Ψάρια της Αμμοχώστου με φίδια του Βαρωσιού

Αναμφίβολα το Βαρώσι και το λιμάνι της Αμμοχώστου ήταν τα πιο σημαντικά και, μάλιστα, τα μόνα σημαντικά θέματα που ήταν στην ημερήσια διάταξη στις συναντήσεις που διεξήχθησαν μέχρι σήμερα ανάμεσα στον Χριστοδουλίδη και τον Έρχουρμαν. Ο Χριστοδουλίδης υπέβαλε αυτήν την πρόταση. Να ανοίξει για διεθνή δρομολόγια το λιμάνι της Αμμοχώστου σε αντάλλαγμα την επιστροφή του Βαρωσιού στους παλιούς ιδιοκτήτες του. Ουσιαστικά, δεν ήταν κάποια νέα πρόταση. Η ίδια πρόταση είχε υποβληθεί και στον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ και ο Ταλάτ την είχε απορρίψει. Την απέρριψε και ο Τουφάν. Δεν εξήγησε γιατί την απέρριψε. Είπε μόνο πως «αυτό δεν είναι κάτι που θα μπορούσα να κάνω εγώ». Τι σημαίνει δηλαδή; Σημαίνει πως η Τουρκία αποφασίζει γι’ αυτό. Θα ήταν ντροπή να ρωτήσω αφού αποφασίζει η Τουρκία, γιατί κάθεσαι εσύ εκεί; Ουσιαστικά, ο Τουφάν δεν ήθελε να αναφερθεί καθόλου σε αυτό το θέμα, το οποίο είναι πολύ δυσάρεστο για τον ίδιο. Μίλησε όταν αναγκάστηκε. Το θέμα πηγαινοερχόταν στον Τύπο, όμως κανένας δεν επαλήθευσε ή διέψευσε ότι έγινε αυτή η πρόταση. Μόλις αναφέρθηκε στο θέμα ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί στα καλά καθούμενα και υπαινίχθηκε και εκείνος κατά πόσον ήταν αλήθεια ή ψέματα, τότε ακριβώς αναγκάστηκε ο Τουφάν να το επαληθεύσει. Όμως, είμαι περίεργος στ’ αλήθεια γιατί ο Χριστοδουλίδης δεν αποκάλυψε ο ίδιος μια τόσο σοβαρή πρόταση. Σαν να υποβλήθηκε μια πρόταση για να μείνει μεταξύ των δυο τους. Ο Τουφάν είπε: «απέρριψα αυτήν την πρόταση διότι δεν είναι κάτι που θα μπορούσα να κάνω». Εντάξει. Το καταλάβαμε. Το καταλάβαμε και δεν το χωνέψαμε.  

Η επιστροφή του Βαρωσιού στους νόμιμους κατοίκους του κάτω από την ομπρέλα των Ηνωμένων Εθνών και το άνοιγμα του λιμανιού της Αμμοχώστου για διεθνές εμπόριο κάτω από τον έλεγχο της ΕΕ, σημαίνει να λυθεί τουλάχιστον το μισό Κυπριακό. Μάλιστα, είναι το σημαντικότερο βήμα στον δρόμο προς τη λύση. Σου είπαν απόρριψέ το, κι εσύ το απέρριψες, έτσι δεν είναι; Και σου κακοφαίνεται που σε αποκαλούν «κατοχικό ηγέτη». Πώς να σε αποκαλέσουν. Δεν είσαι κατοχικός ηγέτης; Δεν υπηρετείς την κοινότητά σου, υπηρετείς τον κατακτητή. Ποιοι είναι τα αφεντικά σου; Εκείνοι που λένε δεν δώσαμε έστω και μία πέτρα, δεν αποσύραμε έστω και έναν στρατιώτη. Γιατί απέρριψες αυτήν την πρόταση, την οποία έπρεπε να αρπάξεις στον αέρα; Τι κακό έπαθες από αυτήν; Δικό σου είναι το Βαρώσι; Πόσα χρόνια ακόμα θα το ταΐζεις έτσι στα φίδια; Και παραπονιέσαι και για την απομόνωση. Μήπως αντιλαμβάνεσαι ότι χάνεις το δικαίωμα να κάνεις αυτό το παράπονο με την απόρριψη αυτής της πρότασης; Νομίζεις ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά εύκολα υπέβαλε αυτήν την πρόταση. Εκείνοι ζητούν πίσω αυτά που έχασαν. Και γι’ αυτό δέχονται να συνδεθεί με τον κόσμο ο πνεύμονας του παράνομου οικοδομήματος που έκτισες στον βορρά. Εσύ το απορρίπτεις. Αναφέρεσαι στην Μπαρτσελόνα. Στο φεστιβάλ της Κερύνειας. Τι ασήμαντα πράγματα είναι αυτά. Τι είναι αυτά κοντά στο Βαρώσι και το λιμάνι της Αμμοχώστου… Αποφεύγεις την ουσία. Και για μένα δεν είναι καθόλου πράγματα που προκαλούν έκπληξη αυτά. Το έγραψα πολλές φορές και όταν κατήλθες ως υποψήφιος. Και σάστισα πιο πολύ, όταν έτρεξαν στην κάλπη συμμετέχοντας στο κοπάδι ακόμα και κάποιοι τους οποίους νόμιζα διανοούμενους και διορατικούς. Σε τι ωφελεί, έστω και αν μετάνιωσαν τώρα; Δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε πράγματα για τα οποία δεν θα μετανιώσουμε στο τέλος; Όσοι σε είδαν καταλαβαίνουν καλύτερα τώρα τον Μουσταφά Ακιντζί. Και τον αποκαλούν τον «τελευταίο ηγέτη». Αλλά ξεχνούν πως χάρη σε εσένα έγινε εκείνο το πραξικόπημα της Άγκυρας κατά του Ακιντζί.         

Και αυτή η περίοδος δεν διαφέρει καθόλου από την περίοδο Τατάρ. Εκείνος έλεγε ανοησίες. Ενώ εσύ αερολογείς ακαδημαϊκά. Ο Ραούφ Ντενκτάς χρησιμοποιούσε μια ευπρεπή γλώσσα. Η Τουρκία ένιωθε περήφανη γι’ αυτόν. Θα νιώθει περήφανη και για εσένα!