Μια φορά παντρεύκονται, σιόρ!

Με αφορμή την υπόθεση με το περιβόητο drift στη Λεμεσό, σκεφτόμουν πόσες φορές έτυχε να είμαστε κι εμείς παρόντες σε σκηνές πλήρους ασυδοσίας και να τις δικαιολογούμε κιόλας. Για το περιστατικό καθαυτό θα τα πούμε στο τέλος. Πρώτα, όμως, να εξηγήσω τι εννοώ με την ασυδοσία, κι ας μην μου αρέσουν οι γενικεύσεις.

Όταν ένας από μας έχει γενέθλια, το γλέντι στο σπίτι πρέπει να το ακούσει όλη η γειτονιά και τα πυροτεχνήματα να αναστατώσουν όλα τα παιδιά και τα κατοικίδια της συνοικίας. Η μουσική να ακούγεται μέχρι τρία τετράγωνα πιο κάτω και, αν τολμήσει κάποιος να πει κάτι, υπάρχει πάντα το αφοπλιστικό «μα εν τα γενέθλιά του», λες και είναι δικαιολογία για τα πάντα.

Κι αν στα γενέθλια υπάρχει και κάποια συστολή, στους γάμους (καλή ώρα) η κατάσταση ξεφεύγει εντελώς. Να μην σας τύχει να είστε γείτονες με κάποιον που παντρεύεται, κανονική «δοκιμασία». Πάρτι πριν από την πρόταση γάμου, πάρτι για την πρόταση γάμου, πάρτι να γνωριστούν τα πεθερικά, πάρτι με τους φίλους, πάρτι πριν από τον γάμο, ο γαμπρός στο σπίτι της νύφης τη νύχτα πριν από τον γάμο, πάρτι την ημέρα του γάμου με το πλήρες τελετουργικό με αλλάματα, κόρνες, πυρσούς κτλ. Και μάλλον ξέχασα τα πάρτι για τους κουμπάρους και κάμποσες άλλες «απαραίτητες» διαδικασίες. Όλα αυτά συνοδεύονται, εννοείται, από μουσική στη διαπασών, πυροτεχνήματα, ριπές με κυνηγετικά (στην καλύτερη) στον αέρα, φωτοβολίδες, κόρνες και άλλα ηχητικά εφέ. Κι αν ενοχληθεί κανένας, έτοιμη η απάντηση. «Μιαν φορά παντρεύκεται το πλάσμα». Άσχετο αν τα στοιχεία δείχνουν κάτι άλλο.

Και το ωραίο είναι πως αν ο γείτονας βγει στο μπαλκόνι και ζητήσει να χαμηλώσει λίγο η μουσική, στο τέλος πρέπει να απολογηθεί κιόλας. Να εξηγήσει ότι χαίρεται για το ζευγάρι, ότι εύχεται να ζήσουν, ότι απλώς προσπαθεί εδώ και δύο ώρες να κοιμίσει το μωρό του. «Ε, είντα 'ν' που κάμνεις έτσι;»

Μετά έχουμε τα βαφτίσια και τις γεννήσεις. Πάλι μουσικές, ξανά πυροτεχνήματα, ξανά κόρνες, τουφεκιές και τα λοιπά. Κι εκεί ο Κύπριος νιώθει την ανάγκη να τα κάνει όλα. «Μια φορά βαφτίζω τον γιόκκα μου». Τα ίδια όταν νικήσει η ομάδα μας, τα ίδια κι όταν πάμε γήπεδο, ακόμη κι αν στο τέλος χάσουμε. Αφορμή να υπάρχει και άππωμα, γιατί πολύ απλά το κράτος είναι πάντα απόν.

Και κάπου εκεί υπάρχει πάντα μια κάμερα που τα καταγράφει όλα, από την αρχή ώς το τέλος. Την κάθε παρανομία, την κάθε κουταμάρα, την κάθε αλητεία. Και μετά, εννοείται, τα βάζουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γιατί ο απώτερος σκοπός δεν ήταν άλλος από το να «δείξουμε τον νουν μας». 

Και καταλήγουμε στη Λινόπετρα. Άλλαξε τίποτα επειδή είδαμε όλοι το βίντεο; Όχι. Μια ματιά στα σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αρκεί. Κάμποσοι τους δικαιολογούν με την ατάκα που λέγαμε πιο πάνω, «μιαν φορά παντρεύκεται το πλάσμα». Κάμποσοι άλλοι θεωρούν υπερβολικούς όλους εμάς που απορούμε πώς γίνεται να κλείνεις έναν κυκλικό κόμβο για να κάνεις drift. Κι άλλοι δεν βλέπουν κανένα πρόβλημα και τους λένε και «μπράβο» για τα κατορθώματά τους. Άλλοι βέβαια κατάφεραν και πάλι να μπλέξουν τα πράγματα με ρατσιστικά παραληρήματα… ότι δεν κάνουν κάτι για τους ξένους με τα σκούτερ και έφταιξαν οι «καημένοι» που παντρεύκονται! 

Πού είναι το πρόβλημα; Αν το βίντεο δεν έφτανε στα μέσα ενημέρωσης, θα μαθαίναμε τίποτα για την υπόθεση; Έγινε ό,τι έγινε και, μέχρι να πάει η Αστυνομία εκεί, είχαν φύγει όλοι. Δεν βρήκε κανέναν. Μετά κυκλοφόρησε το βίντεο και τώρα κάνει κι η Αστυνομία ό,τι κάνει, με τα φώτα πάνω της. Ευτυχώς το είδε ο υπουργός. Κι αν τους πεις ότι κι αυτό μοιάζει λίγο με σόου, τους κακοφαίνεται.

Τέλος πάντων. Ασχοληθήκαμε δυο-τρεις μέρες. Συνεχίζουμε, μέχρι νεωτέρας.