Κατήφορος μισού αιώνα

Αρχίζω το σημερινό άρθρο με μια έρευνα που έπεσε στα χέρια μου σχετικά με την τρομακτική πολεμική μηχανή της Τουρκίας και συγκλονίστηκα κυριολεκτικά με την ανόητη τάση του μικρομεγαλισμού, της επιφάνειας και της ανεπάρκειας του Προέδρου για στρατιωτικοποίηση της Κύπρου, που σίγουρα θα οδηγήσει σε ένα νέο Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Και με τη Σύνοδο των Τουρκογενών Κρατών -που η «τδβκ», έστω στο παρόν στάδιο, συμμετέχει ως παρατηρητής- είναι ο προπομπός της αναγνώρισης του ψευδοκράτους και άσε τους πουλημένους κίτρινους δημοσιογραφίσκους που επιμένουν γελοιωδώς στο νυν υπέρ πάντων ο αγών. Χάσαμε τη Μόρφου, χάσαμε και το Βαρώσι, το οποίο ο Ερντογάν προσδοκεί να μετατρέψει σε κόσμημα της Μεσογείου και ο Χριστοδουλίδης θέτει θέμα Αμμοχώστου κοροϊδεύοντας Αμμοχωστιανούς και όλο τον κυπριακό λαό.

Πολιτική ισότητα 

Λόγια «του φτέρου», πράξεις μηδέν. Τα τούρκικα τρυπάνια βρίσκονται όποτε το θελήσουν στην ΑΟΖ μας και, δυστυχώς, εμείς περί άλλων τυρβάζουμε αφού η αδιαφορία μας ξεπερνά τα όρια της λογικής. Βεβαίως, δάκτυλο σε αυτή την αδιαφορία – πέραν του DNA μας – έχουν και οι πουλημένοι κίτρινοι δημοσιογραφίσκοι, οι οποίοι παραπλανούν τον λαό και τον παρασύρουν σε επικίνδυνα μονοπάτια φτάνοντας στο ζενίθ αρλουμποειδών άρθρων, υπονοώντας ότι η μισή πατρίδα είναι καλύτερη από τη ΔΔΟ, που είναι – ήταν – η μοναδική μας ελπίδα.

Αλλά τι να περιμένεις από έναν Πρόεδρο, ο οποίος απορρίπτει την πολιτική ισότητα γνωρίζοντας ότι η άλλη λύση είναι τα δύο κράτη, η προσάρτηση, ή η διχοτόμηση, που έγινε το όνειρό του «μισή Κύπρος αλλά Ελληνική» και άνεση στη διαφθορά. Το ξεκλήρισμα συμπληρώθηκε με την τουρκοποίηση του Βαρωσιού και τη μισή Κύπρο κάτω από την μπότα του κατακτητή. Για 52 ολόκληρα χρόνια ο λαός απελπισμένος – ιδίως ο προσφυγικός κόσμος – από την αποτυχία για έναν έντιμο συμβιβασμό μέσα από μια σειρά σχεδίων, που πάντοτε απορρίπταμε πριν καν τα «διαβάσουμε», ανέπτυξε μια παθητική στάση ωχαδελφικών συνδρόμων, με την αδιαφορία του να φτάνει στο ζενίθ αφού η διχοτόμηση ευρίσκεται εν όψει, με τρομερές συνέπειες για την κουτσουρεμένη Κυπριακή Δημοκρατία.

Ξεχάσαμε...

Ποιος είναι ο στόχος μας; Τα ψέματα τελείωσαν κι ας πάψουν οι βολεμένοι υπερπατριώτες εραστές της προδοτικής διχοτόμησης να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την καταστροφή μας. Πούλησαν την πατρίδα μας για «ένα πουκάμισο αδειανό», ξεχνώντας τον στόχο μας και ξεχνώντας ότι διαμέσου των 52 χρόνων κατοχής κάθε νέο σχέδιο που μας έρχεται είναι τρισχειρότερο από το προηγούμενο; Ξεχνάμε ότι κανένας δεν μπορεί να επιβάλει οποιεσδήποτε ιδεαλιστικές προτάσεις στην Τουρκία των 80 εκατομμυρίων, εκτός από ευχολόγια. Ξεχνάμε την τρομακτική αγορά των 80 εκατομμυρίων που ορέγονται να πάρουν μερίδιο οι Ευρωπαίοι εταίροι μας.  Ξεχνάμε ότι το 2004 δαιμονοποιήσαμε το σχέδιο Ανάν, που ούτε καν μπήκαμε στον κόπο να το διαπραγματευτούμε, στοχεύοντας στην απόρριψή του, που τώρα φαντάζει αγγελικό μπροστά στα σημερινά δεδομένα. Ξεχνάμε ότι το βέτο υπήρχε στο Ζυριχικό Σύνταγμα και τώρα, μετά το προδοτικό πραξικόπημα που μας τους «κουβάλησε» εδώ, δεν θα δέχονταν Πρόεδρο μόνο Έλληνα και κατάργηση του βέτο, πόσω μάλλον το «γινάτι» του Προέδρου της διχοτόμησης για μη πολιτική ισότητα.

Τίποτε άλλο, καλά να πάθουμε. Φτάσαμε στο τέλος της πορείας για λύση, αλλά ο Πρόεδρος αερολογεί ονειρευόμενος τη δεύτερη πενταετία, τώρα που ο μέντοράς του διέλυσε τον ΔΗΣΥ.

* ΒΑ, ΜΑ, PhD, πρώην επιθεωρητή και πρώτου λειτουργού Εκπαίδευσης, Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού