Γνωρίζοντας την Αρκαδία: Από τα καστανοχώρια του Πάρνωνα στην Αρκαδική Ριβιέρα (φώτος + βίντεο)

Γράφει η Κυριακή Πύρκα

Το ταξίδι μας ξεκίνησε το πρωί του Σαββάτου, 24 Οκτωβρίου, με αναχώρηση από το αεροδρόμιο Λάρνακας και προορισμό την Αθήνα. Από εκεί επιβιβαστήκαμε σε λεωφορείο και ακολουθήσαμε τη διαδρομή προς Πελοπόννησο, με τελικό προορισμό το Παράλιο Άστρος Κυνουρίας, το οποίο θα αποτελούσε τη βάση μας για μερικές μέρες. Η συμμετοχή μας σε αυτή την ξεχωριστή εκδρομή πραγματοποιήθηκε έπειτα από πρόσκληση του Ινστιτούτου Ελληνικού Πολιτισμού, το οποίο ευχαριστούμε θερμά για την ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά την Αρκαδία, την ιστορία, τις παραδόσεις και, πάνω απ' όλα, τους ανθρώπους της.

Στη διαδρομή κάναμε μια πρώτη στάση στον Ισθμό της Κορίνθου, όπου είχαμε την ευκαιρία να δούμε από κοντά την εντυπωσιακή Διώρυγα της Κορίνθου. Ένα από τα σημαντικότερα τεχνικά έργα της Ελλάδας, το οποίο ακόμη και μέσα από φωτογραφίες, δύσκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί το πραγματικό του μέγεθος.

Φθάνοντας στο Παράλιο Άστρος, ένα όμορφο παραθαλάσσιο χωριό της Βόρειας Κυνουρίας, τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο και πήραμε μια μικρή ανάσα από το ταξίδι. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ημέρας, όμως, μας περίμενε το βράδυ.

Όταν η κυπριακή κουζίνα συναντά την τσακώνικη

Και αυτό γιατί η πρώτη μας βραδιά στην Αρκαδία είχε άρωμα… Κύπρου και Τσακωνιάς!

Σε μια ξεχωριστή γαστρονομική συνάντηση που είχε ετοιμάσει για εμάς η Ένωση Τουριστικών Καταλυμάτων Ανατολικής Αρκαδίας, δύο γυναίκες ανέλαβαν να μας μυήσουν στις παραδοσιακές γεύσεις των τόπων τους. Η κυρία Ελένη Μάνου παρουσίασε συνταγές της τσακώνικης κουζίνας, ενώ η κυρία Χρύσω Λεφού έφερε στο τραπέζι αγαπημένες γεύσεις της κυπριακής παράδοσης.

Το ενδιαφέρον ήταν πως δεν μείναμε απλοί θεατές. Χωριστήκαμε σε μικρές ομάδες, σηκώσαμε μανίκια και μπήκαμε και οι υπόλοιποι στην κουζίνα! Με την καθοδήγησή τους ετοιμάσαμε μελιτζανοσαλάτα, μαραθόπιτα, παραδοσιακά μακαρόνια του σκλινιτζιού και χοιρινό με κάστανα και ρεβίθια.

Ανάμεσα σε κατσαρόλες, υλικά και συνταγές, είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα ο ένας τον άλλον, να ανταλλάξουμε κουβέντες και, φυσικά, να δοκιμάσουμε όσα ετοιμάσαμε. Ήταν ένας όμορφος τρόπος να διαπιστώσουμε πόσα κοινά μπορεί να έχουν δύο τόποι μέσα από τη μαγειρική τους παράδοση.

Η βραδιά, όμως, δεν τελείωσε με το φαγητό. Σε συνεργασία με τον σύλλογο «Ξένιος Κύνουρος» Ανατολικής Αρκαδίας, ακολούθησε μουσικοχορευτικό πρόγραμμα με παραδοσιακούς χορούς.

Και κάπου εκεί, από θεατές γίναμε όλοι μια παρέα. Σηκωθήκαμε από τα τραπέζια, μπήκαμε στον χορό και χορέψαμε όλοι μαζί, κλείνοντας την πρώτη μας ημέρα με τον πιο όμορφο τρόπο.

Καστάνιτσα: Ένα ολόκληρο χωριό γιορτάζει το κάστανο

Η δεύτερη ημέρα του ταξιδιού μας ήταν αφιερωμένη στο φθινόπωρο και σε έναν από τους πιο γραφικούς οικισμούς της Πελοποννήσου. Μετά το πρωινό, αφήσαμε πίσω μας το Παράλιο Άστρος και ανηφορίσαμε προς τον Πάρνωνα, με προορισμό την Καστάνιτσα και την καθιερωμένη Γιορτή του Κάστανου.

Η διαδρομή από μόνη της άξιζε τον κόπο. Όσο ανεβαίναμε στο βουνό, το τοπίο άλλαζε, με τις καστανιές, τα έλατα και τα φθινοπωρινά χρώματα να κυριαρχούν. Φτάνοντας στην Καστάνιτσα, καταλάβαμε γιατί θεωρείται ένα από τα ομορφότερα χωριά της περιοχής. Πέτρινα πυργόσπιτα, στενά πλακόστρωτα δρομάκια, πολύχρωμα παράθυρα και περιποιημένες αυλές συνθέτουν την εικόνα αυτού του παραδοσιακού οικισμού, που είναι και ο αρχαιότερος της Τσακωνιάς.

Εκείνη την ημέρα, όμως, το μικρό χωριό είχε γεμίσει ζωή. Η ετήσια Γιορτή του Κάστανου βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη, με επισκέπτες να κατακλύζουν τα στενά και τους κατοίκους να υποδέχονται τον κόσμο με τοπικές γεύσεις και παραδοσιακή μουσική.

Και όταν λέμε Γιορτή του Κάστανου, το εννοούμε! Το κάστανο βρισκόταν κυριολεκτικά παντού. Από τηγανητό ψωμί με σάλτσα κάστανου μέχρι μάφιν και cinnamon rolls με κάστανο, οι πάγκοι ήταν γεμάτοι με αλμυρές και γλυκές δημιουργίες. Μαζί τους, τοπικό μέλι και διάφορα παραδοσιακά προϊόντα της περιοχής.

Αυτό που μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν η φιλοξενία των κατοίκων. Σε ένα σημείο της γιορτής είχαν στηθεί δύο περίπτερα, όπου προσφέρονταν δωρεάν στους επισκέπτες ζεστό τσάι, κάστανα και σούπα τραχανά. Μια απλή αλλά όμορφη πρωτοβουλία, που μας έδωσε μια ακόμη γεύση από την αυθεντική φιλοξενία του τόπου.

Σε μια από τις πλατείες είχαν στηθεί τραπεζάκια, όπου ο κόσμος μπορούσε να καθίσει, να απολαύσει το φαγητό του και να παρακολουθήσει όσα συνέβαιναν γύρω του. Και καθώς περνούσε η ώρα, το σκηνικό άρχισε να αλλάζει, με τη μουσική να δυναμώνει και το παραδοσιακό γλέντι να ξεκινά.

καλωσόρισμα στην καρδιά του Πάρνωνα

Μια από τις πιο όμορφες στιγμές της ημέρας ήταν το καλωσόρισμα που μας επιφύλαξαν οι διοργανωτές. Γνωρίζοντας ότι ανάμεσα στους επισκέπτες βρισκόταν και η δική μας αποστολή από την Κύπρο, αποφάσισαν να μας υποδεχθούν με έναν ξεχωριστό τρόπο: παίζοντας το αγαπημένο κυπριακό τραγούδι «Τα ριάλια, ριάλια».

Μια κίνηση που μας εξέπληξε ευχάριστα και μας έκανε να νιώσουμε ακόμη πιο κοντά στους ανθρώπους του χωριού.

Στη συνέχεια, τη σκυτάλη πήραν οι παραδοσιακοί χοροί. Η πίστα γέμισε με κόσμο, οι επισκέπτες ενώθηκαν με τους ντόπιους και το γλέντι συνεχίστηκε με μουσική, χορό και πολλή διάθεση.

Μετά τη Γιορτή του Κάστανου, αφήσαμε πίσω μας την Καστάνιτσα και συνεχίσαμε προς τη γυναικεία Μονή Λουκούς, ένα από τα σημαντικότερα μοναστικά κέντρα της Αρκαδίας κατά τους μεταβυζαντινούς χρόνους. Η μονή, αφιερωμένη στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος, βρίσκεται στον κάμπο της Θυρέας, σε μια όμορφη τοποθεσία που περιβάλλεται από βουνά. Εκεί είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε έναν ακόμη τόπο με ξεχωριστή ιστορία και θρησκευτική σημασία, πριν πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής για το Παράλιο Άστρος, ολοκληρώνοντας τη δεύτερη ημέρα της εκδρομής μας.

Λεωνίδιο: Εκεί όπου η ιστορία των Τσακώνων παραμένει ζωντανή

Η τρίτη ημέρα της εκδρομής μας ξεκίνησε με προορισμό το Λεωνίδιο, μια από τις ομορφότερες κωμοπόλεις της Αρκαδίας, που ξεχωρίζει τόσο για το εντυπωσιακό φυσικό της τοπίο όσο και για την ιδιαίτερη πολιτιστική της κληρονομιά.

Πριν ακόμη φτάσουμε στο κέντρο, την προσοχή μας τράβηξαν οι τεράστιοι κόκκινοι βράχοι που υψώνονται επιβλητικά πάνω από την κωμόπολη. Πρόκειται για ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία του Λεωνιδίου, το οποίο έχει αποκτήσει διεθνή φήμη ως προορισμός αναρρίχησης, προσελκύοντας κάθε χρόνο λάτρεις του αθλήματος από διάφορες χώρες.

Μόλις φτάσαμε, η πρώτη μας στάση ήταν στη «Φάμπρικα Πολιτισμού», όπου επισκεφθήκαμε την έκθεση για τους Τσάκωνες. Εκεί είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε την ιστορία τους, τις παραδόσεις τους και την ιδιαίτερη πολιτιστική τους ταυτότητα. Ξεχωριστό ενδιαφέρον είχε η τσακώνικη διάλεκτος, μια σπάνια γλωσσική κληρονομιά που διατηρείται μέχρι σήμερα και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας της περιοχής.

Η γνωριμία μας με την ιστορία του τόπου συνεχίστηκε με μια περιήγηση στο Λεωνίδιο, ανάμεσα σε πέτρινα αρχοντικά, παραδοσιακά σπίτια και στενά δρομάκια. Επισκεφθήκαμε τον Πύργο Τσικαλιώτη, ένα εντυπωσιακό αρχοντικό που χρονολογείται από το 1808, καθώς και το Αρχοντικό Τσούχλου, όπου στεγάζεται το Αρχείο Τσακωνιάς.

Μέσα από αυτές τις επισκέψεις καταλάβαμε καλύτερα πόσο σημαντική είναι για τους κατοίκους η διατήρηση της ιστορίας, της γλώσσας και των παραδόσεών τους. Άλλωστε, η Τσακωνιά δεν ξεχωρίζει μόνο για τα όμορφα χωριά της, αλλά και για την ιδιαίτερη πολιτιστική ταυτότητα που έχει καταφέρει να διατηρήσει μέσα στους αιώνες.

Αρκαδική Ριβιέρα: Από τους κόκκινους βράχους στο γαλάζιο του Μυρτώου

Αφήνοντας πίσω μας το Λεωνίδιο, συνεχίσαμε την εξόρμησή μας στην Αρκαδική Ριβιέρα. Εδώ το σκηνικό αλλάζει εντελώς, με τα βουνά του Πάρνωνα να κατεβαίνουν σχεδόν μέχρι τη θάλασσα και τις παραθαλάσσιες διαδρομές να προσφέρουν υπέροχη θέα στο Μυρτώο Πέλαγος.

Στη διαδρομή μας γνωρίσαμε και την Πλάκα, το γραφικό επίνειο του Λεωνιδίου, με το μικρό λιμανάκι, τις ψαρόβαρκες και τα παραδοσιακά παραθαλάσσια σπίτια που συμπληρώνουν την εικόνα της περιοχής.

Η εξόρμησή μας συνεχίστηκε στον Τυρό, ένα όμορφο παραθαλάσσιο χωριό, χτισμένο αμφιθεατρικά πάνω από τη θάλασσα. Εκεί κάναμε μια στάση για καφέ, απολαμβάνοντας τη θέα και τους πιο χαλαρούς ρυθμούς του χωριού.

Η τρίτη ημέρα μάς έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσουμε δύο διαφορετικές όψεις της Αρκαδίας: από τη μια, την ιστορία και την ιδιαίτερη παράδοση της Τσακωνιάς και, από την άλλη, την ομορφιά των παραθαλάσσιων χωριών της. Ένας συνδυασμός που κάνει την περιοχή ιδανική για όσους αγαπούν εξίσου το βουνό και τη θάλασσα.

Στα ορεινά χωριά και τα μοναστήρια του Πάρνωνα

Η τέταρτη ημέρα της εκδρομής μας ήταν αφιερωμένη στη φύση, την ιστορία και το καλό κρασί. Μετά το πρωινό, αφήσαμε πίσω μας το Παράλιο Άστρος και ανηφορίσαμε ξανά προς τον Πάρνωνα, ακολουθώντας μια πανέμορφη διαδρομή ανάμεσα σε έλατα, καστανιές και καρυδιές.

Πρώτη μας στάση ήταν η Μονή Μαλεβής, ένα από τα σημαντικότερα μοναστήρια της περιοχής, χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 900 μέτρων, μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο. Η γυναικεία μονή, με ιστορία που ανάγεται στον 16ο αιώνα, είναι γνωστή για την εικόνα της Παναγίας, την οποία οι πιστοί θεωρούν θαυματουργή και μυροβλύζουσα. Κατά την επίσκεψή μας είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε την ιστορία του μοναστηριού, να προσκυνήσουμε και να απολαύσουμε τη γαλήνη του χώρου. Στην περιοχή βρίσκεται επίσης ένα μικρό εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Νείλο, ο οποίος είχε μονάσει εκεί.

Στη συνέχεια, κατευθυνθήκαμε προς τον Άγιο Πέτρο, ένα όμορφο ορεινό χωριό του Πάρνωνα, γνωστό για τα κάστανά του και τα παραδοσιακά προϊόντα της περιοχής. Περπατώντας στον οικισμό, είχαμε την ευκαιρία να παρατηρήσουμε την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική του, με τα πέτρινα σπίτια και τα παραδοσιακά κτίσματα που διατηρούν τον χαρακτήρα του χωριού.

Η γνωριμία μας με τον Άγιο Πέτρο συνεχίστηκε με ξενάγηση στον ιστορικό Πύργο του Τρικαλίτη, όπου μάθαμε περισσότερα για το παρελθόν και την αρχιτεκτονική κληρονομιά του τόπου.

Κρασί με κυπριακές ρίζες στην καρδιά της Μαντινείας

Από τα ορεινά χωριά του Πάρνωνα, η διαδρομή μας συνεχίστηκε προς τη Μαντινεία, όπου μας περίμενε μια εντελώς διαφορετική εμπειρία: η επίσκεψη στο Κτήμα Τσέλεπου.

Για εμάς τους Κύπριους, η συγκεκριμένη επίσκεψη είχε και ένα επιπλέον ενδιαφέρον, καθώς ο ιδρυτής του οινοποιείου, Γιάννης Τσέλεπος, κατάγεται από την Πάφο. Ένας συμπατριώτης μας που κατάφερε να συνδέσει το όνομά του με την ελληνική οινοποιία, δημιουργώντας ένα από τα γνωστότερα οινοποιεία της περιοχής.

Η επίσκεψή μας ξεκίνησε από το κελάρι του οινοποιείου, όπου είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά τη διαδικασία παραγωγής και ωρίμανσης των κρασιών. Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης μάθαμε επίσης περισσότερα για τη Méthode Champenoise, την παραδοσιακή μέθοδο παραγωγής αφρωδών οίνων.

Στη συνέχεια, γνωρίσαμε την ιστορία του κτήματος και τις ποικιλίες σταφυλιών που καλλιεργούνται στη Μαντινεία. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε το Μοσχοφίλερο, μια ποικιλία άμεσα συνδεδεμένη με την περιοχή, καθώς και οι αμπελουργικές πρακτικές που εφαρμόζονται στον μικρό αμπελώνα του οινοποιείου.

Φυσικά, από μια επίσκεψη σε οινοποιείο δεν θα μπορούσε να λείπει η γευσιγνωσία! Είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε τρεις διαφορετικές ετικέτες του κτήματος, την Κυδωνίτσα, το Gris de Nuit και τη Νεμέα Δρυόπη, με τη συνοδεία τοπικής αρκαδικής γραβιέρας και χειροποίητων κριτσινιών από αρτοποιείο της περιοχής.

Ήταν μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εμπειρία, καθώς δεν περιοριστήκαμε απλώς στη δοκιμή κρασιών, αλλά γνωρίσαμε και τη δουλειά που κρύβεται πίσω από την παραγωγή τους, από το αμπέλι μέχρι το ποτήρι.

Με αυτή την όμορφη οινική εμπειρία ολοκληρώθηκε και η τέταρτη ημέρα μας στην Αρκαδία. Επιστρέψαμε στο Παράλιο Άστρος έχοντας γνωρίσει ακόμη μία πλευρά της περιοχής, αυτήν που συνδυάζει τη φυσική ομορφιά και την παράδοση με τη σύγχρονη γαστρονομία και την οινοποιία.

Ναύπλιο: Η τελευταία στάση ενός γεμάτου πενθημέρου

Η πέμπτη και τελευταία ημέρα του ταξιδιού μας ξεκίνησε με πρωινό και αναχώρηση από το Παράλιο Άστρος. Πριν πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής για την Κύπρο, είχαμε ακόμη μία στάση στο πρόγραμμά μας: το Ναύπλιο, μια από τις ομορφότερες πόλεις της Πελοποννήσου και την πρώτη πρωτεύουσα της ελεύθερης Ελλάδας.

Με τα γραφικά σοκάκια, τα νεοκλασικά κτίρια και τις ιστορικές πλατείες του, το Ναύπλιο ήταν ο ιδανικός προορισμός για να ολοκληρώσουμε την εκδρομή μας. Περιηγηθήκαμε στο ιστορικό κέντρο της πόλης, γνωρίσαμε σημαντικά αξιοθέατα και απολαύσαμε μια τελευταία βόλτα, με το επιβλητικό Παλαμήδι να δεσπόζει πάνω από την πόλη και το Μπούρτζι να συμπληρώνει το όμορφο σκηνικό του λιμανιού.

Στη συνέχεια, αναχωρήσαμε για το αεροδρόμιο της Αθήνας, απ' όπου πήραμε την πτήση της επιστροφής για τη Λάρνακα.

Και κάπως έτσι, έφτασε στο τέλος του ένα πενθήμερο γεμάτο εικόνες, γεύσεις και νέες εμπειρίες. Από τα ορεινά χωριά του Πάρνωνα και τη Γιορτή του Κάστανου στην Καστάνιτσα, μέχρι την ιστορία των Τσακώνων, τα παραθαλάσσια χωριά της Αρκαδικής Ριβιέρας και τους αμπελώνες της Μαντινείας, κάθε ημέρα μάς επιφύλασσε κάτι διαφορετικό.

Αυτό, όμως, που θα κρατήσουμε περισσότερο είναι οι άνθρωποι που γνωρίσαμε και η ζεστή φιλοξενία τους. Οι κοινές στιγμές γύρω από ένα τραπέζι, οι παραδοσιακοί χοροί, οι ιστορίες που ακούσαμε και η διάθεση των ντόπιων να μοιραστούν μαζί μας τις παραδόσεις τους.

Πέντε ημέρες ήταν αρκετές για να πάρουμε μια καλή γεύση από την Αρκαδία, αλλά σίγουρα όχι για να ανακαλύψουμε όλα όσα έχει να προσφέρει.

 

 

 

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Politis News (@politisnews)