Την άμεση παροχή ψυχολογικής υποστήριξης και θεραπείας σε παιδιά–θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, ακόμη και χωρίς τη συγκατάθεση των γονέων ή κηδεμόνων τους, επιδιώκει να διασφαλίσει πρόταση νόμου που κατατέθηκε στη Βουλή από τη βουλεύτρια Ειρήνη Χαραλαμπίδου. Στόχος της πρότασης είναι να καλυφθεί ένα κενό που, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, έχει διαπιστωθεί κατά την εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, καθώς η πρόσβαση των παιδιών–θυμάτων σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας εξαρτάται σήμερα από τη συγκατάθεση των γονέων ή κηδεμόνων.
Όπως επισημαίνεται στην αιτιολογική έκθεση, κατά την εφαρμογή της υφιστάμενης νομοθεσίας διαπιστώθηκε ότι σε αρκετές περιπτώσεις η παροχή ψυχολογικής υποστήριξης ή θεραπείας σε παιδιά–θύματα εξαρτάται από τη συγκατάθεση γονέα ή κηδεμόνα. Η απαίτηση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε καθυστερήσεις στην έναρξη της θεραπείας ή ακόμη και σε πλήρη στέρηση της αναγκαίας στήριξης, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν διαφωνίες μεταξύ των γονέων ή άλλες οικογενειακές συγκρούσεις.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, η συγκατάθεση του γονέα ή κηδεμόνα δεν είναι εφικτή ή δεν εξυπηρετεί το συμφέρον του παιδιού, ιδιαίτερα όταν η κακοποίηση φέρεται να έχει διαπραχθεί από τον ίδιο τον γονέα ή απο άλλο πρόσωπο του οικογενειακού περιβάλλοντος. Η προτεινόμενη ρύθμιση επιχειρεί να διασφαλίσει ότι σε τέτοιες περιπτώσεις η πρόσβαση των παιδιών–θυμάτων σε ψυχολογική στήριξη δεν θα καθυστερεί λόγω διαδικαστικών ή οικογενειακών εμποδίων.
Τι προνοείται
Με την προτεινόμενη τροποποίηση εισάγεται νέο άρθρο στον βασικό νόμο, το οποίο προβλέπει ότι οι εμπλεκόμενες υπηρεσίες θα μπορούν να διασφαλίζουν την παροχή ψυχολογικής υποστήριξης ή θεραπείας σε παιδί–θύμα χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση των γονέων ή κηδεμόνων, εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο για το συμφέρον του παιδιού. Η απόφαση αυτή θα λαμβάνεται από πολυθεματική ομάδα, η οποία θα αξιολογεί την κατάσταση του παιδιού και θα εκδίδει αιτιολογημένη γνωμάτευση για την ανάγκη παροχής ψυχολογικής υποστήριξης ή θεραπείας.
Η πολυθεματική ομάδα θα αποτελείται κατ’ ελάχιστον από ψυχολόγο των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας και κοινωνικό λειτουργό των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, ενώ, ανάλογα με τις ανάγκες της υπόθεσης, θα μπορεί να περιλαμβάνει και άλλους επαγγελματίες υγείας ή ειδικούς. Στη βάση της γνωμάτευσης αυτής, οι Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας θα μπορούν να προχωρούν σε παραπομπή και έναρξη της αναγκαίας θεραπευτικής παρέμβασης, παρέχοντας ψυχολογική υποστήριξη ή θεραπεία για όσο χρονικό διάστημα κρίνεται απαραίτητο.
Η πρόταση προβλέπει επίσης ότι κατά τη διάρκεια της εκτίμησης το παιδί θα ενημερώνεται, με τρόπο κατάλληλο για την ηλικία και το επίπεδο ωριμότητάς του, για τη φύση και τον σκοπό της ψυχολογικής υποστήριξης ή θεραπείας που πρόκειται να λάβει. Η άποψη του παιδιού θα λαμβάνεται δεόντως υπόψη στη διαδικασία λήψης αποφάσεων.
Παράλληλα, διευκρινίζεται ότι η εφαρμογή της ρύθμισης θα είναι ανεξάρτητη από την καταχώριση ή μη ποινικής διαδικασίας για αδικήματα που προβλέπονται στον σχετικό νόμο. Δηλαδή, η παροχή ψυχολογικής στήριξης δεν θα εξαρτάται από το κατά πόσο έχει κινηθεί ποινική διαδικασία ή διερευνάται υπόθεση σεξουαλικής κακοποίησης.
