Μιλούσε για καθημερινές συγκρούσεις και περιστατικά βίας, ζητούσε βοήθεια από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, αλλά όταν αποκαθιστούσε τη σχέση της με τον σύζυγό της σταματούσε να επικοινωνεί με τις υπηρεσίες.
Τη στάση της μητέρας περιέγραψε τη Δευτέρα, ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, η Προϊσταμένη Νοσηλεύτρια των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, με εξειδίκευση στα παιδιά και τους εφήβους, Κυριακή Ιωάννου, η οποία είχε συνεργαστεί μαζί της ως κοινωνική νοσηλεύτρια.
«Υπήρχε μια αμφιθυμία», ανέφερε η μάρτυρας, σημειώνοντας ότι ενώ η μητέρα ήθελε να αλλάξει κάτι στην οικογένεια, σε ορισμένες περιπτώσεις επιχειρούσε να προστατεύσει τον σύζυγό της.
Η μάρτυρας, η οποία είχε συνεργαστεί με τη μητέρα για περίπου έναν χρόνο, κατά την περίοδο 2010 με 2011, ως κοινωνική νοσηλεύτρια, περιέγραψε μια οικογενειακή κατάσταση στην οποία, σύμφωνα με όσα της είχαν μεταφερθεί, υπήρχαν έντονες συγκρούσεις, προβλήματα στη σχέση των γονέων και αναφορές σε σωματική βία από τον πατέρα προς τη μητέρα.
Την ίδια ώρα, ωστόσο, όπως ανέφερε, η μητέρα εμφανιζόταν σε ορισμένες περιπτώσεις να προσπαθεί να προστατεύσει τον σύζυγό της, ενώ παράλληλα αναζητούσε στήριξη από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Ζητούσε βοήθεια και μετά απομακρυνόταν
Σύμφωνα με την κατάθεση της κ. Ιωάννου, η μητέρα απευθυνόταν στις Υπηρεσίες κάθε φορά που σημειωνόταν ένα σοβαρό περιστατικό στο σπίτι και ζητούσε βοήθεια.
Όταν, όμως, η σχέση της με τον σύζυγό της αποκαθίστατο, σταματούσε την επικοινωνία με τις Υπηρεσίες, ανέφερε η μάρτυρας.
Η μάρτυρας ανέφερε ότι η μητέρα της είχε αναφέρει ότι η ίδια με τον σύζυγό της αντιμετώπιζαν «καθημερινές συγκρούσεις», ενώ έκανε λόγο και για περιστατικά σωματικής βίας από τον πατέρα προς την ίδια, ορισμένα από τα οποία, σύμφωνα με την κατάθεση, συνέβαιναν μπροστά στα παιδιά.
Δεν ήθελε να τον χάσει
Αναφορές κατά τη διάρκεια της διαδικασίας έγιναν και στην περίοδο κατά την οποία οι γονείς είχαν χωρίσει για περίπου δύο μήνες.
Σύμφωνα με τη μάρτυρα, η μητέρα είχε εξετάσει ακόμη και το ενδεχόμενο διαζυγίου. Ωστόσο, τελικά επέστρεψε στον σύζυγό της, λέγοντας, σύμφωνα με όσα κατέθεσε η κ. Ιωάννου, ότι δεν ήθελε να τον χάσει, καθώς ήταν πολύ ερωτευμένη μαζί του.
Μετά την επιστροφή της στην οικογενειακή εστία, η μητέρα ανέφερε ότι οι συγκρούσεις με τον σύζυγό της εξακολουθούσαν, αλλά είχαν αραιώσει.
Μαζί με τον Στυλιανό στη μάντρα για να μην πληρώνουν εργάτη
Αναφερόμενη στις συνθήκες καθημερινής διαβίωσης και εργασίας της οικογένειας, η μάρτυρας κατέθεσε πως η μητέρα της είχε αναφέρει ότι πήγαιναν μαζί με τον Στυλιανό στη μάντρα για εργασία, προκειμένου να αποφύγουν το κόστος πρόσληψης εργάτη, το οποίο υπολογιζόταν περίπου στα 700 ευρώ.
Η συνεργασία της κ. Ιωάννου με τη μητέρα είχε ξεκινήσει μετά από παραπομπή, κατόπιν εισήγησης εκπαιδευτικής ψυχολόγου για τον Στυλιανό.
Σε σχέση με το παιδί, η μάρτυρας αναφέρθηκε σε προβλήματα συμπεριφοράς στο σχολείο, περιγράφοντας ένα παιδί που, όπως της μεταφερόταν, «δεν μπορούσε να ηρεμήσει» και να συγκεντρωθεί.
Στις σημειώσεις της κοινωνικής νοσηλεύτριας καταγράφονταν ζητήματα που αφορούσαν τη συμπεριφορά του Στυλιανού τόσο στο νηπιαγωγείο όσο και στο σπίτι, την κατάσταση της κατοικίας, αλλά και την περιορισμένη κοινωνική ζωή της οικογένειας.
«Παραμελημένος σωματικά και συναισθηματικά»
Η μάρτυρας αναφέρθηκε, επίσης, σε έγγραφο στο οποίο είχε καταγραφεί η εκτίμηση ότι ο Στυλιανός ήταν παραμελημένος τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά, ενώ αντιμετώπιζε και περιορισμούς στην κοινωνική του ζωή.
Ερωτηθείσα τι την είχε οδηγήσει στο συγκεκριμένο συμπέρασμα, η Κυριακή Ιωάννου ανέφερε ότι δεν βασίστηκε αποκλειστικά στις πληροφορίες που έδινε η μητέρα.
Όπως εξήγησε, η εικόνα είχε διαμορφωθεί από στοιχεία που προέρχονταν από όλες τις Υπηρεσίες που ασχολήθηκαν με το θέμα του Στυλιανού.
Κατά την ίδια, οι εμπλεκόμενες Υπηρεσίες είχαν επαφή τόσο με το σχολείο, όσο και με την οικογένεια και αντάλλασσαν πληροφορίες για την κατάσταση του παιδιού.
Η διαδικασία θα συνεχιστεί την Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου, στις 11:00.
Υπενθυμίζεται ότι η υπόθεση αφορά τον θάνατο του 14χρονου Στυλιανού Κωνσταντίνου, τον Σεπτέμβριο του 2019, και εξετάζει κατά πόσο προκύπτουν ευθύνες τόσο εντός της οικογένειας όσο και από πλευράς κρατικών υπηρεσιών.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το κατά πόσον υπήρξαν περιστατικά κακοποίησης ή παραμέλησης εντός της οικογένειας, κατά πόσον η μητέρα γνώριζε περιστατικά και δεν τα κατήγγειλε, καθώς και αν οι αρμόδιοι λειτουργοί των ΥΚΕ ενήργησαν επαρκώς ή αν παρέλειψαν να αξιολογήσουν και να ανταποκριθούν σε καταγγελίες που θα μπορούσαν να αποτρέψουν τον θάνατο του ανήλικου.
ΠΗΓΗ: ΚΥΠΕ
