Στον Δήμο Λευκωσίας απέδωσε ιδιοκτήτης ακινήτου ζημιές που είχαν παρουσιαστεί σε οικοδομή του, υποστηρίζοντας ότι αυτές συνδέονταν με τον δρόμο που περνούσε πάνω από το υπόγειο του κτηρίου. Η υπόθεση οδηγήθηκε μέχρι το Εφετείο, το οποίο, με απόφαση που εκδόθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 2026, απέρριψε την έφεσή του και έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε ευθύνη του δήμου για τις φθορές.
Δικαίωση Δήμου Λευκωσίας: Δεν έφταιγαν τα έργα για ζημιές σε οικοδομή
Δικαστικά έκλεισε, τουλάχιστον σε επίπεδο έφεσης, η πολυετής διαφορά ιδιοκτήτη ακινήτου με τον Δήμο Λευκωσίας για ζημιές σε οικοδομή. Το Εφετείο απέρριψε τους ισχυρισμούς περί ευθύνης του δήμου, κρίνοντας ότι οι φθορές οφείλονταν κυρίως σε ελλείψεις στεγανοποίησης και απορροής ομβρίων υδάτων, επιδικάζοντας παράλληλα έξοδα 4.500 ευρώ
Σύμφωνα με την απόφαση που δημοσιεύει σήμερα ο «Π», το δικαστήριο αποδέχθηκε ότι τα προβλήματα σχετίζονταν κυρίως με ζητήματα στεγανοποίησης και απορροής των ομβρίων υδάτων. Η υπόθεση αφορά τριώροφη οικοδομή με υπόγειο στη Λευκωσία, πάνω από το οποίο περνούσε ιδιωτικός δρόμος με δικαίωμα δημόσιας διάβασης. Η αρχική άδεια οικοδομής είχε εκδοθεί το 1948 και προέβλεπε συγκεκριμένους όρους για την κατασκευή και τη χρήση του δρόμου, μεταξύ των οποίων απαιτήσεις για την αντοχή της πλάκας του υπογείου, την ασφαλτόστρωση και την κλίση του δρόμου. Ο εφεσείων έγινε εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης μέρους της οικοδομής το 1997, ενώ οι ζημιές είχαν αρχίσει να εμφανίζονται ήδη από το 1992. Οι φθορές αφορούσαν, μεταξύ άλλων, υγρασία, μούχλα και ρωγμές στο υπόγειο. Ο ιδιοκτήτης υποστήριξε ότι τα προβλήματα προκλήθηκαν από πράξεις και παραλείψεις του δήμου, τόσο σε σχέση με την κατασκευή και τη συντήρηση του δρόμου όσο και με τη χρήση του από οχήματα. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο, ωστόσο, είχε απορρίψει την αγωγή του, κρίνοντας ότι δεν στοιχειοθετήθηκε ευθύνη του δήμου και ότι οι ζημιές συνδέονταν με ελλείψεις στην ίδια την οικοδομή.
Η στεγανοποίηση έκρινε την υπόθεση
Κεντρικό ζήτημα αποτέλεσε η υγρομόνωση της πλάκας του υπογείου και η διαχείριση των ομβρίων υδάτων. Το Εφετείο συμφώνησε με την πρωτόδικη κρίση ότι η ευθύνη για τη στεγανοποίηση και για την ύπαρξη κατάλληλου συστήματος συλλογής και απομάκρυνσης των νερών βάραινε τον ιδιοκτήτη και όχι τον δήμο. Οι όροι της άδειας οικοδομής, όπως έκρινε το δικαστήριο, δεν μετέφεραν στον δήμο την υποχρέωση να εξασφαλίζει τη στεγανότητα της κατασκευής. Αντίθετα, έγινε δεκτό ότι αδυναμίες στην κατασκευή και στη στεγανοποίηση επέτρεπαν την είσοδο νερού στο υπόγειο, με αποτέλεσμα την εμφάνιση υγρασίας και άλλων φθορών. Ένα από τα βασικά επιχειρήματα του εφεσείοντος ήταν ότι από τον δρόμο περνούσαν βαρέα οχήματα, τα οποία, κατά τη θέση του, επιβάρυναν την κατασκευή και συνέβαλαν στις ζημιές. Το Εφετείο δεν δέχθηκε το επιχείρημα, καθώς δεν παρουσιάστηκε επαρκής μαρτυρία για το βάρος και τον όγκο των οχημάτων ούτε για το κατά πόσον η κυκλοφορία τους μπορούσε να συνδεθεί αιτιωδώς με τις φθορές. Σημειώνεται επίσης στην απόφαση ότι ο δρόμος είχε εξαρχής προβλεφθεί ως δίοδος δημόσιας διάβασης και ότι είχαν τεθεί συγκεκριμένες προδιαγραφές φόρτισης της πλάκας. Με αυτά τα δεδομένα, η χρήση του δρόμου δεν μπορούσε από μόνη της να θεωρηθεί αιτία των ζημιών.
Δεν προέκυψε υποχρέωση του δήμου
Ο ιδιοκτήτης προέβαλε ακόμη τη θέση ότι ο δήμος είχε διαρκή υποχρέωση συντήρησης του συγκεκριμένου τμήματος του δρόμου. Το Εφετείο απέρριψε και αυτόν τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι το άρθρο 84 του περί Δήμων Νόμου δεν δημιουργούσε, υπό τα δεδομένα της συγκεκριμένης υπόθεσης, τέτοια υποχρέωση έναντι του ιδιοκτήτη. Απορρίφθηκαν επίσης οι ισχυρισμοί περί παράνομης επέμβασης στην ακίνητη ιδιοκτησία και ιδιωτικής οχληρίας. Το δικαστήριο έκρινε ότι η χρήση του δρόμου από το κοινό δεν ήταν αυθαίρετη, καθώς προβλεπόταν από το καθεστώς που ίσχυε για την οικοδομή και τη συγκεκριμένη δίοδο. Παράλληλα, δεν αποδείχθηκε ότι η χρήση αυτή ήταν η αιτία των ζημιών που επικαλέστηκε ο ιδιοκτήτης.
Στην έφεση τέθηκε και θέμα αξιολόγησης της μαρτυρίας και των εμπειρογνωμόνων. Ο εφεσείων υποστήριξε ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αξιολόγησε ορθά τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιόν του. Το Εφετείο, ωστόσο, έκρινε ότι η πρωτόδικη απόφαση ήταν επαρκώς αιτιολογημένη και ότι δεν υπήρχε λόγος επέμβασης στα ευρήματα αξιοπιστίας. Υπενθύμισε ότι η αξιολόγηση των μαρτύρων αποτελεί κατά κύριο λόγο έργο του Πρωτόδικου Δικαστηρίου και ανατρέπεται μόνο όταν προκύπτει ουσιώδες σφάλμα. Η έφεση απορρίφθηκε στο σύνολό της και η πρωτόδικη απόφαση παρέμεινε σε ισχύ. Ο ιδιοκτήτης δεν πέτυχε την επιδίκαση αποζημιώσεων σε βάρος του Δήμου Λευκωσίας, ενώ του επιβλήθηκαν έξοδα έφεσης ύψους 4.500 ευρώ, πλέον ΦΠΑ όπου εφαρμόζεται.
ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.
