Βουλευτής με 4 αυτοκίνητα και 3 τηλεοράσεις

Αυτός ο τίτλος που διαβάσατε είναι ένας τίτλος κλικμπέιτ. Θα μπορούσε εύκολα να ξεκινάει με το «Δεν θα πιστεύετε πόσα ακίνητα έχει ένας βουλευτής». Κι αυτό γιατί η ιστορία του «Πόθεν Έσχες» μετατράπηκε σε άκρατο λαϊκισμό, προς τέρψη όσων σχολιάζουν αφειδώς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και πυροβολούν ανώνυμα οποιονδήποτε διαθέτει περιουσία. Και το παράδοξο; Πλέον στο στόχαστρο είναι κι αυτός που δεν έχει περιουσία, όπως συνέβη με τον έρμο Εφραίμ Χρίστου. Αυτό που ξεκίνησε με στόχο τη διαφάνεια στην πολιτική μετατράπηκε τελικά σε κουτσομπολιό τρίτης κατηγορίας, λες και περιμένουμε τον Γιώργο Λιάγκα να αρχίσει να τα αναλύει ένα προς ένα. Τα ακίνητα του τάδε βουλευτή, τα αυτοκίνητα του άλλου. Αν είχαμε και Ευαγγελάτο στην Κύπρο (Τσουρούλλη λείπεις), θα έβαζε στο στούντιο εκείνα τα γραφικά επαυξημένης πραγματικότητας για να κάνει σόου με τα χωράφια στο Δάλι και την Τσάδα.

Αν ένας άνθρωπος κληρονόμησε ακίνητα, αν εργάστηκε κάποια χρόνια, αν δημιούργησε μια επιχείρηση ή αν επένδυσε νόμιμα τις αποταμιεύσεις του, δεν προκύπτει αυτομάτως κάτι το μεμπτό. Ούτε, βεβαίως, η φτώχεια αποτελεί πιστοποιητικό εντιμότητας. Ο σκοπός του Πόθεν Έσχες είναι να ελέγχεται αν τα δηλωθέντα στοιχεία ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αν οι μεταβολές της περιουσίας δικαιολογούνται και αν υπάρχουν ενδείξεις κατάχρησης εξουσίας ή εξυπηρέτησης συμφερόντων. Για να γίνει αυτό χρειάζονται διασταυρώσεις, τεκμηρίωση και ουσιαστικός έλεγχος, όχι απλώς μια ανάρτηση που θα προκαλέσει τον γνωστό διαδικτυακό πανζουρλισμό. Γιατί, αν αναρτήσουμε τα περιουσιακά στοιχεία και αφήσουμε τον κάθε χρήστη να βγάζει τα δικά του συμπεράσματα, δεν έχουμε εξασφαλίσει διαφάνεια, αλλά μια λαϊκή συνέλευση με απεριόριστο αριθμό εισαγγελέων.

Φυσικά, οι ίδιοι οι βουλευτές φέρουν ευθύνη γι' αυτό που συμβαίνει. Ακολουθώντας πιστά τον Όσκαρ Ουάιλντ, θεωρούν πως το χειρότερο από το να μιλούν άσχημα για εσένα είναι να μην μιλούν καθόλου για εσένα. Μόνο που πλέον δεν μιλούν, αλλά γράφουν ανώνυμα και αυτή η ευκολία επιτρέπει να μετατρέπουν κάθε στοιχείο σε σκάνδαλο, κάθε απορία σε κατηγορία και κάθε περιουσιακό δεδομένο σε τεκμήριο ενοχής. Φυσικά, η καχυποψία των πολιτών δεν προέκυψε από το πουθενά. Υποθέσεις διαφθοράς, σκάνδαλα και η αίσθηση ότι κάποιοι βρίσκονται υπεράνω νόμων και κανόνων έχουν διαβρώσει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Δεν μπορούν, λοιπόν, να ζητούν τυφλή εμπιστοσύνη ούτε να ενοχλούνται κάθε φορά που η περιουσία τους τίθεται υπό δημόσια συζήτηση. Υπάρχει, όμως, τεράστια απόσταση ανάμεσα στη λογοδοσία και τη δημόσια διαπόμπευση. Η πρώτη απαιτεί στοιχεία, ερωτήματα και απαντήσεις. Η δεύτερη αρκείται σε έναν τίτλο, μια φωτογραφία και μερικές χιλιάδες σχόλια. Και όσο αποφεύγουν να εξηγήσουν πώς λειτουργεί πραγματικά ο έλεγχος του Πόθεν Έσχες, τόσο θα αφήνουν χώρο σε εκείνους που μετατρέπουν την ενημέρωση σε ψηφιακό λιθοβολισμό.

Η Βουλή δεν είναι η οικογένεια Σοφοκλέους του Γιώργου Τσιάκκα που κάνει επίδειξη πλούτου, για όσους έπιασαν και την ποπ αναφορά του τίτλου από τα «Μικροαστικά», γι’ αυτό και οφείλει να μετατρέψει το Πόθεν Έσχες σε πραγματικό εργαλείο διαφάνειας και όχι κλειδαρότρυπα χωρίς ουσία.