Ξημέρωσε κι εχθές. Κάθε μέρα θα ξημερώνει. Και κάθε 20ή Ιουλίου το ίδιο θα συμβαίνει. Και να επιλυθεί σε κάποιον μέλλοντα αιώνα το κυπριακό, περιβόητο και καταραμένο πρόβλημα…Την ερχόμενη Δευτέρα μάς έρχεται ο Αντόνιο Γκουτέρες. Θέλει κι αυτός το κύκνειο άσμα του…Μακάρι να γίνει το θαύμα των θαυμάτων. Να συμφωνήσουν οι Τούρκοι πως από την 20ή Ιουλίου 2027 θα αρχίσει η αποχώρησή τους. Και μετά με ξύπνησαν οι σειρήνες. Μόλις που ακούγονταν, αν και ήταν πολύ πρωί. Όλα τα συνηθίζει ο άνθρωπος… όπως το μικρό δημοσίευμα που μου απέστειλε φίλη αναγνώστρια και φαίνεται στη φωτογραφία.
Ένα πολύ μικρό μονόστηλο, που βγάζει για 52 χρόνια τα μάτια και την ψυχή μας. Εφημερίδα «Η ΜΑΧΗ», 20 Ιουλίου 1974. Δεν ξέρω αν πρόλαβε να κυκλοφορήσει, πάντως τυπώθηκε σίγουρα εξ ου και η φωτοτυπία. «Δεν δύναται να εισβάλη εις Κύπρον η Τουρκία. ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΝΑ ΘΕΛΗ. ΤΑ ΜΕΣΑ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΩΡΙΣΜΕΝΑ». Κρατάω την ορθογραφία του δημοσιεύματος, έχει τη σημασία της η γλώσσα. Και η ορθογραφία της. Ελπίζω ο αναγνώστης να μπορεί να διαβάσει και τις δέκα γραμμές της ανταπόκρισης από την Ουάσιγκτον του Ασόσιεντ Πρες. Διαβάζοντας τους τίτλους πάντα θα αναρωτιέσαι. Πώς μπορεί να αληθεύει το δημοσίευμα; Την ώρα που οι Τούρκοι αποβιβάζονταν στο Πέντε Μίλι, η εφημερίδα του νέου «προέδρου» ήταν βέβαιη πως έστω και να θέλει η Τουρκία δεν…δύναται! Και πως τα μέσα που διαθέτει είναι περιορισμένα. Και ότι οποιαδήποτε απόπειρά της θα αποτελούσε «καθαράν αυτοκτονίαν». Η μόνη βεβαιότητα που ισχύει από την 20ή Ιουλίου 1974 είναι πως η ηλιθιότητα ταυτίζεται με την προδοσία. Προδοσία εξ αιτίας ανικανότητας και αντίληψης. Τι άλλο χρειάζεται να δουν τα μάτια μας για να κατανοήσουμε πως όλα, μα όλα, ήταν αποτέλεσμα συνδυασμού παράνοιας και συνωμοσίας;
Το πιο πάνω δημοσίευμα είναι η επιτομή μιας ασύλληπτης παράνοιας, που και σήμερα και στο διηνεκές θα μάς κυνηγά έστω κι αν δεν το έχουμε μπροστά μας. Το έχουμε καταχωνιάσει στα μύχια της ψυχής και της νοημοσύνης μας…
