Ας το διασκεδάσουμε! Μέσα στα σαραντάρια του καύσωνα ο Γκουτέρες έκανε τη βόλτα του από το καταραμένο νησί, ήλθε -δεν ξέρω αν είδε- και απήλθε.
Κατά πώς λένε οι κατά τόπους ανταποκριτές, έφυγε ικανοποιημένος γιατί άφησε ένα παράθυρο ανοικτό για να δούμε στο μέλλον τι θα… δούμε.
Έγραφα χθες ότι η πιο ειλικρινής πλευρά είναι η τουρκική. Να μην πω η μόνη. Λέει αυτό που σκέφτεται κι αυτό που θέλει.
Ο Σωτήρης Παρούτης στο προψεσινό κύριο κεντρικό δελτίο του Ωμέγα, στο καταληκτικό του σχόλιο, είπε κάτι που μου άρεσε πολύ. Ο ΓΓ είπε, «φεύγοντας από την Κύπρο ήθελε να αφήσει κάποιο παράθυρο ανοικτό».
Τα κατάφερε και είμαστε ευγνώμονες. Μόνο που το παράθυρο είναι στον τοίχο, αλλά ζωγραφιστό! Πόσες φορές είδατε να διαφημίζονται κατασκευές παραθύρων στην τηλεόραση; Κάθε είδους. Μεταλλικά, ξύλινα, πλαστικά, ό,τι δείτε και γουστάρετε.
Ναι, είναι ένα παράθυρο αλλά εικονικό. Ζωγραφιστό. Το βλέπεις στην τηλεόραση ή στο χαρτί και είσαι σίγουρος ότι είναι παράθυρο. Κάτι τέτοιο είναι και το παράθυρο που μάς άφησε ο Αντόνιο. Θα συζητάμε για αυτό το παράθυρο και μετά τις Προεδρικές του 2028… Να μην πω, πως είμαι τόσο αισιόδοξος, και πως το… παράθυρο αυτό μπορεί να ανοίξει «ακόμα λίγο» πριν το Μουντιάλ του 2030…
Για να σοβαρευτούμε ακόμα περισσότερο, θα πρέπει να ακούσουμε και την αυστηρή προτροπή του Γκουτέρες προς το Ισραήλ, ότι: «πρέπει να αποσυρθεί από τα υψώματα Γκολάν της Συρίας». Ωραία, αλλά πότε θα πει στον κολλητό του (που τον βράβευσε τελευταία με το βραβείο Κεμάλ Ατατούρκ, να αποσυρθεί ο… φιλειρηνιστής Τούρκος Πρόεδρος από:
- Τη βόρεια Κύπρο
- Τη βόρεια Συρία
- Το δυτικό Κουρδιστάν
- Από μέρος του Ιράκ
- Από μέρος της Αρμενίας
Και δεν ξέρω κι εγώ, πού στα ανάθεμα αλλού, έχει κατοχικά στρατεύματα η φιλειρηνική Τουρκία, που μοίρασε με σχέδιο το μισό Αιγαίο και απειλεί με πόλεμο μια πολεμοχαρή χώρα της Ε.Ε που ονομάζεται Ελλάδα;
Εντάξει! Ζούμε στην εποχή της λογικής της παράνοιας και κανένας δεν πείθει κανέναν, για τις ούτως ή άλλως απροσδιόριστες προθέσεις του. Ζούμε σε ρυθμούς παγκόσμιας χαοτικής αναμπουμπούλας, αλλά έχω να ομολογήσω πως την Τουρκία την παραδέχομαι. Είναι η πιο σταθερή ανωμαλία όπου κι αν ανακατευτεί. Τη θέλουν, όμως, όλοι. Από τον Τραμπ, την ΕΕ, το Ιράν και τη Ρωσία, που τη μιμείται στην Ουκρανία.
Δε βαριέσαι… Ίσως το μοναδικό πρόβλημα που έχουμε όλοι οι Κύπριοι, να είναι τα συνεχόμενα σαραντάρια του καύσωνα. Αλλά κι αυτά θα αποχωρήσουν, δεν είναι στρατεύματα κατοχής…
