Δεν είναι λίγες οι προσωπικότητες που αναδείχθηκαν σε μεγάλες μορφές για τη χώρα τους ή για το παγκόσμιο. Μορφές που έχουν σκλαβώσει και συγκινήσει με τη μεγαλοψυχία τους, την ευφυΐα τους, τον ηρωισμό τους, την αγάπη τους για τον άνθρωπο, την πατρίδα τους. Στην πιο πάνω κατηγορία ανήκει και η μεγάλη μορφή του Μακαρίου. Μέσα στον κυκεώνα της «σκουπιδοπολιτικής» και «πολιτικο-ανθρωποφαγίας» που έχουν εκτοξεύσει το πολιτικό θερμόμετρο στα ύψη η μνήμη μας παίρνει 52 χρόνια πίσω, στον Αύγουστο του 1977 όταν ένας ολόκληρος λαός ορφάνεψε.
Ο μεγάλος του ηγέτης έφυγε, η μεγάλη καρδιά του δεν άντεξε την προδοσία των «υπερελλήνων» που ουσιαστικά τον σκότωσαν, γιατί τι άλλο ήταν το προδοτικό χουντοεοκαβήτικο πραξικόπημα από κοφτερό μαχαίρι στη μεγάλη καρδιά του εθνάρχη Μακαρίου. Είναι τέτοιες μέρες που όλα θυμίζουν την άμωμη μορφή του Μακαρίου που με τον βίο του, την αγάπη του προς την πατρίδα και τους ανιδιοτελείς αγώνες του έδωσε ακόμη και τη ζωή του γι' αυτό το πολύπαθο νησί της Αφροδίτης το χρυσοπράσινο φύλλο που ταρακουνιέται εδώ και 52 χρόνια στη μέση του ωκεανού χωρίς το άπλετο φως του φάρου να λάμψει για να φέρει τη λύτρωση.
Ύβρις
Κι ας προσπαθούν πολλοί, δυστυχώς και του προοδευτικού χώρου, να αναδειχθούν σε μετα Χριστόν προφήτες ταυτίζοντας τον Μακάριο πολλές φορές με τον Γρίβα -αν είναι ποτέ αυτό δυνατόν- για τα δεινά της πατρίδας μας ξεχνώντας τις τότε συνθήκες που επικρατούσαν. Αυτό για μένα είναι ύβρις. Δυστυχώς διαβάζουμε σε πολλά άρθρα δηλητηριώδη βέλη κατά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου για κύριες ευθύνες όσον αφορά την κατρακύλα της πατρίδας μας με 36% κάτω από την μπότα του κατακτητή. Γελοιότητες από αδαείς ανθρώπους που σίγουρα το μίσος δεν τους αφήνει να αντιληφθούν την τότε εποχή που όλοι δεν χώνεψαν ότι μια μειονότητα 18% κέρδισε τόσα προνόμια στη νεοσύστατη δημοκρατία. Και όμως ο Μακάριος ο οποίος έβλεπε ότι τουλάχιστο το 90% θεωρούσε την Κύπρο ελληνική -ταξιδέψτε πίσω στο '60- προσπάθησε με τα 13 σημεία να αλλάξει ορισμένες αδικίες του Συντάγματος. Εισηγήθηκε τα 13 σημεία, κύριοι, δεν τα επέβαλε. Γιατί τονίζω τα 13 σημεία; Το κάνω επειδή όλοι αδίκως ρίχνουν την ευθύνη στον Μακάριο για τα γεγονότα που ακολούθησαν. Δυστυχώς με τις ταραχές τω καιρώ εκείνω όλοι φταίξανε και καταλήξαμε στην πρώτη διχοτόμηση. Παρ' όλες τις αντιξοότητες της «εξαρτημένης» ανεξαρτησίας και του μη λειτουργήσιμου Συντάγματος που μας επέβαλαν, ο μεγάλος ηγέτης της Κύπρου κράτησε τα ηνία του κράτους με αξιοθαύμαστη μαεστρία μέχρι την προδοσία του 1974.
Αττίλας 1974
Θα αναφερθώ ξανά στην ταινία «Αττίλας 1974» η οποία κατέδειξε εμφανώς την κόλαση των ημερών εκείνων. Το θέμα που θέλω να συνδέσω με το άρθρο μου είναι οι στοχευμένες ερωτήσεις του ιερού τέρατος της σκηνοθεσίας Μιχάλη Κακογιάννη στον Πρόεδρο Μακάριο, ο οποίος απάντησε σε όλες εμπεριστατωμένα με ειλικρίνεια και θάρρος δίνοντας τις κατάλληλες απαντήσεις. Ας ξαναδούν την ταινία οι ορκισμένοι εχθροί του Μακαρίου που δικαιώνουν την πορεία του. Το μεγαλείο δεν μπορεί να αμφισβητηθεί μέσα από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα τω καιρώ εκείνω που αγνοούν οι μετά Χριστόν προφήτες οι οποίοι ξεδιάντροπα τον θεωρούν καταστροφέα της Κύπρου, ωσάν το πραξικόπημα που έθεσε την τουρκική σημαία στον Πενταδάκτυλο το οργάνωσε ο Μακάριος.
Μήπως θέλετε κύριοι να δώσετε άφεση αμαρτιών στους προδότες για τους οποίους μόνο μια «Νυρεμβέργη» ήταν η λύση. Όλοι μιλάμε για την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά δυστυχώς ξεχνάμε τον αρχιτέκτονα αυτής της νίκης ο οποίος μέσα στις τραγικές συνθήκες που δημιούργησε η εοκαβήτικη ανταρσία κατόρθωσε να υλοποιήσει τη σύνδεση της Κύπρου με τη ευρωπαϊκή κοινότητα το 1972 γιατί ο μεγάλος οραματιστής της ευημερίας του λαού της Κύπρου έβλεπε τη λύση του Κυπριακού και την ειρήνη στην Κύπρο μέσα στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο Μακάριος ήταν ο άξιος ηγέτης ενός λαού που κάτω από την πεφωτισμένη ηγεσία του ένιωθε περήφανος και αντιστεκόταν σθεναρά στην υποδούλωσή του και στα άνομα σχέδια των εχθρών της Κύπρου μας, ντόπιων και ξένων.
Η μορφή του αιώνα
Ο λαός μας τον αγάπησε και τον λάτρεψε και αγωνίστηκε γι’ αυτόν επειδή στο πρόσωπό του έβλεπε τον φιλόστοργο πατέρα, τον αγαπημένο αδελφό, τον φλογερό αγωνιστή των δικαίων του. Ο Μακάριος ήταν υπεράνω μικροτήτων και ας περιεβάλλετο και από μικρούς ανθρώπους τους οποίους δεν μπορούσε πάντα να ελέγχει. Άλλωστε δεν ήταν Θεός, άνθρωπος ήταν και αυτός και αν έκανε λάθη, που σίγουρα έκανε, ήταν ανθρώπινα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Μακάριος είναι η μορφή του αιώνα στη μικρή μας πατρίδα που σφράγισε την ιστορία της Κύπρου με το μεγαλείο και τη μεγαλοψυχία του και υπήρξε άσβεστος φάρος και οδοδείκτης στην πορεία του αγώνα μας καλώντας μας σε αγώνα για μια Κύπρο ελεύθερη, μέσα στους κόλπους της ΕΕ, κοινή πατρίδα Τ/Κ και Ε/Κ όπου θα ζουν μαζί ειρηνικά μακριά από λάθη του παρελθόντος. Οι μετά Χριστόν προφήτες ας αντιληφθούν τα λόγια του συγγραφέα Γιάννη Καλπούζου. Τα επαναλαμβάνω «Δεν μπορούμε να κρίνουμε τα συμβάντα με τα σημερινά ήθη και με βάση την πολιτική ορθότητα».
* ΒΑ, ΜΑ, PhD πρώην επιθεωρητή και πρώτου λειτουργού Εκπαίδευσης, Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού
