Θεωρώ πολύτιμο να επιδεικνύει μεταμέλεια και να απολογείται κάποιος για κάτι κακό που έκανε. Γι’ αυτό είχε αξία για εμένα και η κίνηση του Ερχάν. Το 2001 είχε γράψει ένα πολύ κακό άρθρο για εμένα, σαν ένα βαμπίρ που ρουφάει αίμα. Αυτό το άρθρο είχε δημοσιευθεί στην εφημερίδα «Κίπρισλι» του Ντογάν Χαρμάν. Δεν είχε αφήσει τίποτα που δεν μας είπε επειδή κατηγορήσαμε την Τουρκία ως «κατοχική δύναμη». Θα μας περνούσε ένα κολάρο σκλαβιάς στον λαιμό. Κάθε μέρα θα μας έβαζε να του πλένουμε τα πόδια και όποτε του κάπνιζε θα μας έριχνε και από ένα χαστούκι. Ύστερα έλεγε τα εξής:
«Δεν θα χρησιμοποιούσα τασάκι και άλλα παρόμοια για να σβήσω το τσιγάρο μου. Θα σού έλεγα "βγάλε έξω τη γλώσσα σου, ρε". Όταν σηκωνόμουν τα πρωινά δεν θα έψαχνα σάκο του μποξ για προπόνηση, θα σε έδερνα για ευχαρίστηση μέχρι να κουραστώ. Το βράδυ πριν πλαγιάσω, θα σε ρωτούσα αν "ζητάς συγγνώμη" και άμα έπαιρνα αρνητική απάντηση, την επόμενη μέρα θα έσφιγγα λίγο ακόμα το κολάρο στον λαιμό σου και θα σου έκανα λίγο πιο βαριά βασανιστήρια. Και ύστερα θα σε έπαιρνα στους στρατιώτες τους οποίους αποκαλείς "κατοχικό στρατό" και θα τους έλεγα να κάνουν αυτό που ξέρουν».
Για εμάς είχε γράψει αυτό το άρθρο. Για την εφημερίδα «Αβρούπα» και εμένα. Διότι τότε δεν υπήρχε κανείς άλλος εκτός από εμάς να αποκαλεί κατοχική την Τουρκία. Και τώρα δεν υπάρχει κανείς εκτός από μερικά άτομα. Δημοσίευσα πρωτοσέλιδα στην εφημερίδα μας αυτό το άρθρο. Και το θλιβερό είναι ότι δεν υπήρξε απολύτως καμία αντίδραση από τα κόμματα και τις οργανώσεις στην κοινότητα. Όπως τον Ερχάν, μάς έτριζε τα δόντια και το CTP του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ και συνεργαζόταν με τον στρατό εναντίον μας. Είχα κολλήσει στην τελευταία πρόταση του Ερχάν. Θα μας έριχνε μπροστά στους στρατιώτες και θα τους έλεγε «κάντε αυτό που ξέρετε», λέει! Γιατί δεν μίλησε καθόλου ο στρατός, τον οποίο αποκαλούσε ξεκάθαρα «βιαστή», και έκανε τα στραβά μάτια σε αυτό; Επειδή στην υπόθεση υπήρχαμε εμείς, η στρατιωτική διοίκηση έκανε τα στραβά μάτια και σε αυτό. Αποδέχτηκε τον βιασμό.
Δέκα χρόνια μετά από τη δημοσίευση αυτού του άρθρου, ο Ερχάν ήρθε στην εφημερίδα μας μια μέρα. «Να τον δεχτούμε μέσα;», ρώτησαν οι συνάδελφοι. «Δεχτείτε τον», τους είπα. Κρατούσε ένα κουτί με μπακλαβάδες. Ζήτησε να καλέσω όλους τους συναδέλφους που βρίσκονταν στην εφημερίδα. Μαζευτήκαμε στο γραφείο μου. «Ζητώ συγγνώμη απ’ όλους σας», είπε ο Ερχάν. Άνοιξε το κουτί με τους μπακλαβάδες και μας πρόσφερε λέγοντας «ορίστε». Είχε μετανιώσει πολύ για εκείνο το άρθρο που έγραψε.
Ύστερα ίδρυσε το κόμμα του ο Ερχάν. Το μεγάλωσε, το διεύρυνε. Κατήλθε στις εκλογές. Εξελέγη βουλευτής. Ύστερα έγινε υπουργός. Και εκείνοι που δεν τον είχαν αντιληφθεί κάποτε όταν είχε πει «θα σβήσω τσιγάρο στη γλώσσα σας» και ακόμα δεν είχαν ανασκαλίσει καθόλου τον ρόλο του στα γεγονότα της Δερύνειας πηγαίνοντας λίγο πιο πίσω, τον αντιλήφθηκαν μόνο μόλις έγινε υπουργός. Έβγαλαν από τα αρχεία και εκείνο το γνωστό άρθρο και το θυμήθηκαν για πρώτη φορά. Όμως, εκείνο το άρθρο δεν γράφτηκε ενάντια σε ολόκληρη την κοινότητα αλλά μόνο ενάντια σε εμάς. Και εγώ δεν είχα θέσει ξανά στην ημερήσια διάταξη εκείνο το άρθρο, επειδή μετάνιωσε και ζήτησε συγγνώμη.
Αν τώρα δεν μας αποκαλούσε «μπάσταρδους των Ελληνοκυπρίων», πάλι δεν θα το έθετα στην ημερήσια διάταξη. Μακάρι να ένιωθε μεταμέλεια και για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν πριν τριάντα χρόνια στη Δερύνεια, όπως ένιωσε μεταμέλεια για εκείνο το άρθρο. Όχι, δεν νιώθει μεταμέλεια γι’ αυτά. Πιστεύει ότι τόσο ο Τάσος όσο και ο Σολωμού έπαθαν αυτό που τους άξιζε. Γιατί θυμήθηκε ύστερα και η κυβέρνηση στον νότο να εκδώσει ένταλμα σύλληψης; Άργησε πολύ. Γιατί υπήρξε σιωπή τόσο καιρό έναντι αυτών των δολοφονιών που διαπράχθηκαν σε περίοδο κατάπαυσης του πυρός μπροστά στα μάτια όλων μας; Τι έγινε, λέει; Κάποιοι ανάμεσά μας χάρηκαν που η ελληνοκυπριακή πλευρά θα εκδώσει ένταλμα σύλληψης, λέει. Είπε το εξής: «Το θλιβερό είναι πως υπάρχουν ανάμεσά μας μπάσταρδοι των Ελληνοκυπρίων που το χειροκροτούν αυτό». Αν υπάρχουν ανάμεσά μας πέντε-δέκα άτομα που διψούν για δικαιοσύνη, είναι μπάσταρδοι; Έτσι; Τι θα τούς κάνεις Ερχάν; Θα τους ευνουχίσεις; Θα σβήσεις τσιγάρο στη γλώσσα τους; Θα τους πετάξεις μπροστά στους στρατιώτες στους οποίους θα τους πεις «κάντε αυτό που ξέρετε»; Τι περίμενες δηλαδή από την ελληνοκυπριακή πλευρά; Να σου πει μπράβο, τι καλά κάνατε που τους σκοτώσατε;
Είμαι Κύπριος. Γεννήθηκα στη Λευκωσία. Οι γονείς μου κατάγονται από την Τέρρα. Εσύ από πού στον διάολο ήρθες;
