Στις επικείμενες εκλογές ο ΔΗΣΥ, είτε πρώτος είτε δεύτερος θα είναι ένας από τους μεγάλους χαμένους. Νομίζω το κόλπο με την πρωτιά θα πρέπει να σταματήσει. Αυτό που έχει σημασία είναι το πόσους ψηφοφόρους κερδίζεις και πόσους χάνεις. Αυτός που χάνει ψηφοφόρους είναι ο ηττημένος και αυτός που κερδίζει είναι ο νικητής. Τα περί πρωτιάς είναι μια εφεύρεση των τελευταίων χρόνων για να δικαιολογήσει η ηγεσία της παράταξης τη συνεχιζόμενη συρρίκνωση των ποσοστών του κόμματος. Ούτε το επιχείρημα ότι όλα τα κόμματα έχουν απώλειες, είναι δικαιολογία. Εκτός και αν υιοθετηθεί η ρήση του λαού, «με τους πολλούς ο χάρος έν' γλυκής».
Ο ΔΗΣΥ αναμφίβολα βρίσκεται στη χειρότερή του θέση από ιδρύσεώς του. Το πλήγμα των προεδρικών εκλογών συνεχίζει να επηρεάζει αρνητικά την πορεία της παράταξης. Η εύκολη δικαιολογία είναι ότι για όλα τα δεινά φταίει ο αποστάτης. Συμφωνώ απόλυτα. Το θέμα όμως είναι το ποιος είναι ο αποστάτης; Αυτός που έθεσε μια ανεξάρτητη υποψηφιότητα αντίθετα στην επιλογή του κόμματος ή αυτός που εργάστηκε ούτως ώστε η κομματική υποψηφιότητα να καταποντιστεί; Ασφαλώς o δεύτερος, δηλαδή ο τέως Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης. Είναι πρωτόγνωρο στα πολιτικά δρώμενα του τόπου ο επίτιμος πρόεδρος ενός κόμματος να πολεμά την υποψηφιότητα του ιδίου του κόμματος. Οι φωστήρες του ΔΗΣΥ θα έπρεπε να ερευνήσουν το θέμα αυτό και αν πράγματι αποδεδειγμένα ο τέως στήριξε την υποψηφιότητα Νίκου Χριστοδουλίδη τότε θα έπρεπε να τον αποπέμψουν από την παράταξη.
Στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις ο ΔΗΣΥ χάνει χιλιάδες ψηφοφόρους και όπως δείχνουν οι μετρήσεις η σημερινή συσπείρωση φτάνει μόλις το 50%. Η δικαιολογία ότι ο συναγερμικός κόσμος συσπειρώνεται την τελευταία στιγμή, δεν ισχύει πλέον. Η προηγούμενη διακυβέρνηση έχει πλήξει ανεπανόρθωτα την αξιοπρέπεια του συναγερμικού, που επιστροφή δεν πρόκειται να υπάρξει. Ο συναγερμικός ήταν υπερήφανος για την παράταξή του, την παράταξη της λύσης και της εντιμότητας. Σήμερα δεν ανέχεται να στηρίζει ένα κόμμα που κατά την τελευταία δεκαετία υπήρξε η παράταξη της διαφθοράς και της διχοτόμησης. Τα διάφορα σκάνδαλα της προηγούμενης διακυβέρνησης και το εγκληματικό Κραν Μοντανά τον κάνουν να ντρέπεται. Πώς να μην ντρέπεται όταν ο επί 17 χρόνια πρόεδρος της παράταξης και ο μετέπειτα ΠτΔ, πρότεινε στους Τούρκους λύση δύο κρατών;
Δεν έφταναν όλα αυτά, τα τραγικά λάθη συνεχίζονται. Πριν λίγες μέρες συνεδρίασε το πολιτικό συμβούλιο του κόμματος στην παρουσία του τέως ΠτΔ Νίκου Αναστασιάδη. Μάλιστα, όπως αναφέρουν πληροφορίες, η παρουσία του τέως ήταν ηγετική που σε μερικές περιπτώσεις άγγιζε τα όρια της επιθετικότητας. Ο άνθρωπος, ο κύριος υπεύθυνος για την αποσυσπείρωση του κόμματος, παρέδιδε μαθήματα συσπείρωσης. Τα δε χαϊβάνια, που ήσαν παρόντες, δεν τόλμησαν να πουν τις πικρές αλήθειες που θα έπρεπε να ακούσει ο τέως. Ειλικρινά απορώ γιατί ιστορικά στελέχη όπως ο Ιωάννης Κασουλίδης ή ο Παναγιώτης Δημητρίου δεν του έδειξαν ότι είναι ανεπιθύμητος. Οι λεγόμενοι κομματοπατέρες δεν τόλμησαν να πουν τη μεγάλη αλήθεια για τον τέως. Το να τον μέμφονται σε πολιτικά σαλόνια δεν αρκεί. Αν δεν έχουν το θάρρος να τον αντιμετωπίσουν κατάμουτρα τότε καλό είναι να συνταξιοδοτηθούν και κομματικά. Καθόντουσαν όλοι αυτοί και άκουγαν τον τέως να μιλά για ανάγκη οργάνωσης ενόψει των εκλογών. Δεν αντιλαμβάνονται το αυτονόητο γιατί στερούνται θάρρους και πολιτικού αναστήματος. Πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος που στις προεδρικές εκλογές του 2023 έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του την επιλογή του κόμματος, στηρίζοντας άλλο υποψήφιο, να καλεί όλους εμάς να στηρίξουμε τις επιλογές του κόμματος; Πράγματι με τέτοιο θράσος και αναίδεια ντρέπεται η ντροπή. Πώς να μην ντρέπεται η ντροπή όταν ο Νίκος Αναστασιάδης υποδεικνύει προς όλους ότι επιβάλλεται συστράτευση ενόψει των βουλευτικών εκλογών;
Από δημοσιεύματα φαίνεται ότι η σύναξη αυτή κατάντησε να είναι προσωπική συγκέντρωση του τέως Προέδρου. Δεν μπορεί να χαρακτηριστεί διαφορετικά το γεγονός ότι δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στην προβολή του έργου της διακυβέρνησης Αναστασιάδη. Πριν από εκλογές είναι λογικό και θεμιτό να προβάλλονται τα επιτεύγματα της διακυβέρνησης ενός κόμματος υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι υπάρχουν. Τι να προβάλουν όμως, τα «χρυσά» διαβατήρια, τα διάφορα έργα του τερματίστηκαν κακήν κακώς ή τα κατορθώματα στο Κραν Μοντανά.
Βέβαια για να καλυφθούν τα πιο πάνω μίλησαν για την προβολή των δύο δεκαετιών διακυβέρνησης ΔΗΣΥ. Μα επιτέλους πώς μπορούν όλοι αυτοί οι ανεκδιήγητοι να παραλληλίζουν τις δύο δεκαετίες; Πώς μπορεί να συγκρίνεται η διακυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη με αυτήν του Νίκου Αναστασιάδη; Μόνο και να σκεφτείς κάτι τέτοιο αποτελεί ύβρη προς τον μεγάλο ηγέτη Γλαύκο Κληρίδη και καταντά ιεροσυλία.
Ακόμα, ένα θέμα το οποίο συζητήθηκε και αποδεικνύει ότι η σύναξη αυτή δεν ήταν για τις εκλογές αλλά για την καταρρακωμένη υστεροφημία του τέως, είναι το ότι λέχθηκε ότι η παράταξη θα πρέπει να τοποθετείται έναντι της κυβέρνησης και στη συχνή δήλωση «για πρώτη φορά», που αναφέρεται συχνά από τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη και άλλα μέλη της κυβέρνησης. Πραγματικά τι ενδιαφέρει τον συναγερμικό ψηφοφόρο ο οποίος γνωρίζει ότι τα πλέον απαράδεκτα έγιναν «για πρώτη φορά» κατά την προηγούμενη διακυβέρνηση;
Το δε κωμικοτραγικό είναι η θέση που εκφράστηκε για την ανάγκη δημιουργίας σημειώματος στο οποίο να καταγράφονται αλλά και να αναδεικνύονται οι πολιτικές θέσεις του κόμματος. Πράγματι δύσκολο εγχείρημα. Πρώτον, για να καταγράψεις πολιτικές θέσεις πρέπει να υπάρχουν και για να τις αναδείξεις θα πρέπει να είναι ξεκάθαρες. Αρχές και αξίες πάντα υπήρξαν στην πάλαι ποτέ παράταξη της λύσης και εντιμότητας. Πλέον όμως κατάντησε «Μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μην δώσετε». Αυτοί που ζητούν την προβολή της διακυβέρνησης Αναστασιάδη όχι μόνο δεν «πλήρωσαν» τα αλεστικά αλλά διεκδικούν να πάρουν και τον μύλο. Ο διασυρμός που η παράταξη υπέστη την τελευταία δεκαετία δεν αφήνει κανένα περιθώριο σεβασμού και αξιοπιστίας.
Ασφαλώς η πρόεδρος Αννίτα Δημητρίου ήταν υποχρεωμένη να καλέσει τον τέως. Όμως θα έπρεπε όλοι αυτοί που παρευρέθηκαν να δείξουν τη δυσαρέσκειά τους για την παρουσία του. Πού όμως θάρρος. Όπου υπάρχει έλλειμμα θάρρους δυστυχώς οργιάζει το θράσος και η αναίδεια. «Στην πολιτική ζωή πρέπει να είσαι επιθετικός. Όταν κάποιος αμύνεται, έχει ήδη χάσει», κατά τον Γάλλο Πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν. Αυτό φαίνεται να υιοθετεί ο τέως ΠτΔ κάτι όμως που θα πρέπει να το εφαρμόσεις προτού έχεις ήδη χάσει.
Γι' αυτό κύριοι του ΔΗΣΥ μην υποτιμάτε κατάφορα τη νοημοσύνη και αξιοπρέπειά μας. Τα κομματικά αρνιά δεν υπάρχουν πλέον. Προσωπικά εκτιμώ τις φιλότιμες προσπάθειες της Αννίτας Δημητρίου να συσπειρώσει την παράταξη. Όμως πώς να τα καταφέρει όταν υποσκάπτεται σχεδόν από όλους; Δυστυχώς για την πρόεδρο του κόμματος οι «λύκοι» δεν είναι μόνο οι κομματικοί αντίπαλοι. Οι πιο επικίνδυνοι ευρίσκονται εντός, έτοιμοι να την «κατασπαράξουν». Πλέον οι «ελέφαντες» βγήκαν έξω από το δωμάτιο και χωρίς ίχνος ντροπής, με τη συμπεριφορά τους, είναι έτοιμοι να καταστρέψουν ό,τι απέμεινε.
Σήμερα, αντί η πρόεδρος της παράταξης να περιστοιχίζεται από «ίππους» έτοιμους να τρέξουν στην εκλογική «ιπποδρομία» για μια περήφανη νίκη του κόμματος, περιστοιχίζεται περισσότερο από «δούρειους ίππους» έτοιμους να εξυπηρετήσουν αλλότρια συμφέροντα εις βάρος του κόμματος. Αν η ηγετική παρουσία του τέως ΠτΔ είναι μια πρόσκληση προς τα μέλη και φίλους της παράταξης να στηρίξουν το κόμμα στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές, τουλάχιστον εγώ προσωπικά το θεωρώ πρόκληση και προσβολή. Αν αυτός ήταν ο στόχος, τότε όχι κύριε τέως, τουλάχιστον προσωπικά δεν θα ακολουθήσω. Σας ευχαριστώ κύριε τέως αλλά δεν θα πάρω.
