Η οριζόντια ψηφοφορία θα μπορούσε να εφαρμοστεί στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές και να λειτουργoύσε ως ουσιαστικό αντίδοτο στην αποχή και τη γενικευμένη απαξίωση του πολιτικού συστήματος. Δυστυχώς, τα κοινοβουλευτικά κόμματα κλότσησαν την ευκαιρία που είχαν στα χέρια τους και είμαι βέβαιος ότι, μετά τις βουλευτικές εκλογές, θα θρηνούν επί των δικών τους ερειπίων.
Οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων χρόνων το βροντοφώναζαν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, όμως οι ηγεσίες των κοινοβουλευτικών κομμάτων σφύριζαν επιδεικτικά αδιάφορα. Στις ευρωεκλογές του 2024, χιλιάδες πολίτες τούς έστειλαν ένα σαφές πολιτικό μήνυμα. Τις εκλογές έκανε περίπατο ένας τύπος μόλις 24 χρονών, που δήλωνε ότι δεν γνωρίζει απολύτως τίποτα και ο οποίος ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φορώντας παπιγιόν και μποξεράκι. Ακόμη και τότε, οι αρχηγοί των κοινοβουλευτικών κομμάτων δεν προβληματίστηκαν ουσιαστικά για την απαξίωση, που διογκώνεται διαρκώς, απέναντι στα πρόσωπα και τα κόμματά τους.
Ο Φειδίας Παναγιώτου έλαβε συνολικά 71.265 ψήφους σπάζοντας το ρεκόρ του Ιωάννη Κασουλίδη από το 2004, που έλαβε 67.251 σταυρούς προτίμησης. Σήμερα, ο Φειδίας κατέρχεται στις βουλευτικές εκλογές με δικό του κόμμα, πλήρες ψηφοδέλτιο και σαφή στόχο να καταποντίσει παραδοσιακά κόμματα.
Η ανυποληψία στην οποία έχουν περιέλθει η πολιτική και οι πολιτικοί είναι τόσο βαθιά που ακόμη και η «Annie Alexui», από τη Μόσχα όπου κρύβεται, θα μπορούσε να εκλεγεί στη Βουλή. Κατά συνέπεια, δεν θα αποτελεί έκπληξη αν το κόμμα του Οδυσσέα Μιχαηλίδη καταφέρει να εκλέξει τέσσερις ή ακόμη και έξι βουλευτές.
Ένα μεγάλο ποσοστό των πολιτών υιοθέτησε τις καταγγελίες του Οδυσσέα Μιχαηλίδη και πιστεύει ακράδαντα ότι η απόλυσή του από την Ελεγκτική Υπηρεσία αποτελεί προϊόν συνωμοσίας μεταξύ των διεφθαρμένων Εισαγγελέων της Νομικής Υπηρεσίας, των διεφθαρμένων δικαστών του Συνταγματικού Δικαστηρίου και του διεφθαρμένου Προέδρου Χριστοδουλίδη.
Η διέξοδος
Ποια θα μπορούσε να είναι η διέξοδος των παραδοσιακών κομμάτων στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές, ώστε να αποφύγουν ένα εκλογικό Βατερλό; Η απάντηση είναι ευθαρσώς η θεσμοθέτηση της οριζόντιας ψηφοφορίας, την οποία η πλειοψηφία των κομμάτων είχε απορρίψει πριν από εννέα μήνες στην Επιτροπή Εσωτερικών της Βουλής.
Η ουσιώδης διαφορά της οριζόντιας ψηφοφορίας από την απλή αναλογική, που προβλέπει το ισχύον εκλογικό μας σύστημα, έγκειται στο εξής: στην οριζόντια ψηφοφορία ο ψηφοφόρος επιλέγει πρόσωπα ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, ενώ στην απλή αναλογική επιλέγει πρωτίστως κόμμα και, στη συνέχεια, τα πρόσωπα που επιθυμεί να τον εκπροσωπούν στη Βουλή. Κατά συνέπεια, στη μία περίπτωση έχουμε εκλογές προσώπων και προσωπικοτήτων και στην άλλη εκλογές κομμάτων.
Οι υπέρμαχοι της οριζόντιας ψηφοφορίας υποστηρίζουν ότι, με την υιοθέτηση του συγκεκριμένου εκλογικού συστήματος, θα αντιμετωπιστούν σε μεγάλο βαθμό η αποχή και η γενικευμένη απαξίωση, καθώς ο ψηφοφόρος θα έχει περισσότερες επιλογές και, ταυτόχρονα, θα συμβάλει στην αξιοποίηση προσωπικοτήτων που σήμερα απαξιώνουν την κομματική και πολιτική ζωή.
Σύμφωνα με μετρήσεις αλλά και με βάθος αναλύσεις που έγιναν για το φαινόμενο Φειδίας, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι για ένα σημαντικό ποσοστό των πολιτών το κομματικό μανιφέστο δεν αποτελεί πλέον κριτήριο για τα μεγάλα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα. Οι πολίτες επιζητούν πολιτικούς τίμιους και αδιάφθορους. Συνεπώς, με την οριζόντια ψηφοφορία θα είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν, κατά την κρίση τους, τους καλύτερους υποψηφίους της εκλογικής τους περιφέρειας ανεξαρτήτως κόμματος.
Μόνιμοι αρνητές και ένθερμοι πολέμιοι της οριζόντιας ψηφοφορίας παραμένουν τα κόμματα ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ. Αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε πώς θα τα καταφέρουν στις εκλογές του ερχόμενου Μαΐου.
