Το Mario Tennis Fever δεν προσπαθεί να κρύψει τις προθέσεις του. Είναι ένα παιχνίδι που θέλει να γίνει χαμούλης την ώρα του gameplay. Να γεμίσει το γήπεδο φωτιές, μπανάνες, ink και Bullet Bills, ενώ οι 4 παίκτες φωνάζουν μπροστά από την τηλεόραση. Και σε αυτό το κομμάτι, τα καταφέρνει εξαιρετικά.
Πρόκειται για το πιο «γεμάτο» Mario Tennis εδώ και χρόνια και για πρώτη φορά μετά την εποχή του GameCube, η σειρά επιστρέφει με την αυτοπεποίθηση ενός πλήρους πακέτου από την πρώτη μέρα κυκλοφορίας.
Το μεγάλο κόλπο του Mario Tennis Fever ακούει στο όνομα Fever Rackets. Με 30 διαφορετικές ρακέτες, καθεμία με τη δική της ειδική ικανότητα, κάθε match μπορεί να εξελιχθεί τελείως διαφορετικά. Μόλις γεμίσει το Fever Gauge, ενεργοποιείται το Fever Shot και τότε ξεκινά το πραγματικό χάος.
Άλλες ρακέτες γεμίζουν το γήπεδο με εμπόδια, άλλες θολώνουν την οθόνη, άλλες προσφέρουν προσωρινά buffs και άλλες μετατρέπουν τη μπάλα σε καθαρό… όπλο. Το αποτέλεσμα είναι ένα παιχνίδι γεμάτο mind games!
Υπάρχει μάλιστα και έξυπνη ισορροπία. Πολλά επιθετικά εφέ ενεργοποιούνται μόνο όταν η μπάλα σκάσει στο έδαφος, δημιουργώντας έξυπνες ανταλλαγές όπου και οι δύο παίκτες προσπαθούν απεγνωσμένα να αποφύγουν το πρώτο bounce. Δεν λείπουν όμως και οι στιγμές που, ειδικά στα doubles, το παιχνίδι μοιάζει να αποφασίζει μόνο του ποιος θα χάσει κάτι που δεν είναι απαραίτητα κακό, απλώς δείχνει ξεκάθαρα ότι το Fever γέρνει πιο πολύ προς party game παρά προς competitive εμπειρία.
Σε σύγκριση με το Mario Tennis Aces, το gameplay εδώ είναι πιο αργό, πιο συγχωρητικό και σαφώς πιο προσβάσιμο. Τα γήπεδα είναι μικρότερα και οι ανταλλαγές κρατούν περισσότερο.
Αυτό σημαίνει λιγότερο βάθος για τους πιο απαιτητικούς παίκτες, αλλά πολύ περισσότερη διασκέδαση για παρέες και newcomers. Παρ’ όλα αυτά, το βασικό σύστημα ελέγχου παραμένει απολαυστικό και ικανοποιητικό! Το ρόστερ των 38 χαρακτήρων προσφέρει μεγάλη ποικιλία, με διαφορετικά stats και playstyles, ενώ ορισμένες επιλογές εξελίσσονται σε online φαβορί.
Οπτικά, το Mario Tennis Fever είναι όμορφο, καθαρό και καλοδουλεμένο, χωρίς όμως να εντυπωσιάζει ως αποκλειστικός τίτλος Switch 2. Τα character models ξεχωρίζουν με λεπτομέρειες και εκφράσεις, ενώ το παιχνίδι στοχεύει στα 60fps και τα πετυχαίνει τις περισσότερες φορές, ακόμα και όταν η οθόνη γεμίζει Fever effects.
Δυστυχώς, το Adventure mode είναι το σημείο όπου το παιχνίδι χάνει ξεκάθαρα πόντους. Η ιδέα με τα «μωρά» χαρακτήρες ξεκινά χαριτωμένα, αλλά πολύ γρήγορα καταλήγει σε μια σειρά από απλοϊκά tutorials, εύκολα minigames και ατελείωτες επαναλήψεις βασικών μηχανισμών.
Ευτυχώς, στο multiplayer το Mario Tennis Fever θυμάται γιατί υπάρχει. Local και online matches, ranked σύστημα, singles και doubles, Fever ή χωρίς Fever όλα λειτουργούν ομαλά και προσφέρουν την ευελιξία που περιμένει κανείς. Τα επιπλέον modes είναι διασκεδαστικά στην αρχή, αλλά γρήγορα επαναλαμβανόμενα, οδηγώντας τελικά πίσω στο κλασικό τένις, εκεί όπου το παιχνίδι είναι πιο δυνατό.
Το Mario Tennis Fever είναι φτιαγμένο για γέλια, φωνές και χάος στον καναπέ. Τα Fever Rackets δίνουν ξεκάθαρη ταυτότητα στο gameplay και μετατρέπουν κάθε match σε μικρό party event. Το αδύναμο Adventure mode το κρατά πίσω ως ολοκληρωμένη solo εμπειρία, αλλά σε multiplayer περιβάλλον προσφέρει ακριβώς αυτό που υπόσχεται.
Δεν είναι το Mario Tennis που θα παίξεις για μήνες μόνος σου. Είναι όμως το Mario Tennis που θα βγάλεις όταν έρθει παρέα.
Ευχαριστίες στην CD MEDIA για την παροχή του τίτλου για το σημερινό review!
