Περίπου 860 γιατροί από την Ελλάδα εργάζονται σήμερα στο ΓεΣΥ, σε σύνολο περίπου 3.400 γιατρών, σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ». Πρόκειται για ποσοστό που αντιστοιχεί σχεδόν σε έναν στους τέσσερις γιατρούς του συστήματος και αναδεικνύει μια πραγματικότητα που τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο εμφανής: η Κύπρος εξελίχθηκε σε επαγγελματικό προορισμό για γιατρούς που προέρχονται από το ελληνικό σύστημα υγείας.
Στο δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ», η μετακίνηση γιατρών από την Ελλάδα προς την Κύπρο αποδίδεται κυρίως σε οικονομικούς λόγους, αλλά και στις συνθήκες εργασίας. Το ρεπορτάζ φιλοξενεί τη μαρτυρία της παιδιάτρου-νεογνολόγου Ειρήνης Χριστοπούλου, η οποία έχει εμπειρία από το Παίδων «Αγία Σοφία», τη Βρετανία, και το ελληνικό ΕΣΥ, προτού εγκατασταθεί στην Κύπρο για να παρέχει τις υπηρεσίες της στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού.
Η ίδια περιγράφει την καθημερινότητα στο ΕΣΥ ως μια διαρκή μάχη, με τον γιατρό να καλείται να καλύψει πολλούς ρόλους πέραν του ιατρικού. Αντίθετα, για την Κύπρο σημειώνει ότι το περιβάλλον ήταν πιο οργανωμένο και οι συνθήκες καλύτερες, παραπέμποντας σε ένα σύστημα που, όπως λέει, μοιάζει περισσότερο με το βρετανικό.
Γιατί έρχονται
Στο ίδιο ρεπορτάζ, ο υπουργός Υγείας της χώρας μας, Νεόφυτος Χαραλαμπίδης, απαντά στο ερώτημα τι καθιστά το ΓεΣΥ ελκυστικό. Όπως αναφέρει, το σύστημα διαθέτει χαρακτηριστικά που είναι ωφέλιμα τόσο για τους πολίτες όσο και για τους επαγγελματίες υγείας: καθολική και ισότιμη πρόσβαση, οργανωμένο πλαίσιο λειτουργίας, δυνατότητα επιλογής προσωπικού γιατρού και παρόχου, αλλά και συνύπαρξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε κοινό πλαίσιο.
Η τελευταία παράμετρος έχει ιδιαίτερη σημασία για τους γιατρούς που έρχονται από την Ελλάδα. Το ΓεΣΥ δεν περιορίζει την επαγγελματική προοπτική μόνο στα δημόσια νοσηλευτήρια, αλλά προσφέρει δυνατότητες απασχόλησης και στον ιδιωτικό τομέα, σε νοσηλευτήρια, ιατρικά κέντρα και άλλες δομές. Ο κ. Χαραλαμπίδης αναφέρεται, επίσης, στην ψηφιοποίηση διαδικασιών και στη συνεχή αναβάθμιση υποδομών, στοιχεία που, όπως σημειώνει, βελτιώνουν την καθημερινή εμπειρία ασθενών και επαγγελματιών υγείας.
Οι ειδικότητες
Πίσω από τον συνολικό αριθμό των περίπου 860 γιατρών, η εικόνα δεν είναι ενιαία. Από τα διαθέσιμα στοιχεία και δημόσια προφίλ γιατρών, οι ειδικότητες που φαίνεται να συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη δυναμική είναι η καρδιολογία, η παθολογία, η γενική χειρουργική και η γενική ιατρική.
Στην καρδιολογία, η παρουσία γιατρών με σπουδές, ειδίκευση ή επαγγελματική προϋπηρεσία στην Ελλάδα εμφανίζεται εντονότερη, με ποσοστό που προσεγγίζει το 40% στο ενδεικτικό δείγμα διαθέσιμων στοιχείων. Ακολουθεί η παθολογία, περίπου στο 30%, ενώ στη γενική χειρουργική η αντίστοιχη εικόνα κινείται γύρω στο 25%. Στη γενική ιατρική, η παρουσία εμφανίζεται περίπου στο 20%, ειδικότητα που συνδέεται άμεσα με την πρωτοβάθμια φροντίδα και τον θεσμό του προσωπικού γιατρού.
Τα ποσοστά αυτά δεν συνιστούν επίσημη απογραφή εθνικότητας ή χώρας προέλευσης. Αποτυπώνουν τάσεις που προκύπτουν από διαθέσιμα στοιχεία, δημόσια βιογραφικά και προφίλ γιατρών, όπου αναφέρονται σπουδές, ειδίκευση ή προϋπηρεσία στην Ελλάδα.
Και εκτός δημοσίου
Η ζήτηση για γιατρούς από την Ελλάδα δεν προέκυψε μόνο από τη διαφορά απολαβών με το ελληνικό ΕΣΥ. Στην Κύπρο, η ανάγκη έγινε εντονότερη με την εφαρμογή του ΓεΣΥ, τον Ιούνιο του 2019, όταν καταγράφηκαν μετακινήσεις γιατρών από τα δημόσια νοσηλευτήρια προς τον ιδιωτικό τομέα. Τα δημόσια νοσηλευτήρια χρειάστηκε να καλύψουν κενά, με την Ελλάδα να αποτελεί την πιο άμεση δεξαμενή λόγω κοινής γλώσσας, εκπαίδευσης και γεωγραφικής εγγύτητας.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, η ζήτηση διευρύνθηκε. Το ΓεΣΥ μεγάλωσε την αγορά υπηρεσιών υγείας, με περισσότερα ιδιωτικά νοσηλευτήρια, ιατρικά κέντρα, εργαστήρια και ακτινοδιαγνωστικά κέντρα να εντάσσονται ή να ενισχύονται μέσα στο σύστημα. Ενδεικτικά, το 2023 καταγράφονταν 60 συμβεβλημένα νοσηλευτήρια, 156 εργαστήρια και 83 ακτινοδιαγνωστικά κέντρα, ενώ στις αρχές του 2025 τα συμβεβλημένα νοσηλευτήρια είχαν φθάσει τα 70.
Η διεύρυνση αυτή εξηγεί γιατί η κάθοδος γιατρών από την Ελλάδα δεν αφορά πλέον μόνο τα δημόσια νοσηλευτήρια, αλλά και τον ιδιωτικό και εξωνοσοκομειακό τομέα, ο οποίος χρειάζεται συνεχώς ανθρώπινο δυναμικό για να καλύψει τη ζήτηση υπηρεσιών.
