Η σοβούσα κρίση στον Δημοκρατικό Συναγερμό δεν αφορά μόνο το κόμμα της Δεξιάς αλλά θα πρέπει να θεωρηθεί δεδομένη και η αντανακλαστική αντίδραση των υπόλοιπων κομμάτων και, βεβαίως, του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ουδείς, ωστόσο, επιχειρεί να αντιμετωπίσει τα διαδραματιζόμενα στον ΔΗΣΥ με τις όποιες αποφάσεις και το πότε θα είναι έτοιμοι να εισέλθουν δυναμικά στην προεκλογική για το 2028. Η βδομάδα, πάντως, που πέρασε δημιούργησε μια άλλη πραγματικότητα, η οποία, εκ των πραγμάτων, δεν μπορεί παρά να αφήσει το αποτύπωμά της σε σχέση με τις διεργασίες όχι μόνο στον ΔΗΣΥ. Ουδείς εκ των υπολοίπων έχει την πολυτέλεια να αγνοήσει τις εξελίξεις. Εκείνο που προφανώς κάνουν είναι να παρακολουθούν διακριτικά τα δεδομένα και αναλόγως να σχεδιάσουν επί χάρτου τα επόμενά τους βήματα.
Στη λογική αυτή κινείται και το ΑΚΕΛ. Στο κόμμα θεωρούν ότι επί του παρόντος δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να τους αναγκάζει να αλλάξουν τους σχεδιασμούς τους. Δεν επηρεάζεται άμεσα ή οργανικά από τις εσωκομματικές τριβές στον ΔΗΣΥ. Όμως θα ήταν αφέλεια, όπως έλεγαν στον «Π» ΑΚΕΛικά στελέχη, να θεωρήσουμε πως ό,τι συμβαίνει δεν μπορεί να διαφοροποιήσει και κάποιους σχεδιασμούς που ίσως το κόμμα θα ήθελε να χαράξει, κυρίως στην αναζήτηση συνεργασιών από τον χώρο του ΔΗΚΟ.
Καθαρές λύσεις
Το ΑΚΕΛ, κινούμενο στην προετοιμασία του για τις προεδρικές πολύ προσεκτικά, έχει σαφώς ξεκαθαρίσει τα όρια της δράσης του αλλά και τις γενικές γραμμές πλεύσης του. Στόχος είναι να συναρτηθούν οι εσωτερικές διεργασίες της ηγεσίας αφενός με τις ευρύτερες επαφές και διαβουλεύσεις με άλλες πολιτικές δυνάμεις και προσωπικότητες, και αφετέρου με την προσπάθεια να ενεργοποιηθούν οι όποιες δυναμικές υπάρχουν στην ίδια τη βάση του κόμματος. Η ηγεσία δεν επιθυμεί σε καμία περίπτωση να βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να μην έχει πλήρη και σαφή εικόνα για τις διαθέσεις, τις ζυμώσεις ή τις σκέψεις που κάνουν τα ίδια τα μέλη και οι φίλοι του κόμματος. Το κόμμα, όπως ο «Π» αντιλαμβάνεται, έχει ήδη χαράξει τη γραμμή πλεύσης του που έχει να κάνει με την προγραμματική σύγκλιση και τον καθορισμό της πολιτικής του ατζέντας από την επιλογή προσώπου για τις προεδρικές εκλογές του 2028.
Στο αστερισμό αναζήτησης προσώπων
Είναι προφανές ότι το ΑΚΕΛ βρίσκεται ακόμη στον αστερισμό αναζήτησης προσώπων που κατά καιρούς εμφανίζονται σε δημοσιεύματα, αν και είναι ξεκάθαρο και τονίζεται δια επιτάσεως ότι θα προηγηθούν διεξοδικές πολιτικές συζητήσεις, ανοιχτές διαβουλεύσεις με πολιτικές δυνάμεις και προσωπικότητες, καθώς και διάλογος με την κομματική βάση. Αυτή είναι η σειρά των πραγμάτων όπως τα σχεδιάζει και θα ήθελε η ηγεσία του κόμματος. Φρόντισε δε, δια του γενικού του γραμματέα, να διασκεδάσει τις ανησυχίες που εκφράζονται ότι υπάρχει κίνδυνος με όσα διαδραματίζονται να εμπεδωθεί η εικόνα του «παρατηρητή». Γι' αυτό και η ηγεσία του ΑΚΕΛ φροντίζει να στέλνει το μήνυμα ότι, όλα σε σχέση με τους χειρισμούς για τις προεδρικές κινούνται με ηρεμία, ψυχραιμία και χωρίς τη σπουδή προηγούμενων προεκλογικών εκστρατειών. Είναι χαρακτηριστική μια από τις τελευταίες αναφορές του Στέφανου Στεφάνου, ότι το ΑΚΕΛ διαθέτει «ηρεμία» και «μεγάλη εσωτερική ενότητα», που του επιτρέπει να προχωρά με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα, χωρίς να χρειάζεται να κάνει «φασαρία».
Προβληματισμός στα κάτω διαζώματα
Στο ρεπορτάζ, ωστόσο, εντός του κόμματος υπάρχει και ο αντίποδας των όσων φαίνονται και εκείνων που εύχεται η ηγεσία. Με βάση όλες τις ενδείξεις και παρά τις επίσημες διακηρύξεις, προκύπτει ένας καίριος προβληματισμός αναφορικά με τη μεθοδολογία. Υπάρχουν σοβαρές εκτιμήσεις ότι η σειρά των πραγμάτων θα έπρεπε να είναι αντίστροφα: Πρώτα να πραγματοποιηθεί η εις βάθος συζήτηση στην κομματική βάση ώστε να μετρηθεί η τάση του συνόλου αναφορικά με τις προτεραιότητες του προγράμματος και τα κριτήρια επιλογής, για τον υποψήφιο. Με αυτό το τρόπο, υποστηρίζουν ορισμένα στελέχη, δεν θα πρέπει να επαναληφθεί μια συνθήκη η οποία λέει πως στη βάση θα φθάσουν κάποια ονόματα για τα οποία θα ζητηθεί από τα διευρυμένα σώματα η πρόκριση μιας επιλογής. Εν ολίγοις, θεωρούν ορισμένοι στο κόμμα ότι θα πρέπει να καθοριστεί πρώτα το εύρος και το περιεχόμενο των όσων απαιτούνται από τους δυνητικούς υποψηφίους και μετά να ακολουθήσει η έγκριση εκείνης της προσωπικότητας που θα τρέξει στις εκλογές. Η εμπειρία, βεβαίως, της κομματικής πρακτικής λέει πως μια ομάδα στελεχών δια των οργάνων του κόμματος ψάχνει, σφυγμομετρά και αρχίζει διαβουλεύσεις χωρίς να έχει εκ των προτέρων τη σύμφωνο γνώμη της βάσης. Έτσι λειτουργεί το ΑΚΕΛ από τη στιγμή κατά την οποία τα ίδια τα όργανα του κόμματος είναι εξουσιοδοτημένα δια της εκλογής τους από τα συνέδρια να κινήσουν τις διαδικασίες.
Στη βάση αυτού του προβληματισμού είναι ξεκάθαρο ότι:
- Το κόμμα δεν έχει επί του παρόντος προσωπικότητα η οποία να βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά από άλλους πιθανούς υποψηφίους.
- Το ΑΚΕΛ αναμένεται να ανοίξει έναν κύκλο διαβουλεύσεων με άλλες πολιτικές δυνάμεις.
- Θα λάβει χώρα ένας ευρύς διάλογος εσωτερικά του κόμματος
Είναι πάντως ξεκάθαρο πως το ΑΚΕΛ φαίνεται να εμπεδώνει τη λογική η οποία θα καθορίσει την κατεύθυνση της προσπάθειας για «προοδευτική αλλαγή». Η επιλογή υποψηφίου, όπως υποστήριξε ο Γενικός Γραμματέας, «δεν μπορεί να λειτουργήσει αποκομμένα από το ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο και τις προγραμματικές συγκλίσεις με πιθανές συνεργαζόμενες δυνάμεις. Το ΑΚΕΛ αναζητεί μια υποψηφιότητα που αφενός θα εκφράζει τις αξίες του χώρου και αφετέρου θα μπορεί να συγκεράσει ευρύτερες δυνάμεις, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για μια νικηφόρα συνεργασία».
Ο συνομιλητής-καταλύτης
Δεν είναι, ωστόσο, βέβαιο το πώς θα λειτουργήσει το κόμμα αν διαμορφωθούν τέτοια δεδομένα τα οποία θα μπορούσαν να φέρουν ως προνομιακό του συνομιλητή, π.χ. το ΔΗΚΟ του Νικόλα Παπαδόπουλου. Όπερ μεθερμηνευόμενο, η κάθε εκλογική αναμέτρηση για την Προεδρία δεν είναι απλώς ένα «δούναι και λαβείν» αλλά μπορούν να δημιουργηθούν είτε φυγόκεντρες, είτε συσπειρώσεις δυνάμεων που να αλλάξουν την ίδια την απολυτότητα των κομματικών αριθμών, δημιουργώντας ένα εντελώς νέο τοπίο. Ένα φαινόμενο, το οποία η Αριστερά όχι απλώς δεν αγνοεί αλλά φροντίζει να το μεταφέρει στην πολιτική πρακτική της τους επόμενους μήνες. Αυτές οι σκέψεις ίσως είναι η κινητήρια δύναμη για να δούμε σοβαρές, ανοικτές και άκρως ενδιαφέρουσες διαβουλεύσεις του ΑΚΕΛ με το ΔΗΚΟ. Οι δημαρχιακές εκλογές μας, λένε με νόημα από το κόμμα, ήταν η ένδειξη μιας δυναμικής σχέσης των δύο κομμάτων στη βάση.
Το φάντασμα…
Είναι προφανές ότι το ΑΚΕΛ βρίσκεται στο μεταίχμιο ενός χειρισμού με ανοικτές τις κεραίες και προς τον κεντρώο χώρο, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος να μην μπορέσει να αλλάξει την ιστορία των τελευταίων τριών αναμετρήσεων. Εξ αιτίας αυτού του φόβου αντιλαμβάνονται στο κόμμα ότι η διαχείριση του χρόνου, η γνησιότητα του διαλόγου με τη βάση και η ικανότητα διαμόρφωσης μιας καθαρής προγραμματικής πρότασης θα κρίνουν όχι μόνο τις συμμαχίες του, αλλά και το αν η «προοδευτική αλλαγή» θα αποτελέσει μια ρεαλιστική διέξοδο ή θα είναι και πάλι μια ακόμη χαμένη ευκαιρία. Το πώς τα γεγονότα θα εξελιχθούν παραμένει ένα μεγάλο στοίχημα για τον Στέφανο Στεφάνου και τους συνεργάτες τους. Επί του παρόντος διακηρύττουν ότι βλέπουν και με την περιφερειακή τους όραση στραμμένη, δηλαδή τόσο στο εσωτερικό του κόμματος όσο και στις ευρύτερες τάσεις αλλά και ανάγκες που διαμορφώνει μια προεκλογική περίοδος τουλάχιστον 16 μηνών.
