Σε διάγγελμα προς το «Χριστεπώνυμο πλήρωμα της Ιεράς Μητροπόλεως Πάφου», ο τέως Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός αναφέρθηκε στην απομάκρυνσή του από τον μητροπολιτικό θρόνο, κάνοντας λόγο για «αντικανονική απομάκρυνση», «ψευδείς κατηγορίες» και διαδικασία κατά την οποία, όπως υποστήριξε, δεν είχε ουσιαστική δυνατότητα υπεράσπισης.
«Η απόφαση είχε προαποφασιστεί»
Ο Τυχικός ανέφερε πως αισθάνθηκε ότι «η απόφαση είχε προαποφασιστεί», σημειώνοντας ότι «η απόφαση της απομάκρυνσης προηγήθηκε των κατηγοριών». Όπως είπε, «κατηγορίες που παρουσιάστηκαν ενώπιόν μου ουδέποτε μου δόθηκαν με σαφήνεια και πληρότητα, ώστε να μπορώ να υπερασπιστώ πραγματικά τον εαυτό μου».
Παράλληλα, δήλωσε ότι μέχρι σήμερα δεν γνωρίζει πλήρως ποιοι τον κατηγόρησαν, «ποια ακριβώς στοιχεία παρουσιάστηκαν και πάνω σε ποια βάση κρίθηκα ανάξιος της διακονίας μου», ενώ υποστήριξε ότι κάποιες από τις κατηγορίες «φαίνεται από στοιχεία ότι τις είχε διαπράξει ακριβώς ο μακαριότατος».
Αναφορές σε πιέσεις και χαρακτηρισμούς
Αναφερόμενος στη διαδικασία που ακολουθήθηκε, είπε ότι βρέθηκε «μέσα σε ένα περιβάλλον μεγάλης πίεσης, με διακοπές όταν επιχειρούσα να μιλήσω», προσθέτοντας ότι άκουσε χαρακτηρισμούς όπως «είσαι ψεύτης», «είσαι ανίκανος», «είσαι αγράμματος», «είσαι ανυπάκουος» και «είσαι αχάριστος».
Ο τέως Μητροπολίτης Πάφου σημείωσε ακόμη ότι για οκτώ μήνες, χωρίς να βρίσκεται σε αργία, του είχε «απαγορεύσει ο αρχιεπίσκοπος άτυπα να λειτουργώ», υποστηρίζοντας ότι ο λόγος ήταν «καθαρά προσωπικός του σκοπός και όχι της εκκλησίας».
Τι ανέφερε για το Οικουμενικό Πατριαρχείο
Στο διάγγελμά του ανέφερε επίσης ότι προσέφυγε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο «με ελπίδα και προσευχή ότι θα εξεταστεί πραγματικά το έκκλητό μου», ωστόσο, όπως είπε, «δεν εξετάστηκαν ουσιαστικά οι κατηγορίες που με αφορούσαν».
Αντί αυτού, σύμφωνα με τον ίδιο, δέχθηκε ερωτήσεις για «τη σύνοδο της Κρήτης, το ουκρανικό, τον οικουμενισμό και τους διαλόγους».
«Η συγγνώμη δεν ήταν παραδοχή ενοχής»
Ο Τυχικός παραδέχθηκε ότι υπήρξαν στιγμές που «λύγισα ανθρώπινα», σημειώνοντας ότι «υπό το βάρος της πιέσεως, των τηλεφωνημάτων, των γεγονότων και του ψυχικού φορτίου, οδηγήθηκα να ζητήσω συγγνώμη και ευκαιρία επίλυσης».
Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι «αυτή η συγγνώμη δεν ήταν παραδοχή ενοχής», αλλά «κραυγή ταπεινώσεως και πόνου».
«Δηλώνω ενώπιον Θεού και ανθρώπων ότι η συνείδησή μου παραμένει καθαρή», ανέφερε, προσθέτοντας πως «νιώθω αθώος απέναντι στις κατηγορίες που εκτοξεύθηκαν εναντίον μου» και ότι τις θεωρεί «ανυπόστατες, συκοφαντικές και άδικες».
«Υπάρχουν καταθέσεις και μαρτυρίες συνωμοσίας»
Ο ίδιος έκανε ακόμη λόγο για «καταθέσεις και μαρτυρίες συνωμοσίας του μακαριοτάτου με τον έκπτωτο τώρα και εν αργία δήμαρχο Πάφου», υποστηρίζοντας ότι «μεγάλα οικονομικά και άλλα συμφέροντα διακυβεύονται».
Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι θα προσφύγει «στην πολιτεία και αν χρειαστεί και στα ευρωπαϊκά δικαστήρια», ώστε, όπως είπε, να ακυρωθεί οποιαδήποτε απόφαση εκδόθηκε χωρίς να έχει «πλήρη δικαιώματα να ακουστώ και να προσκομίσω αποδεικτικά στοιχεία της αθωότητάς μου».
«Δεν ζητώ από κανέναν να κρίνει την πίστη, τα δόγματα της εκκλησίας. Ζητώ μόνο να εξεταστεί αν τηρήθηκε δίκαιη διαδικασία», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Δίπλα του ο Απόστολος Παύλος κατά τη διάρκεια της διαδικασίας
Σε άλλο σημείο του διαγγέλματος περιέγραψε προσωπικές πνευματικές εμπειρίες που, όπως είπε, βίωσε πριν και κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, αναφερόμενος στον Απόστολο Παύλο αλλά και σε τρεις διαδοχικές αναγνώσεις ευαγγελικών περικοπών σχετικών με «τη δίκη και την καταδίκη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού».
Έκκληση προς τους πιστούς
Απευθυνόμενος προς τους πιστούς, κάλεσε να μην επικρατήσει «μίσος, διχασμός και εκδίκηση», λέγοντας πως «δεν έμαθα να μισώ. Έμαθα να συγχωρώ, να προσεύχομαι και να ελπίζω».
Ο Τυχικός υποστήριξε ακόμη ότι «το ότι μου ζήτησαν να εγκαταλείψω τη μητρόπολή μου χωρίς καν να υπάρχουν αποδεδειγμένες κατηγορίες μετά από μια άδικη διαδικασία που δεν ήταν καν δίκη, αυτό δεν είναι επιτρεπτό από τους ιερούς κανόνες», ενώ σημείωσε πως «ο επίσκοπος νυμφεύεται την εκκλησία (τη μητρόπολή του) και δεν μπορεί με κανένα τρόπο κανείς να τον χωρίσει».
«Η δικαιοσύνη θα κρίνει αμερόληπτα»
Καταληκτικά, εξέφρασε την ελπίδα ότι «η δικαιοσύνη, είτε στην Κύπρο είτε στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, θα κρίνει αμερόληπτα», ζητώντας παράλληλα από τον Αρχιεπίσκοπο και τα μέλη της Ιεράς Συνόδου «να μην προτρέχουν με αποφάσεις και τετελεσμένα που θα πληγώσουν την εκκλησία ανεπανόρθωτα».
