Νέα εξέλιξη καταγράφεται στην πολυετή δικαστική διαμάχη μεταξύ του αδελφού του αείμνηστου ψυχιάτρου Γιάγκου Μικελλίδη, και της συντρόφου του, με επίκεντρο δύο δάνεια άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ και την ακίνητη περιουσία του αποβιώσαντος. Το Εφετείο έκανε δεκτή την έφεση του αδελφού και διαχειριστή της περιουσίας και ακύρωσε προσωρινά διατάγματα που είχαν εκδοθεί το 2020, από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Με τα διατάγματα απαγορευόταν η πώληση ή μεταβίβαση της περιουσίας, ενώ επιτρεπόταν στη σύντροφο του Γιάγκου Μικελλίδη να διαμένει στην κατοικία του στα Πυργά.
Το Εφετείο έκρινε ομόφωνα ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν εξέτασε ουσιώδεις ισχυρισμούς περί δεδικασμένου και κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας, παρά το γεγονός ότι τα ζητήματα αυτά ήταν καθοριστικά για το κατά πόσο μπορούσαν να εκδοθούν τα προσωρινά διατάγματα.
Τα δύο δάνεια
Σύμφωνα με την απόφαση, η γυναίκα υποστήριζε ότι διατηρούσε μακροχρόνια σχέση και συμβίωση με τον Γιάγκο Μικελλίδη και ότι στις 31 Μαΐου 2013 εξασφάλισαν από κοινού δύο δάνεια, ύψους €280.000 και €740.000. Κατά τη θέση της, τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν για την εξόφληση ή αναδιάρθρωση προηγούμενων οφειλών του ψυχιάτρου, ώστε να αποτραπεί η εκποίηση της ακίνητης περιουσίας του, περιλαμβανομένης της κατοικίας στα Πυργά, όπου διέμεναν. Η ίδια ανέφερε ότι ανέλαβε τη διαχείριση των οικονομικών του. Μετά τον αιφνίδιο θάνατό του, στις 20 Αυγούστου 2014, υποστήριξε ότι παρέμεινε εκτεθειμένη για την αποπληρωμή του μισού των δανείων, των οποίων το συνολικό υπόλοιπο ξεπερνούσε το 2020 το €1,5 εκατ.
Οι δικηγόροι του αδελφού του Γιάγκου Μικελλίδη υποστήριξαν ότι η συμβία του δεν υποθήκευσε οτιδήποτε δικής της ιδιοκτησίας για τα δάνεια που συνάφθηκαν με την τράπεζα της Μακράσυκας, οπότε δεν είναι εκτεθειμένη σε ό,τι αφορά τα δάνεια, τα οποία έγιναν εν ονόματι του Γιάγκου Μικελλίδη.
Η αξία της ακίνητης περιουσίας του Γιάγκου Μικελλίδη είχε εκτιμηθεί το 2013 στα €1,8 εκατ. και, σε περίπτωση αναγκαστικής πώλησης, στα €1,35 εκατ.
Η πρώτη αγωγή
Μετά τον θάνατο του ψυχιάτρου, ο αδελφός του ζήτησε παραχωρητήριο για τη διαχείριση της περιουσίας. Η σύντροφός του αντέδρασε και καταχώρισε αγωγή, επιδιώκοντας να αναγνωριστεί ως δικαιούχος του μισού της περιουσίας στη βάση καταπιστεύματος. Η αγωγή απορρίφθηκε στις 16 Μαΐου 2019, λόγω μη προώθησης. Οι προσπάθειες επαναφοράς της, τόσο με αίτηση όσο και με έφεση, απέτυχαν και στις 5 Ιουνίου 2019 εκδόθηκε στον αδελφό του αποβιώσαντος παραχωρητήριο διαχείρισης.
Λίγους μήνες αργότερα, στις 5 Νοεμβρίου 2019, η γυναίκα καταχώρισε νέα αγωγή εναντίον του διαχειριστή της περιουσίας. Αυτή τη φορά δεν διεκδικούσε το μισό, αλλά ολόκληρη την περιουσία, υποστηρίζοντας ότι η έκθεσή της στα δάνεια δημιουργήθηκε προς όφελος του αποβιώσαντος και των περιουσιακών του στοιχείων. Στήριξε τις αξιώσεις της σε παράβαση συμφωνίας και σε εξ υπαγωγής καταπίστευμα.
Τα διατάγματα του 2020
Παράλληλα με τη δεύτερη αγωγή, ζήτησε την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας έκανε δεκτό το αίτημά της στις 30 Σεπτεμβρίου 2020. Απαγόρευσε την πώληση, μεταβίβαση, επιβάρυνση ή αποξένωση της ακίνητης περιουσίας, ενώ απαγόρευσε στον διαχειριστή να εισέρχεται ή να επεμβαίνει στην κατοικία στα Πυργά. Παράλληλα, επέτρεψε στη γυναίκα να συνεχίσει να διαμένει στην έπαυλη.
Ο αδελφός του Γιάγκου Μικελλίδη προσέβαλε την απόφαση, υποστηρίζοντας ότι το δικαστήριο δεν εξέτασε τους ισχυρισμούς του περί δεδικασμένου και κατάχρησης της διαδικασίας.
«Ίδια γεγονότα, διαφορετική νομική προσέγγιση»
Το Εφετείο έκρινε ότι τα ζητήματα αυτά συνδέονταν άμεσα με το κατά πόσο η δεύτερη αγωγή μπορούσε να προχωρήσει. Όπως εξήγησε, το δεδικασμένο δεν αφορά μόνο όσα αποφασίστηκαν ρητά σε προηγούμενη διαδικασία, αλλά και όσα μπορούσαν να είχαν προβληθεί στο πλαίσιό της. Ένας διάδικος δεν μπορεί να επανέρχεται με νέα αγωγή στηριζόμενος στα ίδια πραγματικά γεγονότα, επειδή επέλεξε στη συνέχεια διαφορετική νομική στρατηγική ή άλλους δικηγόρους.
Κρίσιμο θεωρήθηκε το γεγονός ότι η ίδια η γυναίκα αναγνώρισε πως τα πραγματικά περιστατικά των δύο αγωγών ήταν τα ίδια και ότι η διαφοροποίηση αφορούσε τη νομική προσέγγιση. Στην πρώτη διαδικασία διεκδικούσε το μισό της περιουσίας ως κληρονόμος, ενώ στη δεύτερη διεκδίκησε ολόκληρη την περιουσία, με διαφορετική νομική θεμελίωση.
Το Εφετείο έκρινε ότι οι αξιώσεις της έπρεπε να είχαν προβληθεί ενιαία και πλήρως στην πρώτη αγωγή. Η αλλαγή νομικής στρατηγικής δεν μπορούσε να αποτελέσει δεύτερη ευκαιρία για εκδίκαση της ίδιας ουσιαστικά διαφοράς. Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε και στο γεγονός ότι η πρώτη αγωγή παρέμεινε σε εκκρεμότητα για πέντε χρόνια και απορρίφθηκε λόγω μη προώθησης. Σύμφωνα με τη νομολογία που επικαλέστηκε το Εφετείο, μια τέτοια απόρριψη μπορεί να θεωρηθεί τελική και να δημιουργήσει δεδικασμένο.
Ακυρώθηκαν τα διατάγματα
Το Εφετείο αποδέχθηκε την έφεση, παραμέρισε την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και ακύρωσε τα προσωρινά διατάγματα. Ως αποτέλεσμα, παύει να ισχύει η δικαστική απόφαση που επέτρεπε στη γυναίκα να διαμένει στην κατοικία στα Πυργά και απέκλειε τον διαχειριστή από αυτήν, οπότε η συμβία του Γιάγκου Μικελλίδη θα πρέπει να εγκαταλείψει την έπαυλη των «Πολεμιστών του Φωτός», όπως την ονόμασε ο εκλιπών ψυχίατρος.
Το Εφετείο έκρινε, επίσης, ότι η δεύτερη αγωγή συνιστούσε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, καθώς επανέφερε την ίδια ουσιαστική διαφορά με αυξημένες αξιώσεις και διαφορετική νομική βάση, χωρίς να έχουν μεταβληθεί τα πραγματικά περιστατικά. Υπογράμμισε ότι η επαναλαμβανόμενη προώθηση αξιώσεων που μπορούσαν να είχαν υποβληθεί εξαρχής, επιβαρύνει τόσο τον αντίδικο όσο και το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης.
Η κύρια αγωγή εξακολουθεί να εκκρεμεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Παρότι το Εφετείο δεν προχώρησε στη διαγραφή της, οι διαπιστώσεις του θεωρούνται σαφής καθοδήγηση για τον περαιτέρω χειρισμό της.
Η απόφαση εκδόθηκε ομόφωνα από τους δικαστές Σταύρο Ν. Σταύρου, Α. Κονή και Μ. Παπαδοπούλου. Τον αδελφό και διαχειριστή της περιουσίας εκπροσώπησε ο Παρασκευάς Καύκαρος, εκ μέρους του δικηγορικού γραφείου Μιχάλης Βορκάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., ενώ τη σύντροφο του αποβιώσαντος εκπροσώπησε ο Μιχάλης Πελεκάνος, εκ μέρους του γραφείου Ε. Πελεκάνος & Σία.
