Την ανάγκη άμεσης αλλαγής της νομοθεσίας που αφορά τη διαχείριση των περιουσιών των αγνοουμένων της τουρκικής εισβολής του 1974 αναδεικνύει, με δημόσια παρέμβασή του, ο Κώστας Χαμπιαούρης, κάνοντας λόγο για μια διαδικασία που εξακολουθεί να προκαλεί πρόσθετη ταλαιπωρία στις οικογένειες των αγνοουμένων.
Αφορμή για την παρέμβασή του αποτέλεσε η περίπτωση συγγενούς του, μοναχοκόρης αγνοουμένου της Κερύνειας, η οποία, μετά τον θάνατο της μητέρας της πριν από έναν χρόνο, επιχείρησε να μεταβιβάσει στο όνομά της το διαμέρισμα που κληρονόμησε.
Σύμφωνα με τον κ. Χαμπιαούρη, παρότι η γυναίκα προσκόμισε δικαστικό διάταγμα που την αναγνωρίζει ως μοναδική κληρονόμο, το Κτηματολόγιο την παρέπεμψε σε διαδικασίες διαχείρισης περιουσίας, ζητώντας να αντιμετωπιστεί ο πατέρας της ως «άφαντος» και όχι ως αγνοούμενος.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη πρακτική δημιουργεί μια προφανή αντίφαση, καθώς το κράτος αναγνωρίζει επίσημα την ιδιότητα του αγνοουμένου για τα πρόσωπα που εξακολουθούν να αγνοούνται από την τουρκική εισβολή, ωστόσο, στο πλαίσιο διοικητικών διαδικασιών, εφαρμόζονται διατάξεις που οδηγούν στη χρήση διαφορετικού νομικού χαρακτηρισμού.
Όπως επισημαίνει, οι οικογένειες των αγνοουμένων καλούνται να ακολουθήσουν χρονοβόρες και ψυχοφθόρες διαδικασίες προκειμένου να διευθετήσουν περιουσιακές υποθέσεις, γεγονός που, όπως αναφέρει, συνιστά πρόσθετη επιβάρυνση για ανθρώπους που εξακολουθούν να ζουν με τις συνέπειες της τραγωδίας του 1974.
Ο Κώστας Χαμπιαούρης ζητά την τροποποίηση της νομοθεσίας ώστε να καταργηθούν οι διαδικασίες διαχείρισης περιουσίας για τους απογόνους των αγνοουμένων, να μην απαιτείται ο χαρακτηρισμός «άφαντος» στις σχετικές υποθέσεις και να θεσπιστεί ένα ειδικό νομικό πλαίσιο που να ανταποκρίνεται στην ιδιαιτερότητα των αγνοουμένων της τουρκικής εισβολής.
Παράλληλα, καλεί την Πολιτεία να προχωρήσει σε ουσιαστικές διευκολύνσεις για τις οικογένειες των αγνοουμένων, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για ζήτημα σεβασμού απέναντι στους ανθρώπους που εξακολουθούν να αγνοούνται και στις οικογένειές τους.
Κλείνοντας την παρέμβασή του, απευθύνει έκκληση για δημόσια στήριξη του αιτήματος, εκφράζοντας την άποψη ότι η επίλυση του ζητήματος αφορά το σύνολο των οικογενειών των αγνοουμένων και συνιστά θέμα δικαιοσύνης και θεσμικού σεβασμού.
