Το Εφετείο, με ομόφωνη απόφαση, απέρριψε ποινική έφεση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (εφεσείων) κατά του ΠΣ (εφεσίβλητου) για ποινή σε υπόθεση καταδίκης για παιδική πορνογραφία.
Όπως αναφέρει το Εφετείο στην απόφασή του, ο εφεσίβλητος αντιμετώπισε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας τρεις κατηγορίες για αδικήματα κατά παράβαση του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου, Ν.91(I)/2014.
Κατόπιν παραδοχής του, προστίθεται, του επιβλήθηκαν οι εξής ποινές: Για το αδίκημα της απόκτησης παιδικής πορνογραφίας κατά παράβαση των Άρθρων 2, 8(1) και 34 του Νόμου (πρώτη κατηγορία) του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο εφεσίβλητος μεταξύ των ημερομηνιών 21.11.2016 και 12.7.2017 απέκτησε στον φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή του 792 αρχεία παιδικής πορνογραφίας.
Για το αδίκημα της κατοχής παιδικής πορνογραφίας κατά παράβαση των πιο πάνω Άρθρων του Νόμου (δεύτερη κατηγορία) του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 14 μηνών. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο εφεσίβλητος στις 7.2.2021 κατείχε στον φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή του τρία αρχεία παιδικής πορνογραφίας.
Για το αδίκημα της απόκτησης παιδικής πορνογραφίας κατά παράβαση των Άρθρων 2, 8(1)(6) και 34 του Νόμου (τρίτη κατηγορία) του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 30 μηνών. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος ο εφεσίβλητος απέκτησε στον φορητό υπολογιστή του 186 αρχεία παιδικής πορνογραφίας, όπου τα παιδιά που απεικονίζονται είναι ηλικίας κάτω των 13 ετών.
Διατάχθηκε όπως οι ποινές συντρέχουν. Εκδόθηκαν επίσης, διατάγματα εποπτείας και αποκλεισμού από χώρους όπου συχνάζουν παιδιά για περίοδο τριών ετών από την ημερομηνία αποφυλάκισης του εφεσίβλητου.
Σημειώνεται ότι για το αδίκημα των κατηγοριών 1 και 2 προβλέπεται ανώτατη ποινή μέχρι δέκα έτη και για το αδίκημα της κατηγορίας 3 προβλέπεται μέχρι διά βίου φυλάκιση.
Η παρούσα έφεση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας στρέφεται εναντίον των πιο πάνω ποινών φυλάκισης.
Αναφορικά με κάθε ποινή αντιστοιχεί και ένας λόγος έφεσης ενώ όλοι οι λόγοι προβάλλουν ότι οι ποινές είναι έκδηλα ανεπαρκείς, λαμβανομένων υπόψη σωρευτικά, της σοβαρότητας του αδικήματος, των προβλεπόμενων από τον Νόμο ποινών και της νομολογίας, των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση, της έξαρσης στη διάπραξη των συγκεκριμένων αδικημάτων, της ανάγκης για επιβολή αποτρεπτικών ποινών, καθώς και της ανάγκης για γενική και ειδική πρόληψη και αποτροπή.
«Οριακά θεωρούμε ότι η υπό κρίση επιβληθείσα στον εφεσίβλητο ποινή μπορεί να ενταχθεί εντός των επιτρεπτών ορίων ώστε να μην είναι έκδηλα ανεπαρκής. Ως εκ τούτου, θεωρούμε ότι δεν επιβάλλεται η επέμβαση του Εφετείου. Συνακόλουθα, καταλήγουμε ότι οι λόγοι έφεσης που αφορούν κάθε μία από τις επιβληθείσες ποινές δεν ευσταθούν και απορρίπτονται», αναφέρει το Εφετείο στην απόφασή του.
Η έφεση απορρίπτεται και η πρωτόδικη απόφαση επικυρώνεται στο σύνολό της, καταλήγει.
ΚΥΠΕ
