Καθώς περπατάς στα στενά κοντά στη Λήδρας, στην παλιά Λευκωσία, ακούς κάπου στο βάθος πολλά βιολιά κι αναρωτιέσαι από που έρχεται ο ήχος. Είναι πολλά και παίζουν όλα μαζί, κάποτε χάνουν κανένα βήμα, αλλά δεν ξεφεύγουν από την αρμονία. Είναι ο ήχος του El Sistema. Ενός μη-κερδοσκοπικού οργανισμού που μετράει έξι και πλέον χρόνια στην Κύπρο, αλλά η ιστορία του είναι πολύ πιο παλιά. Ξεκίνησε από τη Βενεζουέλα το 1975 με έναν και μόνο σκοπό: Να προσφέρει ένα καλύτερο αύριο στα παιδιά με ευάλωτο υπόβαθρο μέσα από τη μουσική. Και πραγματικά το πέτυχε. Μερικοί από τους καλύτερους μαέστρους προέρχονται από τα διάφορα El Sistema που δημιουργήθηκαν ανά τον κόσμο.
Το δίκτυο είναι πλέον μεγάλο, ο σκοπός κοινός και συνάμα διαφορετικός, προσαρμοσμένος στις διαφορετικές συνθήκες της κάθε χώρας. Στην Κύπρο, συγκεκριμένα στη Φανερωμένη στο κέντρο της Λευκωσίας, ξεκίνησε από το όραμα της Νικολέττας Πολυδώρου και φέτος, η πρώτη γενιά του ανοίγει τα φτερά της με όλα τα εφόδια που πήρε από τον οργανισμό για να κάνει κάτι δικό της. Ένα από τα πρώτα παιδιά του El Sistema είναι ο Goldwin, 19 ετών πλέον και έτοιμος να αρχίσει το νέο κεφάλαιο της ζωής του που είναι οι σπουδές.
Όνειρο το ποδόσφαιρο, αλλά...
«Μουσικό ταλέντο» όπως τον αποκαλούν οι δάσκαλοί του, ο Goldwin ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στο El Sistema όταν ήταν 11 χρονών και μοιράστηκε στον «Π», όλη αυτή την πορεία που τον οδήγησε στο να γίνει δεκτός σε μία από τις καλύτερες μουσικές σχολές στην Ευρώπη. Μικρός πήγαινε στο δημοτικό σχολείο Φανερωμένης όπου γνώρισε στις απογευματινές δραστηριότητές του τη Νικολέττα ως δασκάλα του. Όπως είπε και η ίδια στον «Π», «είναι πολύ συγκινητικό να βλέπεις παιδιά που τα ήξερες από έξι χρονών, να πηγαίνουν τώρα πανεπιστήμιο».
Ο Goldwin παίζει κοντραμπάσο, αν και ο ίδιος θυμάται πως περισσότερο του άρεσε να παίζει με τους φίλους του ποδόσφαιρο. Με τη μουσική δεν είχε σχέση. Ξεκίνησε στο El Sistema ως εξωσχολική δραστηριότητα και διάλεξε το κοντραμπάσο γιατί πίστευε ότι του ταίριαζε καλύτερα. «Ήμουν ψηλό παιδί και ένιωθα ότι δεν μου ταίριαζε το βιολί», είπε, και επίσης ο βαθύς ήχος του κοντραμπάσου του άρεσε περισσότερο.
Η μουσική δεν ήταν εξ αρχής το όνειρό του, προτιμούσε να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο, αλλά «δυστυχώς αλλάζουν τα πράγματα». Δεν το μετανιώνει, όπως είπε και ο ίδιος, «κάποιες φορές η ζωή έχει άλλο μονοπάτι για σένα» και «η ζωή είναι καλή» όπως την κοιτάει τώρα. Ακόμα παίζει ποδόσφαιρο, απλώς όχι επαγγελματικά. Δεν άλλαξε για κάποιο σοβαρό λόγο κατεύθυνση, παρά μόνο συνειδητοποίησε ότι το ποδόσφαιρο είναι προσωρινό και με «ένα τραυματισμό μπορεί να χάσεις όλη σου την καριέρα. Ήθελα να κάνω κάτι πιο ασφαλές», εξήγησε.
Η μουσική του άλλαξε τη ζωή
Τα πρώτα χρόνια πήγαινε στο El Sistema μόνο για τους φίλους του. Στην πορεία όμως αγάπησε τόσο το κοντραμπάσο, όσο και το El Sistema. «Ήταν κάτι που μου άλλαξε τη ζωή», ανέφερε, μιας και ο ίδιος πιστεύει πως δεν ήταν πολύ καλός στο σχολείο. «Είναι πολύ σπουδαίο για ένα παιδί να βρίσκει κάτι που του αρέσει και είναι καλός σε αυτό», συνειδητοποιεί σήμερα.
Για τον Goldwin όμως, το El Sistema δεν ήταν απλά η μουσική, ήταν και το περιβάλλον. Θυμάται μικρός να περνάει τα απογεύματά του στο χώρο, ακόμα κι όταν δεν είχε μάθημα ή πρόβα, αράζοντας με τους φίλους του, παλιούς και καινούριους. Τρυφερή ανάμνηση είναι το πρώτο του ταξίδι στη Γαλλία με τους παιδικούς του φίλους, επίσης παίκτες εγχόρδων, στο πλαίσιο μουσικού φεστιβάλ των El Sistema της Ευρώπης. «Γνώρισα καινούριους φίλους, καινούριους δασκάλους κι έμαθα καινούρια πράγματα».
Ανοίγει τα φτερά του
Με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, ο Goldwin σχεδιάζει τα επόμενα του βήματα στην κεντρική Ευρώπη όπου πάει για σπουδές τον Σεπτέμβριο. Οι καρποί των κόπων του, αλλά και των δασκάλων του, που «αφιέρωσαν χρόνο για να βελτιωθεί», απέδωσαν. Και μπορεί με σιγουριά πλέον να πει ότι έγινε δεκτός σε τέσσερις σχολές για να σπουδάσει κλασική μουσική. Η εμπειρία των ακροάσεων όπως τη θυμάται, ήταν πολύ ξεχωριστή και απαιτητική, αλλά είναι κάτι που «όλοι οι μουσικοί χρειάζεται να περάσουν», είπε, γιατί τον βοήθησε να γίνει καλύτερος. «Γυρνώντας από μια ακρόαση, δεν είχα παίξει τόσο καλά και ένιωθα ότι όλα πήγαν χαμένα», εκμυστηρεύτηκε, όμως οι θετικές απαντήσεις που πήρε μετά, αναπτέρωσαν το ηθικό του και τώρα ανυπομονεί για τη νέα του αρχή.
«Σίγουρα θα εκτιμήσω το καλοκαίρι περισσότερο», είπε, αφού η σχολή στην οποία θα φοιτήσει είναι στη Βόρεια Ευρώπη, ενώ ανυπομονεί να γίνει «καλύτερος οργανοπαίχτης και καλύτερος άνθρωπος», μέσα από τις σπουδές του. Πάντα ονειρευόταν να φύγει από την Κύπρο αλλά δεν απορρίπτει το ενδεχόμενο να γυρίσει πίσω αν χρειαστεί και να δουλέψει στο El Sistema, ως δάσκαλος μουσικής πλέον.
Αισιόδοξος για όποια τροπή και να πάρει το μέλλον του, εξήγησε πως η περίοδος των αιτήσεων και των απαντήσεων από τα πανεπιστήμια ήταν ρευστή και τα πλάνα του άλλαζαν συνεχώς. «Ξεκινάω πάλι από το μηδέν, αλλά σίγουρα θα βρω κάτι». Το μόνο που ξέρει είναι ότι θέλει να δουλέψει στο αντικείμενό του, ενώ επιλογή είναι και μια δουλειά στο El Sistema της χώρας στην οποία θα βρίσκεται. Είναι φανερό ότι το El Sistema είναι ένα κοινωνικό δίκτυο, μια οικογένεια στην οποία παραμένεις, όπου κι αν βρίσκεσαι, και απλά αλλάζεις ρόλο.
Απρόσμενη αγάπη για την τζαζ
Παρόλο που η όλη του εκπαίδευση και προετοιμασία μέχρι στιγμής αφιερώθηκε στην κλασική μουσική, τον τελευταίο καιρό ο Goldwin γνώρισε και την τζαζ. Ανακαλύπτοντας έναν άλλο κόσμο με πρωταγωνιστή το κοντραμπάσο. Αυτό που τον γοήτευσε περισσότερο είναι η «ελευθερία του αυτοσχεδιασμού χωρίς παρτιτούρα», κάτι που δεν υπάρχει στην κλασική μουσική. «Δεν υπάρχουν λάθος νότες», εξήγησε και εξέφρασε την επιθυμία να την εξερευνήσει περισσότερο, ενώ έχει ήδη συμμετάσχει σε πολλά jam sessions. Αυτό όμως δεν αλλάζει τον αρχικό στόχο, ο οποίος είναι να μπει σε ορχήστρα και να έχει μια μόνιμη δουλειά με σταθερό μισθό, αλλά «θα δείξει».
Στη Φιλαρμονική της ΕΦ
Όντας μισός Κύπριος, ο Goldwin, έκανε τη θητεία του στον στρατό, όπου μπήκε στην Φιλαρμονική ορχήστρα της Εθνικής Φρουράς, παίζοντας πνευστά. Ο ίδιος θυμάται πως μέσα σε 2-3 εβδομάδες έπρεπε να μάθει να παίζει το εύφωνο, για να περάσει την ακρόαση. Δεν ήξερε να παίζει, αλλά με τη βοήθεια δασκάλου πνευστών από το παράρτημα στη Λάρνακα, όχι μόνο τα κατάφερε, μετά άλλαξε και στην τούμπα. «Κάναμε όλη μέρα πρόβες»... Έπαιξαν, είπε, σε όλη την Κύπρο εμβατήρια. Αυτό που κρατάει βέβαια είναι οι φιλίες που έκανε μέσα από τη μουσικ,ή ακόμα και στον στρατό.
Εθελοντής
Μετά την ολοκλήρωση της θητείας του ο Goldwin και ενώ προετοιμάζεται για την εισαγωγή του στο πανεπιστήμιο, παράλληλα δουλεύει στο El Sistema ως εθελοντής. «Τώρα που δουλεύω εδώ βλέπω και την άλλη πλευρά», είπε, αναγνωρίζοντας τον κόπο που απαιτείται για την προετοιμασία των μαθημάτων και των κονσέρτων που διοργανώνει ο οργανισμός. «Είναι πολύ ωραίο το ότι υπάρχουν άτομα που νοιάζονται για τα παιδιά και το μέλλον τους και θέλουν να τα βοηθήσουν να βελτιωθούν», σημείωσε. Πρόσθεσε πως όλα αυτά γίνονται για το καλό των παιδιών και διευκρίνισε πως στόχος του El Sistema δεν είναι να βγάλει μουσικούς αλλά να δείξει ότι μπορείς να σχηματίσεις κοινωνικές σχέσεις μέσω της μουσικής «και αυτό για μένα είναι πολύ όμορφο».
«Νιώθω ευγνώμων που ξεκίνησα από το El Sistema, που είμαι από την πρώτη γενιά των μαθητών και που μπόρεσα να μεγαλώσω σε αυτό το περιβάλλον», ανέφερε. Μια από τις ευχάριστες αναμνήσεις που κρατάει από τα χρόνια του στο El Sistema, είναι τα χριστουγεννιάτικα πάρτι, όπου οι γονείς των μαθητών μαζεύονταν με φαγητά από τις πατρίδες τους και γιόρταζαν όλοι μαζί.
