Το Cyprus Forum, ως ανεξάρτητο αλλά πολύ φιλόδοξο συνέδριο, σκοπό έχει να συγκεντρώσει ομιλητές, παράγοντες και “παίκτες” από τον δημόσιο αλλά και ιδιωτικό τομέα, τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, τον ακαδημαϊκό χώρο, να ανταλλάξουν απόψεις, να προβληματίσουν, να προκαλέσουν συζητήσεις και να προτείνουν λύσεις για θέματα που απασχολούν την τοπική κοινωνία λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνείς συγκυρίες και τάσεις.
Διοργανώνεται από το Oxygen for Democracy, οργανισμό που ακόμη κι αν δεν γνωρίζει κάποιος εις βάθος, μπορεί να αντιληφθεί το σκοπό του και την αποστολή του. Ακολουθώντας τα παραδείγματα του Delfi Economic Forum, του Balkan Economic Forum και του Davos Lodge, το Cyprus Forum, αναμφίβολα έχει θέση στην κυπριακή δημόσια συζήτηση και δικαίως έχει τη στήριξη τόσων θεσμών, προσωπικοτήτων και μεγάλου αριθμού ενδιαφερομένων συμμετεχόντων.
Οι καμπάνες της διαφήμισης χτύπησαν δυνατά
Και ενώ η προώθηση του Cyprus Forum στην Κύπρο βρισκόταν στην κορύφωσή του, λίγες ημέρες πριν την έναρξη του συνεδρίου στο Landmark στη Λευκωσία, στη Νέα Υόρκη βρισκόταν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Tufan Erhürman για ξεχωριστές συναντήσεις με τον ΓΓ του ΟΗΕ.
Η συγκυρία αυτή, φαινόταν πολλά υποσχόμενη για όσα θα ακούγαμε στο Cyprus Forum, καθώς τόσο ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδη όσο και ο διαπραγματευτής μας, Μενέλαος Μενελάου, θα συμμετείχαν στο Cyprus Forum. Κι όμως, δεν ήταν οι παρουσίες, αλλά οι απουσίες, αυτές που στιγμάτισαν το φετινό Forum.
Ο Mehmet Harmanci, ακολούθως ο Χαράλαμπος Προύντζος και αργότερα ο Στέφανος Στεφάνου, ανακοίνωσαν πως δεν θα παραστούν στο Forum.
Μία ημέρα πριν την έναρξη του συνεδρίου, ο Νικόλας Κυριακίδης, executive President έδωσε συνέντευξη στον τουρκοκυπριακό τύπο (Tevfik Aytekin, Özgür Gazete) παίρνοντας όλη την ευθύνη για την παράλειψη στην επιβεβαίωση του τίτλου του κυρίου Harmanci πριν τη δημοσίευση του προγράμματος του συνεδρίου.
Παρόλο που η ανάληψη της ευθύνης ορθώς πραγματοποιήθηκε στον τ/κ τύπο, κατά τη διάρκεια της εναρκτήριας ομιλίας του κυρίου Κυριακίδη, όσο και κατά τη διάρκεια του συνεδρίου πολλάκις, η απουσία ψυχραιμίας και προφανώς εμπειρίας στη διαχείριση μιας κατάστασης, εξελίχθηκε σε μια ατέρμονη, ανώφελη και αχρείαστη, τη δεδομένη στιγμή συζήτηση. Ωστόσο λειτούργησε ως εξαιρετικό παράδειγμα προς αποφυγή και υπενθύμιση πως οι καλές προθέσεις δεν είναι ποτέ αρκετές, η βιασύνη δεν αποτελεί ποτέ καλό σύμβουλο και στην πολιτική δεν μπορείς να τους συντηρείς όλους ευχαριστημένους.
Σαραντα δύο panels περισσότεροι από διακόσιοι σύνεδροι
Η έναρξη του συνεδρίου πραγματοποιήθηκε όπως ήταν προγραμματισμένο την Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου εν τη παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, ενώ αμέσως μετά ανέβηκε στο βήμα η Μαριλένα Ραουνά, η οποία μίλησε για την ευρωπαϊκή ευκαιρία. Η παρουσία της Θέμιδος Χριστοφίδου, ήταν όπως πάντοτε καθηλωτική και η ομιλία της όπως κάθε φορά που έχουμε την τιμή να την ακούμε πολύ ενδιαφέρουσα.
Κι ενώ η έναρξη υπήρξε εντυπωσιακή, τα panels υπήρξαν εντυπωσιακά καθυστερημένα. Η έναρξη στο Ζeno Room ήταν σχεδόν σαράντάλεπτη, ενώ στο Aphrodite Room ωριαία. Αυτό βέβαια έδωσε πολύ χρόνο στους ομιλητές, συντονιστές αλλά και τους επισκέπτες να σχολιάσουν στους χώρους αναμονής τις εξελίξεις στον Δημοκρατικό Συναγερμό, ένεκα της ανακοίνωσης της υποψηφιότητας του Αβέρωφ Νεοφύτου για την Προεδρία της Δημοκρατίας την Κυριακή το απόγευμα. Την ώρα που περιμέναμε να ξεκινήσουν τα panels, τρανταζόμασταν από τα f16 που υπερίπτονταν της Λευκωσίας χωρίς πρωτέρα ενημέρωση αλλά και τη διάσκεψη τύπου του Αβέρωφ Νεοφύτου.
Ακαδημαϊκοί, πολιτικοί, πρεσβευτές ξένων χωρών, είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν, σχολιάσουν και αναλύσουν, τις εξελίξεις, τόσο στο Κυπριακό αλλά πολύ περισσότερο για την κούρσα των Προεδρικών αλλά και τα εσωκομματικά του Δημοκρατικού Συναγερμού.
Η πολυαναμενόμενη έναρξη των panels δεν απογοήτευσε στην πλειοψηφία τους. Οι περισσότεροι ομιλητές και συντονιστές, είχαν πέρα από γνώσεις και αυτοπεποίθηση, την εμπειρία αντίστοιχων διοργανώσεων του εξωτερικού, οπότε κράτησαν ρυθμό, δεν πλατίασαν με αχρείαστες αναφορές, κράτησαν το ενδιαφέρον και προσέφεραν “ειδήσεις” στο κοινό, κάνοντας δηλώσεις που δεν είχαν προηγουμένως ειπωθεί, τουλάχιστον όχι με τόση αμεσότητα, λεπτομέρεια ή ευθύτητα.
Υπήρξαν ωστόσο και panels όπου δημοσιοϋπαλληλικές, powerpoint παρουσιάσεις, μετέτρεψαν ένα πολύ ενδιαφέρων θέμα, σε μια διεκπεραιωτική συζήτηση γραφειοκρατών. Ελάχιστες, η αλήθεια, αλλά υπήρξαν δυστυχώς.
Στα highlights της πρώτης ημέρας, η παρουσία του Νικόλα Παπαδόπουλου, Προέδρου του ΔΗΚΟ σε panel όπου σχολίασε τόσο τις εξελίξεις στο GSI όσο και στο Κυπριακό αλλά και η ανάλυση -αμέσως μετά- του Μενέλαου Μενελάου των εξελίξεων του ταξιδιού του Προέδρου της Δημοκρατίας στη Νέα Υόρκη, αλλά και τις προσδοκίες μας από τις συνομιλίες.
Αισιόδοξη η παρουσία μαθητών του Παγκυπρίου Γυμνασίου, οι οποίοι παρακολούθησαν τις πρωινές συζητήσεις και ενέπνευσαν τους ομιλητές να προσαρμόσουν τις παρουσιάσεις τους και τις απαντήσεις τους σε ερωτήματα. Για παράδειγμα ο Μιχάλης Σαρρής, ο οποίος εν τη παρουσία μαθητών απευθύνθηκε σε αυτούς και μίλησε για τους τρόπους με τους οποίους οι προσδοκίες και τα μελλοντικά όνειρά τους, μπορούν να πραγματοποιηθούν υπό την προϋπόθεση αλλαγών που θα πραγματοποιηθούν σήμερα.
Την πρώτη ημέρα παρακολούθησα διά ζώσης τις πρωινές συζητήσεις μέχρι και το απόγευμα, ενώ επέλεξα να παρακολουθήσω τις υπόλοιπες διαδικτυακά. Παρόλο που η δυνατότητα της εκ του μακρόθεν παρακολούθησης ήταν πολύ πρακτική για όσους είχαν την επιθυμία αλλά όχι την ευκαιρία, τον χρόνο ή την διάθεση να περάσουν δύο γεμάτες ημέρες στο συνέδριο, η ποιότητα του ήχου δεν ήταν πάντοτε ιδανικός.
Ωστόσο ήταν ικανοποιητικός για κάποιον που πραγματικά ήθελε να ενημερωθεί και όχι απλά να γκρινιάξει.
