Είναι οι μικροζημιές που προκάλεσε το ιρανικό drone στις Βρετανικές Βάσεις αιτία θανάτου για την τουριστική βιομηχανία της Κύπρου; Πρόκειται βέβαια για υπεραπλούστευση, καθώς εδώ μιλάμε για έναν περιφερειακό πόλεμο στη Μέση Ανατολή και με την εμπλοκή, σε μεγάλο ή μικρό βαθμό, όλων των κρατών της περιοχής (της Κύπρου μη εξαιρουμένης). Είναι όμως αυτός λόγος για να βάλει το χέρι στην τσέπη η πολιτεία και να στηρίξει την τουριστική βιομηχανία ή μήπως ήρθε η ώρα να αφήσει τους νόμους της αγοράς να «καθαρίσουν» τα ζόμπι, ώστε να μείνει χώρος για τους πρωταθλητές του τουρισμού και να στηρίξουμε άλλους τομείς με περισσότερες προοπτικές;
Στο κοινό του ραδιοφώνου του «Πολίτη 107,6», όταν με τη Γεωργία Χαννή θέσαμε το θέμα, δεν υπήρχε η παραμικρή διάθεση για στήριξη. «Αφήστε τους να πεθάνουν γιατί είναι ακριβοί», φώναζαν τα μηνύματα των ακροατών. Άλλοι μας υπέδειξαν πως και άλλοι τομείς επηρεάζονται και αναρωτήθηκαν αν πρέπει να τους διασώσουμε και αυτούς ή να κρατικοποιήσουμε όλο τον ιδιωτικό τομέα να τελειώνουμε. Η δική μου απάντηση ήταν πως πρέπει να τους διασώσουμε, γιατί είναι το 14% του ΑΕΠ της χώρας και μάλιστα αυτό που το ρευστό φτάνει «ζεστό» στις τσέπες των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων. Πρόσθεσα ωστόσο, πως ήρθε η ώρα για μια συνολική επανεκτίμηση του τομέα αλλά και του ρόλου που αυτός διαδραματίζει στην κυπριακή οικονομία. Με άλλα λόγια, πριν το αφήσεις να «πεθάνει», θα πρέπει να έχεις έτοιμο κάτι άλλο για να το αναπληρώσεις. Διαφορετικά, σκύψε το κεφάλι και πλήρωνε.
Πλήρωνε για να διατηρηθεί μια βιομηχανία που όλο και λιγότεροι δείχνουν να εκτιμούν. Πλήρωνε για μια βιομηχανία που όχι μόνο αποδεικνύεται ευάλωτη στις γεωπολιτικές εξελίξεις, αλλά και σε ό,τι κακό μπορεί να χτυπήσει τον πλανήτη. Μια βιομηχανία που χρειάζεται φθηνή ενέργεια την οποία δεν έχει η Κύπρος και ένας τομέας που είναι ασύμβατος με την πράσινη μετάβαση. Το οικολογικό αποτύπωμα όσων ταξιδεύουν και μόνο για να έρθουν στο νησί είναι θέμα χρόνου να κυνηγηθεί από τους επόπτες. Τουρίστες μόνο από Συρία, Ισραήλ και Τουρκία, άντε και λίγη Αίγυπτο, θα μπορούμε να φέρουμε σε λίγα χρόνια. Ξεχάστε και τους Βρετανούς και τους τουρίστες εντός ΕΕ. Ακόμη και η Ελλάδα κοιτάει μακράν... άσε που ούτε ιδιαίτερα καλούς μισθούς προσφέρουν (σε σύγκριση με το δημόσιο ή τον χρηματοοικονομικό τομέα) ούτε και άλλους τομείς της οικονομίας βοηθούν. Πόσο από αυτά που αγοράζουν είναι Made in Cyprus; Ούτε οι ντομάτες στις σαλάτες που τρώνε οι τουρίστες δεν είναι κυπριακές!
Παρόλα αυτά, μην τον αφήσετε να πεθάνει τον τουρισμό. Και επιμένω, το θέμα δεν είναι αν αξίζει να σωθεί. Το θέμα είναι πως δεν έχουμε ακόμη βρει κάτι άλλο για να το αντικαταστήσουμε. Έναν άλλο τομέα που να είναι πιο συμβατός με την πράσινη μετάβαση και εξίσου άμεσος ως προς τις πληρωμές. Από το μπουκάλι με το νερό που θα αγοράσει από το περίπτερο ο τουρίστας, το φαγητό στο εστιατόριο και το φιλοδώρημα στο γκαρσόνι, είναι χρήματα που μπαίνουν άμεσα στην τσέπη και την οικονομία. Αλλά πλέον ξέρουμε πως αυτό τελειώνει. Πρώτα με τον Covid, μετά με τη ρωσική αγορά που έκλεισε και τώρα με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, που δείχνει να είναι η τέλεια παγίδα και όχι απλά η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι. Οπόταν, πληρώνουμε και αυτή τη φορά, βγάζουμε βίζες αυθημερόν για τουρίστες από Αρμενία και Καζακστάν, αλλά δεν έχουμε τη ψευδαίσθηση ότι αυτό είναι και το τέλος (κάτι άλλο θα βρεθεί). Ταυτόχρονα προβληματιζόμαστε σοβαρά για το τι άλλο μπορούμε να κάνουμε και πού αλλού θα πρέπει το κράτος να στοχεύσει με χρήμα και πολιτικές για να καλύψουμε την προδιαγραφόμενη χασούρα.
