Είναι η Σάρα Χουσσέιν. Ανήκει στην Gen Z, είναι κατ’ ακρίβεια 27 ετών, εκ των οποίων τα 21 τα έζησε στην Κύπρο. Έχει κουρδικές ρίζες, γεννήθηκε στο Αφρίν-Ροζαβά, του δυτικού Κουρδιστάν, το οποίο -όπως μας εξηγεί- είναι υπό την κατοχή της Συρίας, και ζει στην Πάφο. Η Σάρα, σε συνέντευξή της στον «Π», συστήνεται στους ψηφοφόρους και παραθέτει τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να θέσει υποψηφιότητα στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές στην επαρχία Πάφου με το Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών.
Η Κύπρος μάς αγκάλιασε
«Θέλω να δώσω κάτι πίσω στη χώρα η οποία μου έδωσε την ευκαιρία να μείνω εδώ, να ζήσω, να μορφωθώ και να έχω προοπτικές. Κάποιες φορές σκέφτομαι: Αν δεν ήμουν στην Κύπρο πού θα ήμουν; Τι θα γινόμουν; Άραγε η ζωή μου θα ήταν παρόμοια με αυτήν που ζω εδώ; Ή θα σταματούσε κάποια στιγμή λόγω του πολέμου; Είμαι πραγματικά ευγνώμων που κατάφεραν οι γονείς μου να έρθουν σε αυτή τη χώρα και, όσο δύσκολα κι αν περάσαμε με τα οικονομικά μας στις αρχές, βλέπω ότι η Κύπρος μας αγκάλιασε. Μας έδωσε την ευκαιρία να ζήσουμε, να την αγαπήσουμε και να είμαστε ασφαλείς… Το να κοιμάσαι και να ξυπνάς και να ξέρεις ότι έχεις μια ασφαλή στέγη από πάνω σου είναι μεγάλη υπόθεση».
Από το Κουρδιστάν έφυγαν για πολιτικούς και οικογενειακούς λόγους. «Δεν είχαμε καθόλου δικαιώματα, μέχρι και τη γλώσσα μας δεν μπορούσαμε να τη μιλήσουμε. Οι γονείς μου αποφάσισαν να μετοικίσουν σε μια χώρα που μπορούσε να μας προσφέρει τα δικαιώματα που μας αναλογούν. Για να μην φοβόμαστε να μιλάμε τη γλώσσα μας, να ζούμε ανθρώπινα και να υπάρχουμε».
2 ταυτότητες που συνυπάρχουν
Όπως μας λέει, αισθάνεται Κουρδοκύπρια. Οι δύο ταυτότητες συνυπάρχουν ισότιμα στο είναι της. «Δεν μπορώ να απαλλαγώ από τις ρίζες μου. Είναι κάτι που είναι μέσα μου. Το νιώθω. Μιλώ Κουρδικά και οι δυο μου γονείς είναι Κούρδοι. Ταυτόχρονα όμως ήρθα στην Κύπρο στην ηλικία των έξι ετών, πήγα σχολείο στην Πόλη Χρυσοχούς και σπούδασα στην Πάφο. Η μόρφωσή μου στην τελική είναι κυπριακή. Σπούδασα αρχιτεκτονική και εργάζομαι ως αρχιτέκτονας στην Πάφο. Έχω πολλά κοινά με τους Κυπρίους και νοιάζομαι για τον τόπο μας».
Τα πρώτα χρόνια, ομολογεί, δεν ήταν εύκολα. Έπρεπε να βγει η μόνιμη άδεια παραμονής, να βρουν δουλειές οι γονείς της, να μπορέσουν να πατήσουν στα πόδια τους. Είχαν τότε τη Σάρα και άλλο ένα μικρότερο παιδί, ενώ ο τρίτος αδελφός γεννήθηκε στην Κύπρο. «Με τα χρόνια», λέει, καλυτέρευσαν τα πράγματα. «Σε σχέση με μένα στην αρχή ένιωθα διαφορετική. Ήμουν ανάμεσα σε ανθρώπους που μιλούσαν και δεν καταλάβαινα λέξη. Όταν πλέον έμαθα τη γλώσσα και ένιωσα τους ανθρώπους αφομοιώθηκα στην κοινωνία. Έκανα φίλους και νιώθω βαθιά δεμένη με την κυπριακή κοινωνία».
Κυπριακή υπηκοότητα το 2020
Πήρε την κυπριακή υπηκοότητα το 2020. Οι γονείς της ακόμη περιμένουν.
Όπως λέει, οι αξίες και οι εμπειρίες και από τους δύο πολιτισμούς έχουν διαμορφώσει τη στάση ζωής της, βασισμένη στον σεβασμό, τη δύναμη και τη συνύπαρξη. Η ενασχόλησή της με τα κοινά πηγάζει από έντονη αίσθηση δικαιοσύνης. Η ανισότητα και η αδικία δεν μπορούν να γίνονται αποδεκτές. Η αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα κάθε ανθρώπου αποτελούν αδιαπραγμάτευτες αρχές. Σε μια εποχή έντονου ατομικισμού, δίνει έμφαση στην αλληλεγγύη και στη συλλογική πρόοδο.
Στην πολιτική
Εάν εκλεγεί βουλεύτρια, επιθυμεί να δώσει βάση σε προβλήματα της κοινωνίας. Την ακρίβεια, το στεγαστικό, τη διαπλοκή. «Οι πολίτες περνούν πολύ δύσκολα. Οι οικογένειες δεν τα βγάζουν πέρα. Είτε αγοράσεις είτε ενοικιάσεις σπίτι είναι εξαιρετικά δύσκολο, ειδικά για τους νέους που πλέον είναι λες και μόνο στα όνειρά σου θα μπορείς να έχεις ένα δικό σου σπίτι. Κι όσο πάει η κατάσταση χειροτερεύει. Ο απλός πολίτης δεν ζει. Απλώς επιβιώνει».
Η χώρα, επισημαίνει, χρειάζεται φωνές κατά της διαφθοράς και περισσότερα εργαλεία διαφάνειας. «Νιώθουμε ότι η κυβέρνηση ανήκει στους λίγους. Και αυτό πρέπει να διορθωθεί. Ο απλός πολίτης πρέπει να γνωρίζει τι ακριβώς γίνεται, διότι στην τελική η κυβέρνηση δουλεύει για τον πολίτη και όχι ο πολίτης για την κυβέρνηση».
Η εκλογή της δεν εξαρτάται, όπως σημειώνει, από την κοινότητα των Κούρδων με κυπριακή υπηκοότητα, η οποία είναι σχετικά μικρή στην Πάφο. Οι φίλοι της, ωστόσο, θα την ψηφίσουν και είναι πολύ περήφανοι που έβαλε υποψηφιότητα. «Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπήρξαν και αρνητικά σχόλια του τύπου "τι γυρεύει μια ξένη στη Βουλή;". Παρ' όλα αυτά η οικογένειά μου εδώ, αλλά και στο Κουρδιστάν, χάρηκε πολύ που κάνω αυτό το βήμα. Ένας Κούρδος που ζει τόσα στο εξωτερικό κάνει κάτι για τη χώρα που ζει. Το έχουμε ως Κούρδοι να αγωνιζόμαστε. Δεν τα παρατάμε εύκολα. Και από τη στιγμή που ζω εγώ σε αυτή τη χώρα θέλω να αγωνιστώ για την Κύπρο και της οφείλω. Ζω εδώ, θέλω να δώσω κι εγώ κάτι πίσω. Και θέλω να το κάνω μέσω της πολιτικής».
