Σίγουρα, ο Αύγουστος θα είναι μήνας διακοπών για τα περισσότερα στελέχη του ΑΚΕΛ. Ωστόσο, ο Σεπτέμβριος θα αποτελέσει το εναρκτήριο λάκτισμα για τις διεργασίες του κόμματος ενόψει προεδρικών εκλογών. Θα αρχίσει δηλαδή η συζήτηση στα συλλογικά όργανα για τον υποψήφιο του ΑΚΕΛ και αναμένεται ότι θα τεθούν συγκεκριμένα ονόματα στο τραπέζι. Αυτή τη φορά, το κόμμα της Αριστεράς επιθυμεί να αποφύγει τη μεγάλη καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στη διαδικασία εξεύρεσης υποψηφίου στις προηγούμενες δύο εκλογικές αναμετρήσεις, με αποτέλεσμα να είναι μειωμένος ο χρόνος της προεκλογικής εκστρατείας. Τα στελέχη του ΑΚΕΛ προσδοκούν ότι το αργότερο μέχρι τον Μάρτιο του 2027 θα είναι όλα έτοιμα.
Momentum
Οι βουλευτικές εκλογές ολοκληρώθηκαν την Κυριακή 24 Μαΐου, ωστόσο το ΑΚΕΛ δεν έσβησε τις μηχανές. Αντίθετα, συνεχίζει με εντατικούς ρυθμούς τις επαφές με τους πολίτες και τα οργανωμένα σύνολα σε χώρους εργασίας και επαρχιακές εκδηλώσεις, διαμηνύοντας ότι τους ψηφοφόρους «δεν τους θυμόμαστε μόνο όταν έχει εκλογές». Είναι ξεκάθαρο ότι το κόμμα της Αριστεράς προσπαθεί να κρατήσει ζωντανό το momentum που δημιούργησε η κάλπη.
Το βράδυ των βουλευτικών εκλογών, ο γ.γ. του ΑΚΕΛ εκφώνησε την πιο πανηγυρική ομιλία. Ο τόνος και η ένταση στη φωνή του Στέφανου Στεφάνου αποτύπωναν τη μεγάλη χαρά μιας αναπάντεχης εκλογικής νίκης. Ανακόπηκε η καθοδική πορεία στα ποσοστά του κόμματος μετά από δέκα χρόνια. Εκτός αυτού, το ΑΚΕΛ είναι το μοναδικό από τα παραδοσιακά κόμματα που ανέβασε τα ποσοστά του και τον απόλυτο αριθμό ψήφων που έλαβε στην κάλπη. Ενθαρρυμένος από το αποτέλεσμα, ο κ. Στεφάνου δήλωσε ότι άνοιξε μια νέα σελίδα για την Κύπρο, δίνοντας την υπόσχεση ότι το ΑΚΕΛ θα φέρει την αλλαγή. Μια δήλωση που παρέπεμπε στις προεδρικές εκλογές του 2028.
Από το μηδέν
Κομματική πηγή δήλωσε στον «Π» ότι η συζήτηση για τις προεδρικές εκλογές θα αρχίσει από το μηδέν, χωρίς αποκλεισμούς. Επεσήμανε δε ότι το κοστούμι του υποψήφιου Προέδρου της Δημοκρατίας θα ραφτεί με βάση τις πολιτικές συνθήκες του σήμερα. Θα πρέπει να είναι πρόσωπο με προοδευτικά χαρακτηριστικά, το οποίο να μπορεί να αναδείξει με δυναμισμό τις πολιτικές προτάσεις που υπάγονται στην «κοινωνική ατζέντα» του ΑΚΕΛ και αφορούν μεταξύ άλλων την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση και τα εργασιακά δικαιώματα. Επίσης, να εμπνέει στους πολίτες εμπιστοσύνη μέσα σε αυτό το περιβάλλον απαξίωσης και αίσθησης εκτεταμένης διαφθοράς.
Επιπρόσθετα, ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ θα πρέπει να εκφράζει θέσεις στο Κυπριακό που να είναι συμβατές με αυτές του ΑΚΕΛ. Να έχει κοινωνικό και πολιτικό εκτόπισμα. Να μπορεί δηλαδή να συγκινήσει όσο γίνεται περισσότερους από τους 300 χιλιάδες πολίτες που σήμερα δεν εκπροσωπούνται στη Βουλή. Το πιο σημαντικό είναι να είναι εκλέξιμος απέναντι στην υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη και του εκλεκτού του ΔΗΣΥ. Βέβαια, αυτό θα φανεί και από τις μετρήσεις του φθινοπώρου, οι οποίες θα είναι καθοριστικές ως προς τις αποφάσεις των κομμάτων.
Πολιτικό σκηνικό
Η απόφαση του ΑΚΕΛ για τον υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας θα εξαρτηθεί και από τις δυνατότητες συνεργασίας με άλλα κόμματα. Το κόμμα της Αριστεράς δεν θεωρεί πιθανή μια συμμαχία με το ΔΗΚΟ, το οποίο βρίσκεται στη συγκυβέρνηση και φλερτάρει με τον ΔΗΣΥ. Θεωρεί ωστόσο ότι είναι εφικτή η συνεργασία με τα υπόλοιπα συγκυβερνώντα κόμματα (ΕΔΕΚ και ΔΗΠΑ) και φαίνεται ότι θα καταβληθούν προσπάθειες για την επίτευξη συμμαχίας.
Πιο εύκολη φαντάζει η συνεργασία με το Volt και άλλες δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης. Στο κάδρο υπάρχει και το Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών, το οποίο θα εκλέξει νέα ηγεσία το φθινόπωρο και εκεί θα διαφανεί προς ποια πολιτική κατεύθυνση θα κινηθούν οι πράσινοι. Μεγάλο ερώτημα παραμένει η στάση που θα τηρήσει το ΑΛΜΑ, αφού η βουλεύτρια του κινήματος Ειρήνη Χαραλαμπίδου δήλωσε πρόσφατα ότι πρέπει να κατέλθουν αυτόνομα στις προεδρικές εκλογές. Υπάρχουν και οι προεδρικές φιλοδοξίες του επικεφαλής του κινήματος Οδυσσέα Μιχαηλίδη, οι οποίες αποδυναμώθηκαν μετά το μονοψήφιο ποσοστό των βουλευτικών εκλογών.
Η κάλπη της 24ης Μαΐου διαμόρφωσε ένα νέο πολιτικό σκηνικό. Στο νέο κομματικό τοπίο βρίσκεται και η Άμεση Δημοκρατία του Φειδία Παναγιώτου. Ένα κόμμα που στήριξε την Αννίτα Δημητρίου για την προεδρία της Βουλής. Ήταν η πρώτη πολιτική πράξη του κόμματος του ευρωβουλευτή, η οποία στέλνει και ορισμένα μηνύματα για τις προεδρικές εκλογές.
Υποψήφιος από ΑΚΕΛ;
Μπορεί τα στελέχη του ΑΚΕΛ να υποστηρίζουν ότι η συζήτηση στο ΑΚΕΛ για τον κατάλληλο υποψήφιο θα αρχίσει από το μηδέν, ωστόσο υπάρχουν ορισμένα δεδομένα στο τραπέζι. Καταρχάς, θα συζητηθεί το σενάριο της υποψηφιότητας του γ.γ. του κόμματος Στέφανου Στεφάνου και αυτή τη φορά υπάρχει συγκρατημένη αισιοδοξία.
Πάντως, σε πρόσφατη συνέντευξη στην «Κ», ο Στέφανος Στεφάνου δεν απέκλεισε υποψηφιότητα από το ΑΚΕΛ στις προεδρικές εκλογές, τονίζοντας ότι αυτό εξαρτάται από το κατά πόσο θα είναι εκλέξιμη. Κληθείς να σχολιάσει τις δηλώσεις του κ. Στεφάνου, κομματικό στέλεχος ανέφερε στον «Π» ότι αρκετά μέλη του κόμματος πιέζουν προς αυτή την κατεύθυνση. Το αποτέλεσμα της κάλπης, όπως είπε, ενίσχυσε την αυτοπεποίθηση των ΑΚΕΛικών, ενώ ενδυναμώθηκε η παρουσία του Στέφανου Στεφάνου κατά την προεκλογική.
Το ΑΚΕΛ μόνο μία φορά διεκδίκησε τις προεδρικές εκλογές με κομματικό υποψήφιο. Συνέβη το 2008 με τον Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος είχε προτάξει το κυπριακό πρόβλημα. Οι συνθήκες σήμερα δεν διαφέρουν και πολύ από το 2008, με το Κυπριακό να βρίσκεται σε μια πολύ κρίσιμη και καθοριστική καμπή. Όλες τις υπόλοιπες φορές το κόμμα της Αριστεράς ακολούθησε τη στρατηγική της συνεργασίας με πρόσωπο του Κέντρου. Η λογική πίσω από αυτή τη στρατηγική είναι ότι ο χώρος της Αριστεράς δεν έχει πλειοψηφικό χαρακτήρα και άρα χρειάζονται ψήφοι πέραν του ΑΚΕΛ. Το κόμμα στις βουλευτικές εκλογές έλαβε 23,9%, ενώ στις προεδρικές χρειάζεται ποσοστό μεγαλύτερο του 50% των έγκυρων ψήφων. Στην Κύπρο, τόνισε εμφαντικά στέλεχος του ΑΚΕΛ, το 40% αυτοτοποθετείται στην Αριστερά και το υπόλοιπο 60% στη Δεξιά.
Βέβαια, η διάσπαση της Δεξιάς, με την υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη από τη μία και την υποψηφιότητα του ΔΗΣΥ από την άλλη, δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για την Αριστερά. Επίσης, υπάρχει το δεδομένο ότι στο Προεδρικό Μέγαρο κατοικεί εδώ και αρκετά χρόνια δεξιός πολιτικός. Το 2028 θα μιλάμε για 20 χρόνια διακυβέρνησης της Δεξιάς. Αυτό πολλές φορές προκαλεί πολιτική φθορά και στρέφει το εκλογικό ακροατήριο προς άλλες επιλογές, με την προσδοκία ότι θα επέλθει η αλλαγή.
Ανδρέας Μαυρογιάννης
Η συζήτηση στο ΑΚΕΛ για τον κατάλληλο υποψήφιο σίγουρα θα συμπεριλάβει και το όνομα του Ανδρέα Μαυρογιάννη, που ήταν ο υποψήφιος της Αριστεράς το 2023. Πρόκειται για πρόσωπο με προσβάσεις στον χώρο της Κεντροδεξιάς και αρκετές γνωριμίες σε όλους τους πολιτικούς χώρους λόγω και της μακράς σταδιοδρομίας του στο διπλωματικό Σώμα. Διετέλεσε διαπραγματευτής της ε/κ πλευράς στο Κυπριακό και γνωρίζει το θέμα όσο λίγοι στην Κύπρο. Η εμπειρία και οι γνώσεις του κ. Μαυρογιάννη θα αποτελέσουν σοβαρό συγκριτικό πλεονέκτημα, ειδικά εάν υπάρξουν σοβαρές εξελίξεις στο Κυπριακό.
Στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές, ο κ. Μαυρογιάννης πέρασε στον δεύτερο γύρο με σχετική άνεση κόντρα στις υποψηφιότητες του Αβέρωφ Νεοφύτου και του Νίκου Χριστοδουλίδη. Μάλιστα, στον δεύτερο γύρο έχασε με μικρή διαφορά. Ο κ. Χριστοδουλίδης επικράτησε με διαφορά 15.532 ψήφων. Αυτή τη φορά, ο κ. Μαυρογιάννης θα κουβαλά την πολιτική εμπειρία του 2023 και άρα θα είναι πολύ καλύτερη και η προεκλογική του εκστρατεία.
Στο μεταξύ, ο κ. Μαυρογιάννης κρατά ζωντανή την πολιτική του παρουσία και στις βουλευτικές εκλογές εξέδωσε γραπτή δήλωση, τονίζοντας ότι συντάσσεται με το ΑΚΕΛ. Εντούτοις, αναμένεται ότι θα υπάρξουν και ορισμένες φωνές εντός του ΑΚΕΛ κατά της υποψηφιότητας του Ανδρέα Μαυρογιάννη. Κάποιοι θεωρούν ότι δεν πρέπει να επαναληφθεί το μοντέλο Σταύρος Μαλάς, ο οποίος υπήρξε για δεύτερη φορά υποψήφιος της Αριστεράς χωρίς θετικό αποτέλεσμα.
