«Η απόφαση του Δημοκρατικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές του 2028 θα ληφθεί την ώρα που πρέπει», αναφέρει σε συνέντευξη στον «Π» ο βουλευτής του ΔΗΚΟ Χρύσης Παντελίδης, διατηρώντας στο κάδρο των επιλογών του κεντρώου κόμματος και τον ΔΗΣΥ. Ξεκαθαρίζει δε ότι υπάρχει μεγάλη απόσταση με το ΑΚΕΛ, ενώ τονίζει πως το ΔΗΚΟ είναι έτοιμο να βάλει πλάτες για τη λύση του κυπριακού προβλήματος υπό κάποιες προϋποθέσεις. Παράλληλα, διατυπώνει τη θέση ότι η στήριξη από τον ΔΗΣΥ της υποψηφιότητας του Νικόλα Παπαδόπουλου για την προεδρία της Βουλής «ίσως να δημιουργούσε ένα διαφορετικό πολιτικό περιβάλλον». Απαντά επίσης στις κατηγορίες για κανονικοποίηση της ακροδεξιάς, υποστηρίζοντας ότι το αντιπολιτευτικό μένος του ΑΚΕΛ, του ΑΛΜΑ και της Άμεσης Δημοκρατίας αναγκάζουν την πολιτεία να στρέφεται και προς το ΕΛΑΜ.
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιδιώκει την επανέναρξη των συνομιλιών στο Κυπριακό. Το ΔΗΚΟ είναι έτοιμο να βάλει πλάτες για την επανένωση του νησιού;
Το Δημοκρατικό Κόμμα είναι πάντα έτοιμο να βάλει πλάτες σε κάθε προσπάθεια επίτευξης μιας σωστής και λειτουργικής λύσης του Κυπριακού. Και στηρίζει εξ αρχής την προσπάθεια του Προέδρου Χριστοδουλίδη για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, με τρόπο σαφή και εποικοδομητικό. Και επιτρέψτε μου να σχολιάσω ότι αναφέρομαι σε «διαπραγματεύσεις» και όχι σε «συνομιλίες» που αναφέρατε εσείς, ακριβώς για να αναδείξω ότι διαπραγμάτευση θα πρέπει να επιδιώξουμε και θα πρέπει να κάνουμε, δηλαδή, διεκδίκηση και επίτευξη όσο το δυνατόν περισσότερων θετικών στοιχείων για την Κυπριακή Δημοκρατία και την ελληνοκυπριακή κοινότητα. Το λέω αυτό για να ξεκαθαρίσω πως διαφωνώ έντονα με τη διάθεση κάποιων εντός της ελληνοκυπριακής κοινότητας, που θεωρούν ότι σε μια νέα διαδικασία ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης θα πρέπει να αποδεχτεί όσα δεν είχε αποδεχτεί στο Κραν Μοντανά ο τότε Πρόεδρος Αναστασιάδης. Όπως διαφωνώ και με την άποψη να «κλειδωθούν» οι υποχωρήσεις Αναστασιάδη του 2017 ως «στρατηγική ή ενδιάμεση συμφωνία».
Προεδρικές
Το ΔΗΚΟ μετά την κάλπη ζήτησε αυξημένη συμμετοχή στο κυβερνητικό σχήμα και καλύτερη επικοινωνία με την κυβέρνηση. Εάν ικανοποιηθούν αυτά τα δύο αιτήματα, το κόμμα θα στηρίξει τον Νίκο Χριστοδουλίδη στις προεδρικές εκλογές του 2028;
Η απόφαση του Δημοκρατικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές του 2028 θα ληφθεί την ώρα που πρέπει, με τον τρόπο που πρέπει και με βάση τα δεδομένα που θα έχει το κόμμα ενώπιόν του τη δεδομένη στιγμή. Από 'κει και πέρα, η διεκδίκηση από πλευράς του κόμματος καλύτερης συνεργασίας με την κυβέρνηση και ενισχυμένης συμμετοχής σε αυτήν αφορά το παρόν. Και επιτρέψτε μου να πω πως είναι και αυτονόητη, ειδικά μετά τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές. Το Δημοκρατικό Κόμμα διατήρησε, ουσιαστικά, την εκλογική και κοινοβουλευτική δύναμή του σε ένα δύσκολο και πρωτόγνωρο πολιτικά περιβάλλον, διέψευσε εκτιμήσεις που προέβλεπαν καταποντισμό και εξαφάνισή του και, πλέον, είναι το μόνο συμπολιτευόμενο κόμμα στη Βουλή. Επομένως, όπως ανέφερα χαρακτηριστικά σε τηλεοπτική εκπομπή μετά τις εκλογές, πρώτος ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης και η κυβέρνησή του θα έπρεπε να θέλουν την ενίσχυση της συνεργασίας τους με το Δημοκρατικό Κόμμα στους μήνες που ακολουθούν, εντός της Βουλής, κυρίως, αλλά και εκτός.
Οι σχέσεις με τον ΔΗΣΥ
Προεκλογικά είχατε τονίσει τη σημασία της συνεργασίας με τον ΔΗΣΥ και υποστηρίξατε πως αυτή πρέπει να συνεχίσει και μετεκλογικά. Αυτή η συνεργασία έχει προοπτικές ενόψει και των προεδρικών εκλογών;
Το πρώτο που θέλω να πω είναι πως η συνεργασία με τον ΔΗΣΥ ήταν και είναι αναγκαία προκειμένου να υλοποιείται το κυβερνητικό πρόγραμμα, να εφαρμόζεται το Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και να παραμένει η χώρα σε μια σταθερή, δημοσιονομική, αναπτυξιακή και ευρωπαϊκή πορεία. Μιλάμε για μια συνεργασία στην πράξη, υπό την έννοια ότι εξελισσόταν – και εκτιμώ θα συνεχίσει να εξελίσσεται – μέσα στη Βουλή και σε εβδομαδιαία βάση. Δεν πρέπει να παραβλέπουμε, άλλωστε, ότι η μεγάλη πλειονότητα των νομοσχεδίων και μεταρρυθμίσεων αυτής της διακυβέρνησης δεν θα γίνονταν νόμοι του κράτους εάν δεν υπήρχε η συνεργασία με τον ΔΗΣΥ. Από 'κει και πέρα, όπως ανέφερα και πριν, η απόφαση του Δημοκρατικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές του 2028 θα ληφθεί την ώρα που πρέπει, με τον τρόπο που πρέπει και με βάση τα δεδομένα που θα έχει το κόμμα ενώπιόν του, τότε. Και σε αυτά τα δεδομένα θα περιλαμβάνονται, ασφαλώς, και οι θέσεις, οι προθέσεις και οι στάσεις των άλλων κομμάτων, περιλαμβανομένου του ΔΗΣΥ.
Πλήγωσε το ΔΗΚΟ η απόφαση του ΔΗΣΥ να διεκδικήσει την προεδρία της Βουλής; Η στήριξη της υποψηφιότητας του Νικόλα Παπαδόπουλου θα έφερνε πολιτικές ανατροπές;
Η στήριξη του Νικόλα Παπαδόπουλου θα έφερνε τον Νικόλα Παπαδόπουλο στην προεδρία της Βουλής. Και αυτό, εκτιμώ, θα ήταν μια πολύ θετική εξέλιξη για τη Βουλή, λόγω των ικανοτήτων και της κοινοβουλευτικής εμπειρίας 20 χρόνων που ήδη διαθέτει ο πρόεδρος του κόμματός μου. Από 'κει και πέρα, αυτή η άποψή μου για τον Νικόλα δεν μειώνει την επάρκεια και πετυχημένη παρουσία στην προεδρία της Βουλής της Αννίτας Δημητρίου, την οποία στηρίξαμε στον β’ γύρο της ψηφοφορίας, με πλήρη συνείδηση και με αμιγώς πολιτική τεκμηρίωση. Και για να μη θεωρηθεί ότι αποφεύγω την ουσία των δύο ερωτήσεών σας, απαντώ ευθέως: Όχι, δεν πλήγωσε το Δημοκρατικό Κόμμα η απόφαση του ΔΗΣΥ, καθώς το Δημοκρατικό Κόμμα είναι ανθεκτικό, αξιοπρεπές και «μπαρουτοκαπνισμένο». Και ναι, ίσως να δημιουργούσε ένα διαφορετικό πολιτικό περιβάλλον, εσείς λέτε «ανατροπών», εγώ λέω μεγαλύτερης σταθερότητας.
Η ακροδεξιά
Πώς απαντάτε σε αυτούς που κατηγόρησαν το ΔΗΚΟ για κανονικοποίηση της ακροδεξιάς μετά και το κάλεσμα συνεργασίας προς το ΕΛΑΜ για την εκλογή προέδρου της Βουλής;
Απαντώ πως χρησιμοποιούν κλισέ όρους και ξύλινες εκφράσεις για να συσπειρώσουν το κοινό τους και την ίδια ώρα τούς διαφεύγει, σκοπίμως, η ουσία. Και η ουσία είναι πως, το στοιχείο που οδήγησε στη σημαντική αύξηση των ποσοστών του ΕΛΑΜ τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια ήταν ακριβώς η προσπάθεια των ιστορικών κομμάτων της Κύπρου να το απομονώσουν και να το αποκλείσουν, καθιστώντας το έτσι δήθεν «αντισυστημικό». Και επειδή αναφερθήκατε σε «κάλεσμα συνεργασίας για την εκλογή προέδρου της Βουλής», επαναλαμβάνω το εξής και σημειώστε το: Όσο το ΑΚΕΛ, το ΑΛΜΑ και ίσως η Άμεση Δημοκρατία θα επιμένουν να καταψηφίζουν οτιδήποτε κυβερνητικό μόνο και μόνο για να κάνουν αντιπολίτευση, η ανάγκη λειτουργίας του κράτους θα αναγκάζει την πολιτεία να στρέφεται και προς το ΕΛΑΜ. Άρα, αν κάποιοι «κανονικοποιούν» το ΕΛΑΜ, άθελα ή ηθελημένα, αυτοί είναι το ΑΚΕΛ, το ΑΛΜΑ και ίσως η Άμεση Δημοκρατία που με τη στάση τους καθιστούν το ρόλο του ΕΛΑΜ πιο σημαντικό από όσο θα έπρεπε να είναι.
Το ΑΚΕΛ
Η πολιτική απόσταση του ΔΗΚΟ με το ΑΚΕΛ είναι τόσο μεγάλη σήμερα, που θεωρείται αδύνατη η συνεργασία στις προεδρικές;
Η προσωπική μου εκτίμηση είναι πως ναι, η πολιτική απόσταση με το ΑΚΕΛ εν έτει 2026, στο ευρωπαϊκό, οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο ζούμε και λειτουργούμε ως Κύπρος, είναι μεγάλη. Όποιος δεν το αναγνωρίζει αυτό, είτε εθελοτυφλεί, είτε σκέφτεται μόνο με βάση εκλογικές σκοπιμότητες. Σέβομαι το ΑΚΕΛ, όμως αυτή είναι η πραγματικότητα. Το να σκέφτομαι μέσα μου «διαφωνούμε σε πάρα πολλά, αλλά ας μην το λέμε μπας και συνεργαστούμε» δεν είναι άσκηση πολιτικής αλλά τακτικισμός σκοπιμότητας. Ξέρετε, επανεκλέγηκα τον περασμένο Μάιο με προμετωπίδα το τρίπτυχο «Σοβαρότητα, Υπευθυνότητα, Καθαρός λόγος» και με καθαρό λόγο απάντησα και σε αυτό που μόλις ρωτήσατε.
Πολιτική ευθύνη
Ορισμένοι θεωρούν ότι ο υπουργός Άμυνας έπρεπε να αναλάβει πολιτική ευθύνη και να παραιτηθεί για την πυρκαγιά που προκάλεσε η Εθνική Φρουρά στην περιοχή Καλού Χωριού. Εσείς συμφωνείτε με αυτή την προσέγγιση;
Θα πρέπει να περιμένουμε το σχετικό πόρισμα πριν πούμε οτιδήποτε. Η Εθνική Φρουρά, όπως και κάθε στρατιωτικός οργανισμός, έχει πολύ συγκεκριμένες και σαφείς διαδικασίες, πάγιες διαταγές και πρωτόκολλα που διέπουν τον τρόπο λειτουργίας της και, κατά συνέπεια, εκτιμώ ότι και το πόρισμα θα είναι σαφές και συγκεκριμένο ως προς το τι έγινε και τι δεν έγινε.
«Οι πολιτικοί δεν είναι όλοι ίδιοι»
Κύριε Παντελίδη, αν σας έλεγε ένας πολίτης ότι «εσείς οι πολιτικοί είστε όλοι ίδιοι», ποια συγκεκριμένη απόφαση ή στάση σας θα είχατε επισημάνει για να τον πείσετε ότι κάνει λάθος;
Κατ' αρχάς, πλέον, η σύνθεση της νέας Βουλής δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφιβολίας για το πόσο διαφορετικοί είμαστε οι πολιτικοί μεταξύ μας… Από 'κει και πέρα, τον πολίτη που θα μού έλεγε το στερεότυπο «εσείς οι πολιτικοί είστε όλοι ίδιοι», θα τον παρακαλούσα να με παρακολουθεί καθημερινώς και να με αξιολογεί ξεχωριστά, ως πρόσωπο. Όπως, δηλαδή, θα πρέπει να κάνουν οι πολίτες με το κάθε πολιτικό πρόσωπο, χωριστά. Όσοι και όταν το κάνουν αυτό, αντιλαμβάνονται ακριβώς και κατανοούν ότι δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Για την ακρίβεια, είναι και δύσκολο να μάς κατηγοριοποιήσεις καθώς στην πραγματικότητα είμαστε όλοι διαφορετικοί μεταξύ μας... Με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά μας… Τα συν και τα πλην μας... Όπως συμβαίνει, δηλαδή, σε όλους τους κλάδους, σε όλα τα επαγγέλματα. Είστε όλοι οι δημοσιογράφοι ίδιοι; Είναι όλοι οι μηχανικοί, όλοι οι εκπαιδευτικοί, όλοι οι εργάτες, όλοι οι γιατροί, όλοι οι δικηγόροι, όλοι οι υδραυλικοί, όλοι οι πωλητές, όλοι οι τεχνίτες, ίδιοι μεταξύ τους; Προφανώς και όχι. Το ίδιο, λοιπόν, ισχύει και για τα πολιτικά πρόσωπα. Σε κάθε περίπτωση, κατ’ εμένα, η πολιτική έχει νόημα όχι όταν διαφέρω ή μοιάζω με άλλους αλλά όταν, με κάθε πρωτοβουλία μου, με κάθε ιδέα μου, με κάθε πράξη μου και με κάθε άποψή μου, συμβάλλω στη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων.
