Challenge στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη απευθύνει ο Φειδίας Παναγιώτου, με αφορμή το υψηλό κόστος του ηλεκτρισμού και τις τιμές στις οποίες διατίθεται η ηλεκτρική ενέργεια από εταιρείες που δραστηριοποιούνται στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
Σε βίντεο που ανάρτησε στα ΜΚΔ, ο ευρωβουλευτής υποστηρίζει ότι η Κυβέρνηση μπορεί να προχωρήσει σε παρεμβάσεις ώστε το χαμηλότερο κόστος παραγωγής από φωτοβολταϊκά πάρκα και άλλες μονάδες ΑΠΕ να μεταφράζεται σε χαμηλότερες τιμές για τους καταναλωτές.
@fidiaspanayiotou Ξεκινούμε μια νέα πρόκληση! @nikoschristodoulides ♬ original sound - Fidias Panayiotou
Σύμφωνα με όσα αναφέρει, το κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από τις συγκεκριμένες μονάδες κυμαίνεται περίπου στα 7-8 σεντ ανά κιλοβατώρα, υποστηρίζοντας ότι υπάρχει περιθώριο περιορισμού του κέρδους των εταιρειών και διάθεσης του ρεύματος σε χαμηλότερες τιμές.
Ο Φειδίας Παναγιώτου εκτιμά ότι μια τέτοια παρέμβαση θα μπορούσε να επιφέρει μείωση της τιμής του ηλεκτρισμού ακόμη και κατά περίπου 20%.
Παράλληλα, καλεί τον Νίκο Χριστοδουλίδη να αναλάβει άμεσα πρωτοβουλία, δηλώνοντας ότι είναι διατεθειμένος να συνεχίσει την πίεση «100-200 μέρες, όσες χρειαστεί», παραπέμποντας στην επιμονή που, όπως λέει, επέδειξε ο Έλον Μασκ για την επίτευξη των δικών του στόχων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, πάντως, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία του ευρωβουλευτή δεν προέκυψε εν κενώ. Είχε προηγηθεί συνάντησή του με συντεχνιακούς εκπροσώπους της ΑΗΚ, κατά την οποία συζητήθηκαν η διαμόρφωση της τιμής του ηλεκτρισμού, η λειτουργία της ανταγωνιστικής αγοράς και οι δυνατότητες μεγαλύτερης αξιοποίησης φθηνότερης ενέργειας από φωτοβολταϊκά προς όφελος των καταναλωτών.
Από τη συζήτηση αυτή, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, προκύπτουν ουσιαστικά δύο βασικά ζητήματα: αφενός το κατά πόσον μπορεί να υπάρξει παρέμβαση στις τιμές και στα περιθώρια κέρδους της παραγωγής από ΑΠΕ και αφετέρου η δυνατότητα της ΑΗΚ να εξασφαλίζει φθηνότερη πράσινη ενέργεια, ώστε το όφελος να μεταφέρεται σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό καταναλωτών.
Η ουσία της συζήτησης
Το πρώτο ζήτημα αφορά τη μεγάλη απόσταση που μπορεί να υπάρχει μεταξύ του κόστους παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από φωτοβολταϊκά και της τελικής τιμής στην οποία αυτή διατίθεται στην αγορά.
Η τιμή του ηλεκτρισμού της ΑΗΚ διαμορφώνεται λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, το κόστος των συμβατικών καυσίμων και των δικαιωμάτων εκπομπών ρύπων. Ως αποτέλεσμα, η συνολική χρέωση μπορεί να κινείται γύρω στα 25 σεντ ανά κιλοβατώρα, ανάλογα με την περίοδο και τις επιμέρους επιβαρύνσεις.
Η εικόνα είναι διαφορετική στην παραγωγή από μεγάλα φωτοβολταϊκά πάρκα, όπου το κόστος μπορεί να είναι αισθητά χαμηλότερο.
Το ερώτημα που τίθεται, σύμφωνα με πηγές με γνώση του θέματος, είναι κατά πόσον θα μπορούσε να θεσπιστεί ένας μηχανισμός που να περιορίζει υπερβολικά περιθώρια κέρδους όταν η παραγωγή γίνεται με πολύ χαμηλό κόστος.
Με απλά λόγια, εάν μια κιλοβατώρα παράγεται, για παράδειγμα, με κόστος πέντε ή έξι σεντ, η συζήτηση αφορά το κατά πόσον μπορεί να καθοριστεί ένα εύλογο περιθώριο κέρδους, αντί η τιμή πώλησης να κινείται κοντά στις πολύ υψηλότερες τιμές που διαμορφώνονται συνολικά στην αγορά.
Μια τέτοια παρέμβαση, ωστόσο, δεν μπορεί να αποφασιστεί από την ΑΗΚ. Απαιτεί πολιτική και ρυθμιστική απόφαση και θα πρέπει να είναι συμβατή με το θεσμικό πλαίσιο που διέπει την αγορά ηλεκτρισμού.
Η δυνατότητα της ΑΗΚ να αγοράζει φθηνότερη πράσινη ενέργεια
Το δεύτερο ζήτημα αφορά τη δυνατότητα της ΑΗΚ να εξασφαλίζει, μέσω συμφωνιών, ηλεκτρική ενέργεια από μεγάλα φωτοβολταϊκά πάρκα σε χαμηλότερες τιμές και να την εντάσσει στο ενεργειακό μείγμα που διαθέτει στους πελάτες της.
Σύμφωνα με πληροφορίες, εάν η ΑΗΚ μπορούσε να προμηθεύεται μεγαλύτερες ποσότητες φωτοβολταϊκής ενέργειας σε τιμές σημαντικά χαμηλότερες από το κόστος παραγωγής με υγρά καύσιμα, θα μπορούσε να περιοριστεί το συνολικό κόστος προμήθειας ηλεκτρισμού.
Όσο μεγαλύτερη είναι η συμμετοχή φθηνότερης ενέργειας στο μείγμα, τόσο μειώνεται η εξάρτηση από την ακριβότερη συμβατική παραγωγή και, κατ' επέκταση, δημιουργούνται μεγαλύτερα περιθώρια για αποκλιμάκωση της τελικής τιμής.
Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή η ΑΗΚ εξακολουθεί να προμηθεύει τη μεγάλη πλειονότητα των οικιακών καταναλωτών.
Στην ανταγωνιστική αγορά, οι νέοι προμηθευτές έχουν ισχυρότερο κίνητρο να προσελκύουν μεγάλους εμπορικούς πελάτες, δηλαδή επιχειρήσεις με υψηλούς λογαριασμούς, στις οποίες μπορούν να προσφέρουν εκπτώσεις σε σχέση με τις τιμές της ΑΗΚ.
Έτσι, τα οφέλη του ανταγωνισμού μπορεί σήμερα να γίνονται περισσότερο αισθητά σε συγκεκριμένους μεγάλους καταναλωτές, χωρίς να μεταφέρονται με τον ίδιο τρόπο στο σύνολο των νοικοκυριών.
Εδώ βρίσκεται και το βασικό επιχείρημα της συζήτησης: εάν η ΑΗΚ, ως ο μεγαλύτερος προμηθευτής της χώρας, μπορούσε να εξασφαλίζει σε μεγαλύτερη κλίμακα φθηνή ενέργεια από φωτοβολταϊκά πάρκα, τότε το όφελος θα μπορούσε να περάσει πολύ πιο οριζόντια στην αγορά και να επηρεάσει την τιμή που πληρώνει πολύ μεγαλύτερο μέρος των καταναλωτών.
