* Κάποιοι -κυρίως παπαγαλάκια του Νίκου Χριστοδουλίδη- επιμένουν ότι «σπάσαμε το αδιέξοδο» στο Κυπριακό. Πραγματικά, έχασαν και οι λέξεις τη σημασία τους πλέον. Πώς σπάσαμε, κύριοι, το αδιέξοδο; Κυριολεκτικά ομιλούντες, όταν σπας ένα αδιέξοδο δημιουργείται μια είσοδος, έστω μια χαραμάδα, για να περάσει κάτι. Μεταφορικά ομιλούντες, ένα αδιέξοδο σπάει όταν καταφέρνει μια ιδέα, μια σκέψη, να περάσει από το κούφιο μας το κεφαλάκι και να γίνει αποδεκτή. Τι έσπασε εδώ; Πού περάσαμε και πού φτάσαμε; Το αδιέξοδο παραμένει και δυστυχώς αυτή τη φορά το διαπίστωσε και ο Αντόνιο Γκουτέρες. Ήρθε ο άνθρωπος στην Κύπρο, κάθισε 3 μέρες αλλά οι δύο κλόουν που κυβερνούν την Κύπρο δεν κατάφεραν να ανοίξουν έστω ένα οδόφραγμα. Με τις επαφές εν ολίγοις και τις συναντήσεις με τον ΓΓ του ΟΗΕ, οι οποίες ειρήσθω εν παρόδω υπήρχαν και επί Τατάρ, δεν σπάνε αδιέξοδα.
ΘΟΥΚΗΣ
