- «Με την Κοινωνία ή με τις Τράπεζες;» Το ΑΚΕΛ καλείται τώρα να απαντήσει το προεκλογικό διακύβευμα που έθετε το ίδιο στους ΑΚΕΛικούς και στους πολίτες
- Την ίδια ώρα, χαρακτήριζε το ΔΗΚΟ και τον Νικόλα Παπαδόπουλο ως έναν εκ των «Σωματοφυλάκων των Τραπεζών», στο πλαίσιο της σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης της προεκλογικής περιόδου.
- Σήμερα, όμως, το πολιτικό σκηνικό φαίνεται να διαφοροποιείται, με το ΑΚΕΛ να εξετάζει το ενδεχόμενο στήριξης του Νικόλα Παπαδόπουλου για την Προεδρία της Βουλής.
Οι διεργασίες για το δεύτερο τη τάξει πολιτειακό αξίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας ανοίγουν πλέον μια ευρύτερη πολιτική συζήτηση γύρω από τη συνέπεια κομμάτων και πολιτικών θέσεων σε σχέση με όσα ακούγονταν κατά την προεκλογική περίοδο.
Και αυτό διότι το ΑΚΕΛ, το οποίο προεκλογικά οικοδομούσε την πολιτική του επιχειρηματολογία πάνω στην ανάγκη απαλλαγής από τη (όπως χαρακτήριζε) «διεφθαρμένη δεξιά διακυβέρνηση του Δημοκρατικού Συναγερμού», υποστηρίζοντας παράλληλα ότι η πολιτική αυτή συνεχίζεται και επί διακυβέρνησης Νίκου Χριστοδουλίδη, βρίσκεται σήμερα ενώπιον ενός νέου πολιτικού δεδομένου:
Ο Νικόλας Παπαδόπουλος και το Δημοκρατικό Κόμμα αποτελούν έναν από τους βασικούς πολιτικούς συμμάχους της κυβέρνησης Νίκου Χριστοδουλίδη, γεγονός που καθιστά πολιτικά ιδιαίτερα σημαντική την πιθανότητα συνεργασίας ΑΚΕΛ – ΔΗΚΟ για την Προεδρία της Βουλής.
Μέσα σε αυτό το πολιτικό σκηνικό, επανέρχονται στο προσκήνιο τόσο το προεκλογικό σύνθημα του ΑΚΕΛ «Με την κοινωνία ή με τις τράπεζες;», όσο και οι αναφορές περί «Σωματοφυλάκων των Τραπεζών», οι οποίες στρέφονταν μεταξύ άλλων και προς το ΔΗΚΟ και τον Νικόλα Παπαδόπουλο.
Το γεγονός αυτό δημιουργεί πολιτικά ερωτήματα ως προς το κατά πόσο η σημερινή συζήτηση περί συνεργασίας για την Προεδρία της Βουλής συνάδει με την έντονη πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση που αναπτύχθηκε μεταξύ των δύο πλευρών κατά την προεκλογική περίοδο.
Την ίδια ώρα, ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και η στάση του Δημοκρατικού Συναγερμού και της Αννίτας Δημητρίου. Παρά το γεγονός ότι ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ εμφανίζονταν προεκλογικά ως φυσικοί πολιτικοί σύμμαχοι, η Αννίτα Δημητρίου φαίνεται να προχωρά σε δική της υποψηφιότητα για την Προεδρία της Βουλής, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει επιτευχθεί πολιτική συμφωνία ή κοινή κάθοδος με τον Νικόλα Παπαδόπουλο και το ΔΗΚΟ.
Υπενθυμίζεται ότι η Αννίτα Δημητρίου ολοκλήρωσε ήδη μία πλήρη πενταετή θητεία στην Προεδρία της Βουλής, αφήνοντας κατά γενική ομολογία θετικό αποτύπωμα τόσο στην κοινοβουλευτική διπλωματία και τη διεθνή παρουσία της Βουλής, όσο και στο νομοθετικό έργο που παρήχθη κατά τη διάρκεια της θητείας της.
Συνεπώς, τόσο η προηγούμενη κοινοβουλευτική θητεία της Αννίτας Δημητρίου στην Προεδρία της Βουλής, όσο και το εκλογικό αποτέλεσμα του Δημοκρατικού Συναγερμού, ο οποίος αναδείχθηκε πρώτη πολιτική δύναμη με ποσοστό 27,2% και 17 έδρες, θεωρούνται από πολιτικούς παρατηρητές ως ισχυρές προϋποθέσεις για την επαναδιεκδίκηση του δεύτερου τη τάξει πολιτειακού αξιώματος από την πρόεδρο του ΔΗΣΥ.
Η εξέλιξη αυτή καταγράφεται από πολιτικούς παρατηρητές ως ακόμη μία ένδειξη των νέων πολιτικών και κοινοβουλευτικών ισορροπιών που διαμορφώνονται στο πολιτικό σκηνικό μετά τις εκλογές, με τις μέχρι πρότινος δεδομένες πολιτικές συμμαχίες να εμφανίζονται πλέον πιο ρευστές από ποτέ.
Το επόμενο διάστημα αναμένεται να διαφανεί κατά πόσο οι πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές που προβάλλονταν προεκλογικά ήταν τελικά έωλες μπροστά στην διεκδίκηση της Προεδρίας της Βουλής.
