Τα ζώα ισόβια, το κράτος σε χειμερία νάρκη

Η Κύπρος του 2026 κατάφερε ακόμη ένα αξιοθαύμαστο επίτευγμα. Να διαθέτει νομοθεσία, Κτηνιατρικές Υπηρεσίες, επιθεωρητές, δικαστήρια, υπουργεία και έναν πολυδάπανο κρατικό μηχανισμό, αλλά να αδυνατεί επί σχεδόν μία δεκαετία να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την υπόθεση ενός ζωολογικού κήπου χωρίς ανανεωμένη άδεια λειτουργίας. Η περίπτωση του Melios Zoo αποτελεί μνημείο κρατικής ανεπάρκειας, θεσμικής ανοχής και ηθικής χρεοκοπίας απέναντι σε ανυπεράσπιστα πλάσματα. Το πρόσφατο περιστατικό με την αρκούδα που βρέθηκε εκτός του κλουβιού της μας υπενθύμισε ότι στην Κύπρο ακόμη και οι αρκούδες ενίοτε αποφασίζουν να δραπετεύσουν από την πραγματικότητα. Οι αρμόδιες αρχές, αντιθέτως, παραμένουν ακλόνητες. Όχι στις αρχές τους, αλλά στην αδράνειά τους. Ακολούθησε τηλεοπτική αντιπαράθεση μεταξύ του ιδιοκτήτη, Μενέλαου Μενελάου, και του διευθυντή των Κτηνιατρικών Υπηρεσιών, Χριστόδουλου Πίπη, με καταγγελίες που θα προκαλούσαν θεσμικό σεισμό σε οποιαδήποτε σοβαρή ευρωπαϊκή χώρα.

Ο κ. Πίπης κατήγγειλε ακόμη και εισαγωγή τζάγκουαρ δηλωμένων ως γάτων! Ο ιδιοκτήτης απέρριψε τις κατηγορίες, προβάλλοντας δικές του καταγγελίες. Προφανώς, στην Κύπρο η διαφορά μεταξύ μιας οικόσιτης γάτας και ενός άγριου αιλουροειδούς είναι απλώς μια γραφειοκρατική λεπτομέρεια! Εάν οι καταγγελίες ευσταθούν, ποιος επέτρεψε τις εισαγωγές; Ποιος έλεγξε τα πιστοποιητικά; Ποιος γνώριζε και τι έκανε; Από το 2017 η άδεια λειτουργίας δεν έχει ανανεωθεί. Το 2026 ανώτερα δικαστήρια επιβεβαίωσαν αποφάσεις για παραβάσεις της νομοθεσίας. Παράλληλα, νέες καταγγελίες κάνουν λόγο για περιφράξεις κρατικών τεμαχίων και αυθαίρετες κατασκευές. Και τι κάνει το κράτος; Αναζητεί ποιος είναι αρμόδιος! Οι Κτηνιατρικές Υπηρεσίες παραπέμπουν στον ΕΟΑ Λευκωσίας και οι εμπλεκόμενοι φορείς αναζητούν συντονισμό. Εννέα χρόνια μετά, το μόνο που φαίνεται να λειτουργεί άψογα είναι η μετακύλιση των ευθυνών! Και εκεί που πιστεύαμε ότι το θέατρο του παραλόγου είχε ολοκληρωθεί, εμφανίστηκε ο από μηχανής σωτήρας. Το Κίνημα Ενωμένων Κυπρίων Κυνηγών! Με ανακοίνωση υπό τον βαρύγδουπο τίτλο «Ζητείται Ελπίς – Απαιτείται Δικαιοσύνη», δηλώνει αμέριστη συμπαράσταση στον ιδιοκτήτη και χαρακτηρίζει το Melios Zoo «στολίδι» της επαρχίας Λευκωσίας. Τι συγκινητική ευαισθησία! Τι μεγαλείο φιλοζωικής συνείδησης! Οι κυνηγοί αναλαμβάνουν τώρα να υπερασπιστούν την αιχμαλωσία άγριων ζώων. Προφανώς, η αγάπη προς τη φύση αποκτά διαφορετικό νόημα όταν τα ζώα βρίσκονται είτε στο στόχαστρο είτε πίσω από κάγκελα. Και το αποκορύφωμα; Δηλώνουν ότι δεν θα ανεχθούν το κλείσιμο του πάρκου! Από πότε η εφαρμογή δικαστικών αποφάσεων εξαρτάται από την άδεια των κυνηγών;

Το πραγματικά εντυπωσιακό είναι ότι μέσα σε αυτή την ηρωική διακήρυξη απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά η ουσία, τα ίδια τα ζώα. Αρκούδες, μεγάλα αιλουροειδή και άλλα άγρια πλάσματα, με σύνθετες φυσικές και συμπεριφορικές ανάγκες, παραμένουν αιχμάλωτα για την ανθρώπινη ψυχαγωγία. Η αιχμαλωσία δεν γίνεται φιλοζωία επειδή κάποιος ταΐζει τα ζώα. Ούτε ένα κλουβί μετατρέπεται σε παράδεισο επειδή κάποιοι το βαφτίζουν «στολίδι». Η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη είχε περισσότερο από τριάμισι χρόνια να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση. Οφείλει επιτέλους να διασφαλίσει την εφαρμογή της νομοθεσίας, τη διερεύνηση των καταγγελιών, τη λογοδοσία και την ασφαλή μεταφορά των ζώων σε κατάλληλα καταφύγια, όπου απαιτείται. Γιατί το πραγματικό σκάνδαλο δεν περιορίζεται πίσω από τα κάγκελα. Βρίσκεται στα υπουργεία, στις υπηρεσίες και στην επιλεκτική ευαισθησία όσων θυμούνται τη δικαιοσύνη αλλά ξεχνούν τα ζώα. Τα ζώα καταδικάστηκαν σε ισόβια χωρίς να διαπράξουν κανένα έγκλημα. Οι αρμόδιοι, αντίθετα, εξακολουθούν να απολαμβάνουν την ελευθερία της αδράνειας.

*Μέλους Κινήματος Οικολόγων