Ο Shenol Arap, ο οποίος περίμενε όλη του τη ζωή να βρεθεί ο τόπος ταφής του πατέρα του και να του επιστραφούν τα οστά του, απεβίωσε. Ο πατέρας του, Sami Huseyin Arap, είχε πάει με τη μοτοσυκλέτα του από τη Λεύκα στο χωριό Αγία Ειρήνη στις 31 Δεκεμβρίου 1963 για να δει αν ήταν καλά οι γονείς του. Λόγω της διακοινοτικής σύγκρουσης και των συγκρούσεων μεταξύ των δύο κοινοτήτων, ο Sami Huseyin Arap ανησυχούσε για τους γονείς του που βρίσκονταν στην Αγία Ειρήνη, καθώς δεν είχε κανένα νέο από αυτούς. Ο Shenol περίμενε την επιστροφή του πατέρα του, ο οποίος δεν επέστρεψε ποτέ. Πέθανε χωρίς να μάθει την τύχη του.
Η τραγωδία της συγκεκριμένης οικογένειας συγγενών αγνοουμένων είναι η τραγωδία των περισσότερων συγγενών αγνοουμένων, είτε είναι Τ/Κ είτε Ε/Κ. Οι συγγενείς των αγνοουμένων πεθαίνουν κρατώντας τις φωτογραφίες των αγαπημένων τους που μπορεί να έχουν εξαφανιστεί το 1963 ή το 1974. Πεθαίνουν χωρίς να μάθουν τον τόπο ταφής τους, χωρίς να πάρουν πίσω τα οστά, χωρίς να θάψουν αυτά τα οστά με μια κηδεία σύμφωνα με τις θρησκευτικές τους παραδόσεις. Πεθαίνουν χωρίς να έχουν την ευκαιρία να πουν αντίο, χωρίς να έχουν κλείσει έναν κύκλο, χωρίς να τους δοθεί μια ευκαιρία να απαλύνουν τον ατέλειωτο πόνο τους. Πεθαίνουν με μια τεράστια λαχτάρα για τους αγαπημένους τους χωρίς να βρουν γαλήνη. Παρόλο που έχουν περάσει περισσότερα από 50 ή 60 χρόνια από τη στιγμή που εξαφανίστηκαν οι αγαπημένοι τους, το γεγονός ότι δεν είχαν την ευκαιρία να μάθουν τι πραγματικά τους συνέβη, να βρουν τον τόπο ταφής, να πάρουν πίσω τα οστά και να τελέσουν την κηδεία, έχει κάνει την τραγωδία ακόμα πιο βαριά γι' αυτούς και τις ευρύτερες οικογένειές τους. Γιατί, όπως όλοι γνωρίζουμε και νιώθουμε, το να έχεις αγνοούμενο στην οικογένειά σου είναι ένας πόνος που δεν συγκρίνεται με κανέναν άλλο. Είναι μια ανοιχτή πληγή, που αιμορραγεί. Δεν είναι ούτε νεκροί, ούτε ζωντανοί, αλλά ζουν στη «ζώνη του λυκόφωτος», πάντα με την προσδοκία της επιστροφής τους, διαλύοντας ολόκληρη τη ζωή της οικογένειας, ιδιαίτερα τη ζωή των συζύγων και των παιδιών τους.
Ο Sami Huseyin Arap αγνοείται από τις 31 Δεκεμβρίου 1963.
Η τύχη του Sami Huseyin
Ο Sami Huseyin Arap είναι ακόμα αγνοούμενος από το 1963. Αυτό σημαίνει ότι εξαφανίστηκε ακριβώς πριν από 63 χρόνια και ακόμα δεν γνωρίζουμε τον τόπο ταφής του. Είχε πάει με τη μοτοσυκλέτα του από τη Λεύκα στην Αγία Ειρήνη για να δει τους γονείς του. Όταν ξέσπασαν οι διακοινοτικές συγκρούσεις προς τα τέλη Δεκεμβρίου 1963 είχε ανησυχήσει για τους γονείς του που βρίσκονταν στο χωριό και είχε προσπαθήσει να τους καλέσει μέσω των τηλεφωνικών γραμμών, χωρίς όμως επιτυχία. Είχε αποφασίσει να πάει εκεί για να δει αν είναι καλά. Ενώ βρισκόταν καθ' οδόν από τη Λεύκα προς την Αγία Ειρήνη, περνούσε από το χωριό Καζιβερά, όπου τον σταμάτησε ο μουχτάρης του χωριού, Niyazi Hasan. Ίσως αυτή ήταν η τελευταία συνομιλία που είχε με Τ/Κ. Είχε πει στον μουχτάρη ότι δεν είχε λάβει κανένα νέο από τους γονείς του, ότι ανησυχούσε και γι' αυτό πήγαινε να δει αν ήταν καλά. Ο Niyazi Hasan τον είχε συμβουλεύσει ότι η κατάσταση δεν ήταν καλή και ότι δεν έπρεπε να πάει, αλλά παρά τις προειδοποιήσεις του μουχτάρη, εκείνος συνέχισε τον δρόμο του. Όμως, ποτέ δεν έφτασε στο χωριό Αγία Ειρήνη ούτε επέστρεψε στη Λεύκα. Εξακολουθεί να αγνοείται εδώ και 63 χρόνια.
Το 2010 είχα επισκεφθεί τη σύζυγό του, την κ. Hursiye, στο σπίτι τους στην Αγία Ειρήνη και της είχα πάρει συνέντευξη. Ακριβώς πριν από 16 χρόνια. Και αυτή πέθανε χωρίς να πάρει πίσω τα οστά του αγαπημένου της συζύγου Sami και δεν είχε την ευκαιρία να τα θάψει.
Προσπαθήσαμε πολύ να βρούμε τον τόπο ταφής του Sami Huseyin Arap. Κυκλοφορούσαν πολλές φήμες για την τύχη του. Μία από αυτές τις φήμες ήταν ότι φορούσε ένα παλτό παρόμοιο με αυτό που φορούσε ένας άλλος Τ/Κ, τον οποίο έψαχναν κάποιοι Ε/Κ, και λόγω αυτής της ομοιότητας πυροβολήθηκε και τραυματίστηκε ενώ οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του. Στη συνέχεια, όταν οι Ε/Κ δολοφόνοι ανακάλυψαν ότι είχαν πυροβολήσει λάθος άτομο, τον σκότωσαν και τον έθαψαν κάπου. Μεταξύ των πληροφοριών που κυκλοφόρησαν ήταν ότι ίσως είχε θαφτεί σε ένα πηγάδι μέσα ή γύρω από την αυλή του σπιτιού ενός από τους Ε/Κ αξιωματούχους του Πραστειού Μόρφου. Υπήρχε μια άλλη φήμη γι' αυτόν, για την οποία είχαμε γράψει: Σύμφωνα με αυτήν, κάποιοι Ε/Κ από τη Φιλιά έλεγαν ότι είχαν δει έναν Τ/Κ που είχε πάθει ατύχημα το 1963 με τη μοτοσυκλέτα του, ότι ένα κομμάτι σίδερο από το «κατζέλλι» ενός φράχτη κήπου είχε καρφωθεί στο στομάχι του κατά τη διάρκεια του ατυχήματος, ότι ήταν βαριά τραυματισμένος, ότι είχαν κόψει αυτό το κομμάτι σίδερο και στη συνέχεια τον είχαν μεταφέρει στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας για περίθαλψη.
Ο Shenol Arap, που πέθανε περιμένοντας τον αγνοούμενο πατέρα του.
Οι τάφοι
Αν οι ισχυρισμοί αυτών των Ε/Κ ήταν αληθινοί και αν ο Τ/Κ αυτός είχε πεθάνει στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, τότε ίσως να είχε θαφτεί μαζί με άλλους Τ/Κ που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης τον Δεκέμβριο του 1963 από τις ε/κ αρχές. Γνωρίζουμε ότι οι Τ/Κ που σκοτώθηκαν μετά τις 21 Δεκεμβρίου 1963 στην περιοχή της Λευκωσίας συγκεντρώθηκαν στο νεκροτομείο του νοσοκομείου και οι ε/κ αρχές τους έθαψαν έξω από το τ/κ νεκροταφείο του Αγίου Βασιλείου.
Υπήρχαν ορισμένοι μαζικοί τάφοι έξω από το νεκροταφείο, τους οποίους οι τ/κ αρχές έσκαψαν τον Φεβρουάριο του 1964, αφαίρεσαν τα πτώματα και τα ξανάθαψαν στο νεκροταφείο στους Κήπους του Tekke στη Λευκωσία χωρίς κατάλληλη ταυτοποίηση. Μια νύχτα πριν οι τ/κ αρχές ξεθάψουν αυτούς τους μαζικούς τάφους στον Άγιο Βασίλειο, κάποιες ε/κ αρχές πήγαν εκεί και έβγαλαν από τους μαζικούς τάφους κάποια πτώματα Τ/Κ και τα έθαψαν αλλού, σε κάποιο μέρος που ακόμα δεν γνωρίζουμε.
Έχουν γίνει εκταφές στο νεκροταφείο στους Κήπους του Tekke μετά από μια τεράστια προσπάθεια από εμάς και από τους συγγενείς των αγνοουμένων, όμως τα οστά του Sami Huseyin Arap δεν έχουν βρεθεί στους τάφους που είχαν σκαφτεί εκεί. Ακόμα δεν γνωρίζουμε πού βρίσκεται ο τόπος ταφής του.
Δύο μικρά παιδιά…
Ο Sami Huseyin Arap ήταν από το χωριό Αγία Ειρήνη. Εργαζόταν στην εταιρεία CMC στα μεταλλεία στη Λεύκα. Μαζί με τη σύζυγο του Hursiye και τα δύο μικρά παιδιά τους, ζούσαν στα σπίτια της CMC που δίνονταν στους μεταλλωρύχους στο χωριό Ξερός. Όταν ξέσπασαν οι διακοινοτικές συγκρούσεις το 1963, ο Sami Huseyin Arap απέφευγε να πηγαίνει στη δουλειά. Κάποιοι Ε/Κ φίλοι του τον επισκέπτονταν στα σπίτια της CMC και του είχαν πει ότι ίσως δεν ήταν ασφαλείς εκεί, ότι έπρεπε να φύγουν από το Ξερό. Έτσι, ο Sami πήρε τη γυναίκα και τα παιδιά του και πήγε στη Λεύκα για να είναι ασφαλείς.
Μέχρι τη μέρα που έφυγε με τη μοτοσυκλέτα του για να δει τους γονείς του, βρισκόταν στη Λεύκα. Όταν εξαφανίστηκε ήταν μόλις 28 χρονών. Είχε δύο παιδιά: Τον γιο του Shenol Arap, που πέθανε πρόσφατα, και την κόρη του Shenel Akcan. Ο Shenol έθαψε τη μητέρα του Hursiye αναμένοντας να βρεθούν τα οστά του πατέρα του και ο ίδιος πέθανε στις 19 Φεβρουαρίου 2026. Η αδελφή του Shenel, έχασε επίσης τον σύζυγό της Erol Akcan πριν από μερικά χρόνια, ο οποίος είχε προσπαθήσει να μας βοηθήσει να βρούμε τους αγνοούμενους της Αγίας Ειρήνης και της Χούλου. Ο Erol Akcan ήταν από τη Χούλου και είχε κάποιους αγνοούμενους συγγενείς από το χωριό. Είχαμε πάει μαζί του και με τον Ξενοφώντα Κάλλη, τον βοηθό του Ε/Κ μέλους της ΔΕΑ και τον Τ/Κ ομόλογό του, για να διεξάγουμε έρευνες σχετικά με τους Τ/Κ αγνοούμενους από το χωριό Χούλου. Ο Erol Akcan ήταν ένα πολύ ταλαντούχο άτομο που ζωγράφιζε χωρικούς, δημιουργούσε κεραμικές κατασκευές και είχε γράψει και ένα βιβλίο για τις ιστορίες της Αγίας Ειρήνης, στο οποίο είχε συμπεριλάβει πληροφορίες για τους αγνοούμενους της Αγίας Ειρήνης. Είχαμε πάει πολλές φορές, μαζί με τον Κάλλη και άλλους από τη ΔΕΑ, στο μικρό του καφενείο και μας είχε βοηθήσει να εξερευνήσουμε την περιοχή αναζητώντας αγνοούμενους Ε/Κ και Τ/Κ από εκείνο το χωριό. Ας αναπαυθούν όλοι εν ειρήνη, ο Erol Akcan, ο Ξενοφών Κάλλης, η Hursiye και ο Shenol Arap. Συμπάσχουμε με τους συγγενείς τους.
Αν έχετε οποιαδήποτε πληροφορία για τους αγνοούμενους Τ/Κ και Ε/Κ της Αγίας Ειρήνης, παρακαλώ καλέστε με στο τηλέφωνό μου 99966518 ή στείλτε μου email ή SMS και θα σας καλέσω. Δεν χρειάζεται να ξέρω το όνομά σας, μπορείτε να παραμείνετε ανώνυμοι, αρκεί να βοηθήσουμε τους συγγενείς των αγνοουμένων.
