Ποιος προστατεύει τον Χριστοδουλίδη; Οι προσευχές, τα κομποσχοίνια, οι άγιοι, η Προεδρική Φρουρά ή ο Βαφεάδης που θα φάει τη σφαίρα; Η εύκολη απάντηση είναι η Προεδρική Φρουρά. Έχει ο άνθρωπος αστυνομικούς, συνοδείες, αυτοκίνητα, οδηγούς, ασύρματους, ανθρώπους που κοιτάζουν δεξιά, αριστερά, μπροστά, πίσω και πιθανώς και προς τον ουρανό μήπως εμφανιστεί κανένα drone. Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι, όχι περιπτεράς στη Λήδρας.
Όπως θα μπορούσε, πάντως, να μας επιβεβαιώσει και ο μακαρίτης Τζον Κένεντι, αν είχε τη δυνατότητα, οι σωματοφύλακες ποτέ δεν είναι αρκετοί. Για την ασφάλεια, αν είσαι μια προσωπικότητα της εμβέλειας του Χριστοδουλίδη, χρειάζεται να έχεις βάθος στον πάγκο. Μια δεύτερη γραμμή άμυνας. Χρειάζεται ένας άνθρωπος έτοιμος, όταν όλα πάνε στραβά, να πεταχτεί μπροστά από τον Πρόεδρο και να φάει τη σφαίρα στο στήθος ή ακόμα και στη φωτάδα, δηλαδή το μέτωπο, που λένε και οι Παφίτες. Ευτυχώς, ο Νίκος Χριστοδουλίδης τον βρήκε.
Αλέξης Βαφεάδης
Ο τέως υπουργός Μεταφορών μπορεί να έχασε το υπουργείο του, αλλά κέρδισε κάτι πολύ μεγαλύτερο: μία θέση στην άτυπη μονάδα ειδικών αποστολών της προεδρίας. Το ανακοίνωσε άλλωστε ο ίδιος ο Πρόεδρος αποχαιρετώντας τον. Ο Βαφεάδης, είπε, είναι από τους λίγους ανθρώπους που θα στεκόταν μπροστά του «για να δεχθεί τη σφαίρα». Προσέξτε μεγαλείο αποχαιρετισμού. Εσύ φεύγεις από την κυβέρνηση και περιμένεις να ακούσεις ότι υπηρέτησες τον τόπο, ότι εργάστηκες με εντιμότητα, ότι άφησες έργο, ότι συνέβαλες σε αυτήν ή την άλλη μεταρρύθμιση.
Και τι σου λέει ο Πρόεδρος; «Αλέξη μου, ευχαριστούμε πολύ. Και αν ποτέ αρχίσουν να πυροβολούν, ξέρεις πού να σταθείς». Αυτό δεν είναι ανασχηματισμός. Είναι casting για το Bodyguard.
Μόνο που εδώ ο Κέβιν Κόστνερ απολύθηκε πρώτα από το Υπουργικό Συμβούλιο και μετά ενημερώθηκε ότι παραμένει χρήσιμος σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης.
Νομοτελειακά κάπου εδώ γεννάται ένα φιλοσοφικό ερώτημα. Πόσο πολύ πρέπει να αγαπά κάποιος τον εαυτό του για να σκεφτεί την ώρα που αποχαιρετά έναν συνεργάτη του ότι αντί να πει δύο καλές κουβέντες ανυψώνει τη δική του προσωπικότητα; Αντί να πει «αυτός ο άνθρωπος πρόσφερε», ήταν έντιμος, ήταν εργατικός, μας είπε ότι «αυτός ο άνθρωπος θα έτρωγε και μία σφαίρα για μένα»;
«Η Αυτού Μεγαλειότης», ο κ. Νίκος, αυτό αισθάνεται για τον εαυτό του και τους συνεργάτες του. Ότι γεννήθηκε για να υπηρετείται. Ότι ήλθε σε αυτόν τον κόσμο δίκην εθνικού κειμηλίου που όλοι οφείλουν να προστατεύουν ή ως προστατευόμενος βιότοπος, τον οποίο όλοι πρέπει να φυλάμε.
Πολλοί οι κίνδυνοι
Ίσως βέβαια αδικούμε την Αυτού Αυταρέσκεια, τον κ. Πρόεδρο. Ίσως αισθάνεται ότι οι κίνδυνοι που τον περιβάλλουν είναι τόσοι πολλοί και πραγματικοί ώστε χρειάζεται προστασία από παντού. Είναι γνωστό ότι ένας Πρόεδρος δεν απειλείται μόνο από τους συνηθισμένους κινδύνους. Εκτός από πολιτικούς και άλλα άτομα του υποκόσμου, υπάρχουν επικίνδυνοι ακτιβιστές, φανατικοί εθνικιστές και διάφοροι τύποι που κατά καιρούς πιστεύουν ότι θα σώσουν την ανθρωπότητα εξοντώνοντας κάποιον πολιτικό. Υπάρχει επίσης και ο αόρατος κόσμος. Τα κακά πνεύματα, για παράδειγμα, όπως τα ξωτικά και οι καλικάντζαροι. Υπάρχουν το μάτιασμα και επίσης η γλωσσοφαγιά. Πάνω απ' όλα βέβαια οι κατάρες των κοτζιάκαρων που βλέπουν τον λογαριασμό του ρεύματος, κοιτάζουν το τσεκ της σύνταξης και αρχίζουν να εύχονται πράγματα για την πολιτική ηγεσία τα οποία δεν μπορούν να μεταδοθούν πριν από τις δέκα το βράδυ. Για όλα αυτά η Προεδρική Φρουρά λίγα μπορεί να κάνει. Τι να σου κάνει ο αστυνομικός απέναντι στη φράση «να μεν δεις χαΐρι» μιας εξαγριωμένης συνταξιούχου; Εκεί χρειάζεται άλλο οπλοστάσιο. Προσευχές, εξομολογήσεις, προσκυνήματα, λείψανα αγίων, κάρες, εικόνες, τίμια ξύλα. Όταν ο κ. Πρόεδρος μετέβη στα Κοκκινοχώρια για να προσκυνήσει την Αγία Ζώνη για μήνες αισθανόταν μια ευφορία, ενώ του έφυγε και εκείνο το κόψιμο που τον έπιανε κάθε απόγευμα και έτρεχε να προλάβει.
Βεβαίως, ο κ. Πρόεδρος έχει κι άλλα όπλα και ξόρκια στη φαρέτρα του, ή μάλλον στο αριστερό του χέρι. Αν κάποιος παρατηρήσει το χέρι του Προέδρου σε διάφορες δημόσιες εμφανίσεις θα δει συχνά να φορά βραχιολάκια και κομποσχοίνια. Μιλάμε για ένα μικρό φορητό σύστημα πνευματικής υποστήριξης που θεραπεύει από πάσαν νόσον, πάσαν μαλακίαν και βασκανίαν. Ξέρετε τι είναι το κομποσχοίνι; Είναι εργαλείο προσευχής. Οι κόμποι του βοηθούν τον πιστό στην επανάληψη της ευχής και στη συγκέντρωση του νου. Λέει: Κύριε Ιησού Χριστέ βοήθησε με τον αμαρτωλό και γκντουπ κτυπά το κεφάλι του στο μάρμαρο. Η προσευχή τελειώνει όταν στο μέτωπό του σχηματισθεί ένα κόκκινο σημάδι δίκην οπαδού του κινήματος Χάρε Κρίσνα. Κάπως έτσι επικοινωνούν ο χριστιανισμός με τον ινδουισμό. Διευκρινίζουμε, πάντως, στους μιμητές ότι το κομποσχοίνι δεν σχεδιάστηκε ως γούρι, ούτε ως αξεσουάρ εξουσίας και, κυρίως, δεν διαθέτει πιστοποίηση ως αλεξίσφαιρο γιλέκο.
Το σύστημα ασφαλείας
Παρά τα κενά ασφαλείας τα οποία πάντοτε θα υπάρχουν, στο Προεδρικό επιμένουν να λαμβάνουν όλα τα διαθέσιμα μέτρα. Μπροστά μπαίνει ο Αλέξης Βαφεάδης και ακολουθεί ο Πρόεδρος. Στο αριστερό χέρι έχει τα κομποσχοίνια. Περιμετρικά τοποθετείται η Προεδρική Φρουρά. Από πάνω παρακολουθούν και σκέπουν οι άγιοι και ίπτανται τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ. Κάπως έτσι μπορούμε να κοιμόμαστε όσο γίνεται ήσυχοι ότι ο Πρόεδρός μας δεν κινδυνεύει.
Το εκπληκτικό είναι ότι ο Βαφεάδης, με βάση αυτή τη θεωρία, αποδεικνύεται χρησιμότερος εκτός κυβέρνησης παρά εντός. Ως υπουργός μπορούσε να ασχολείται με δρόμους, συγκοινωνίες, λεωφορεία και μεταφορές. Ως τέως υπουργός απέκτησε σαφώς πιο απαιτητικό χαρτοφυλάκιο: ανθρώπινη ασπίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Και είναι και άμισθη θέση!
Κάπως έτσι όλοι οι πολιτικοί αντιλαμβάνονται τον ρόλο τους. Ότι πρέπει να περιστοιχίζονται από ανθρώπους για να τους ανοίγουν πόρτες, να τους κρατούν ομπρέλες, να τους περιμένουν υπομονετικά, να τους συνοδεύουν, να τους χειροκροτούν, να τους λένε πόσο σημαντικοί είναι και, ενίοτε, όχι σε όλους, να ξεφορτώνουν τις μαύρες σακούλες με τα cash από το αυτοκίνητο. Σε σημείο που πιστεύουν ότι αυτό είναι η φυσική τάξη του κόσμου. Κάπως έτσι και η Αυτού Μεγαλειότης, ο Μικρός Νίκος, δεν βρήκε μια καλή λέξη να πει αποχαιρετώντας έναν άνθρωπο που υπηρέτησε στην κυβέρνησή του. Δεν μπόρεσε να αφήσει για λίγο στην άκρη τον εαυτό του και αμόλησε την αυτάρεσκη τσιόφτα του μήνα. Τέτοιου είδους ανοησίες βέβαια δεν αποκρούονται ούτε από αστυνομικούς ούτε από κομποσχοίνια ούτε από αγίους. Ούτε καν ο ηρωικός Βαφεάδης θα μπορούσε να την αποκρούσει. Όταν η τσιόφτα προλάβει και φύγει από το στόμα σου, κανένας δεν προλαβαίνει να μπει μπροστά.
