Η Φικάρδου κρυμμένη στις πλαγιές της Κύπρου, μοιάζει με ένα ζωντανό μουσείο της παράδοσης.
Τα πέτρινα σπίτια της, προσεκτικά διατηρημένα, αφηγούνται ιστορίες μιας άλλης εποχής, όταν η ζωή κυλούσε αργά και αρμονικά με τη φύση.
Στα στενά δρομάκια της, η σιωπή δεν είναι κενή είναι γεμάτη μνήμες. Οι ξύλινες πόρτες, τα μικρά παράθυρα και οι αυλές με τα αγριολούλουδα συνθέτουν μια εικόνα αυθεντικής κυπριακής κληρονομιάς.
Σήμερα, μια καλοκαιρινή βροχή πέρασε απαλά πάνω από το χωριό, δροσίζοντας τις πέτρες και ξυπνώντας τη γη.
Η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος γέμισε τον αέρα, και η φύση σαν να αναγεννήθηκε για λίγο, πιο ζωντανή και πιο φωτεινή, σαν να θυμήθηκε τη δύναμη της ζωής μέσα από το νερό.
Η Φικάρδου δεν είναι απλώς ένα χωριό.
Είναι μια εμπειρία επιστροφής στις ρίζες, ένας τόπος όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει για να προστατεύσει την ομορφιά του παρελθόντος.
