Στο 39,9% ανέρχεται στην Κύπρο το ποσοστό των γυναικών που έχουν εργαστεί και ανέφεραν ότι έχουν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση στην εργασία τουλάχιστον μία φορά κατά τη διάρκεια της ζωής τους, έναντι 32,5% στην ΕΕ, σύμφωνα με ενημερωτικό σημείωμα της Υπηρεσίας Έρευνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (EPRS) που δημοσιεύτηκε την Πέμπτη.
Τα στοιχεία που παραθέτει η EPRS, δείχνουν επίσης ότι στην Κύπρο το 13,1% των γυναικών ανέφερε περιστατικό μέσω διαδικτυακών μέσων, ενώ το 37,5% ανέφερε σεξουαλική παρενόχληση που δεν συνδεόταν με διαδικτυακά εργαλεία. Σε επίπεδο ΕΕ, τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 7% και 31,9% αντίστοιχα.
Συνολικά, η EPRS επισημαίνει ότι η έμφυλη παρενόχληση και βία στην εργασία παραμένουν διαδεδομένες στην ΕΕ. Σχεδόν μία στις τρεις γυναίκες αναφέρει ότι έχει υποστεί σεξουαλική παρενόχληση στην εργασία τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της, ενώ καταγράφονται επίσης περιστατικά σεξισμού, ανεπιθύμητης σεξουαλικής προσοχής, εκφοβισμού και απειλών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία ευρωπαϊκής έρευνας για την έμφυλη βία που παραθέτει η EPRS, το 12,8% των γυναικών είχε βιώσει σεξουαλική παρενόχληση στην εργασία κατά τα πέντε χρόνια πριν από την έρευνα (2021-24) και το 30,8% κατά τη διάρκεια της ζωής του. Οι διαφορές μεταξύ κρατών μελών είναι σημαντικές, με ποσοστά άνω του 50% στη Σουηδία, τη Φινλανδία, τη Σλοβακία και το Λουξεμβούργο και κάτω του 15% στην Πορτογαλία, τη Βουλγαρία και τη Λετονία.
Η EPRS σημειώνει, ωστόσο, ότι οι μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ χωρών μπορεί να επηρεάζονται και από κοινωνικούς και πολιτισμικούς παράγοντες και από τον τρόπο με τον οποίο οι ερωτώμενοι αντιλαμβάνονται και αναγνωρίζουν περιστατικά παρενόχλησης.
Τα στοιχεία δείχνουν ακόμη ότι οι νεότερες γυναίκες αναφέρουν συχνότερα περιστατικά, καθώς στις ηλικίες 18-29 ετών το ποσοστό των γυναικών που ανέφεραν σεξουαλική παρενόχληση στην εργασία έφθανε το 41,6%, έναντι 36% στις ηλικίες 30-44, 27,6% στις ηλικίες 45-64 και 19,9% στις ηλικίες 65-74. Η EPRS συνδέει τη διαφορά, μεταξύ άλλων, με τη μεγαλύτερη έκθεση των νεότερων ηλικιών σε ψηφιακές μορφές παρενόχλησης.
Στο 90% των περιπτώσεων οι δράστες ήταν άνδρες, ενώ στο 58% των περιπτώσεων επρόκειτο για συναδέλφους των θυμάτων και στο 28% για τον προϊστάμενό τους.
Ευρύτερα, η Ευρωπαϊκή Έρευνα για τις Συνθήκες Εργασίας του 2024 της Eurofound έδειξε ότι το 17% των εργαζομένων στην ΕΕ είχε υποστεί κάποια μορφή «δυσμενούς κοινωνικής συμπεριφοράς στην εργασία», κατηγορία που περιλαμβάνει σωματική, σεξουαλική και ψυχολογική βία και κακοποίηση. Σεξουαλική παρενόχληση, εκφοβισμός, ταπεινωτική συμπεριφορά, λεκτική κακοποίηση και ανεπιθύμητη σεξουαλική προσοχή επηρέαζαν περισσότερο τις γυναίκες από τους άνδρες.
Η EPRS επισημαίνει ότι το υφιστάμενο ευρωπαϊκό πλαίσιο περιλαμβάνει τόσο νομοθετικά όσο και μη νομοθετικά μέτρα. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία για την ισότητα αντιμετωπίζει τη σεξουαλική παρενόχληση ως μορφή διάκρισης λόγω φύλου, ενώ η νομοθεσία για την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία επιτρέπει την αντιμετώπισή της ως ψυχοκοινωνικού κινδύνου. Ωστόσο, σημειώνεται, εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορές στην προστασία μεταξύ κρατών μελών.
Σε ό,τι αφορά ειδικότερα την Κύπρο, η EPRS αναφέρει ότι η χώρα, όπως και η Ιρλανδία, έχει υιοθετήσει εθελοντικό κώδικα πρακτικής για τη σεξουαλική παρενόχληση, στο πλαίσιο των διαφορετικών εθνικών προσεγγίσεων για την αντιμετώπιση της παρενόχλησης ως ψυχοκοινωνικού κινδύνου στην εργασία.
Παράλληλα, η Κύπρος περιλαμβάνεται μεταξύ των 15 κρατών μελών της ΕΕ που, σύμφωνα με τα στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας που ήταν διαθέσιμα τον Ιούνιο του 2026, είχαν επικυρώσει τη Σύμβαση 190 για τη βία και την παρενόχληση στον κόσμο της εργασίας.
Η EPRS σημειώνει ότι, παρά τα υφιστάμενα μέτρα, παραμένουν κενά, καθώς η προστασία επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό στον φυσικό χώρο εργασίας. Κοινωνικοί εταίροι έχουν ζητήσει ευρύτερη προσέγγιση που να καλύπτει την τηλεργασία, τις ψηφιακές επικοινωνίες, τη βία από τρίτους και τις επιπτώσεις της ενδοοικογενειακής βίας στους εργαζομένους.
Η νέα στρατηγική της ΕΕ για την ισότητα των φύλων 2026-2030 προβλέπει περαιτέρω δράση για την πρόληψη και αντιμετώπιση της σεξουαλικής παρενόχλησης στην εργασία ως ψυχοκοινωνικού κινδύνου, περιλαμβανομένης της πιθανότητας νομοθετικής παρέμβασης. Παράλληλα, εξετάζεται ενισχυμένη προστασία έναντι ψυχοκοινωνικών κινδύνων μέσω πιθανής αναθεώρησης της σχετικής οδηγίας για τον χώρο εργασίας.
Πηγή: ΚΥΠΕ
