Το Εφετείο απέρριψε ομόφωνα την έφεση της Ewa Izabela Kuenzel κατά της απόφασης του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας, με την οποία είχε απορριφθεί αίτημά της για διακοπή της κράτησής της και απόλυσή της υπό όρους μέχρι την ολοκλήρωση της ποινικής διαδικασίας.
Η απόφαση εκδόθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2026 από το Εφετείο Κύπρου, το οποίο έκρινε ότι οι λόγοι που προέβαλε η εφεσείουσα δεν στοιχειοθετούν παραβίαση των δικαιωμάτων της ούτε δικαιολογούν την αντικατάσταση της κράτησης με εναλλακτικά μέτρα.
Σύμφωνα με το κείμενο της απόφασης, η Γερμανίδα υπήκοος αντιμετωπίζει ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας 46 κατηγορίες, ο οποίες αφορούν, μεταξύ άλλων, δόλια συναλλαγή σε ακίνητη περιουσία που ανήκει σε άλλον, παράνομη νομή και χρήση ακινήτων χωρίς τη συναίνεση των ιδιοκτητών, καθώς και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Με βάση το ιστορικό της υπόθεσης που παρατίθεται στην απόφαση, οι καταγγελλόμενες συναλλαγές αφορούν ακίνητα στον κατεχόμενο Άγιο Αμβρόσιο της επαρχίας Κερύνειας κατά τα έτη 2023-2024, όπου, σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή, ανεγείρονταν συγκροτήματα κατοικιών.
Σημειώνεται ότι η ακρόαση της υπόθεσης ενώπιον του Κακουργιοδικείου άρχισε στις 3 Μαρτίου 2025, ενώ η εφεσείουσα τελεί υπό κράτηση από τις 19 Ιουλίου 2024. Κατά διαστήματα είχαν υποβληθεί αιτήματα για επιβολή όρων εγγύησης ή για διακοπή της κράτησης, τα οποία απορρίφθηκαν και επικυρώθηκαν κατ' έφεση.
Όπως αναφέρεται, μεταξύ άλλων, η εφεσείουσα υποστήριξε ότι η διάρκεια της κράτησής της, οι καθυστερήσεις στην εκδίκαση της υπόθεσης και η ανάγκη ολοκλήρωσης της ακροαματικής διαδικασίας θα έπρεπε να οδηγήσουν στην απόλυσή της υπό όρους, ενώ επικαλέστηκε επίσης το λευκό ποινικό της μητρώο, καθώς και τη δυνατότητα να καταβάλει €300.000 σε μετρητά ως εγγύηση και να διαμένει σε συγκεκριμένο ξενοδοχείο στη Λευκωσία.
Εν συνεχεία, το Εφετείο αναφέρει ότι εξετάζοντας τους λόγους έφεσης, έκρινε ότι δεν προκύπτει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης ούτε πλημμελής προώθησή της από την Κατηγορούσα Αρχή. «Η προσθήκη ενός μάρτυρα, η προσθήκη μαρτυρικού υλικού του τύπου που αναφέρθηκε, το γεγονός ότι αναμένεται η κατάθεση αριθμού μαρτύρων από το εξωτερικό, ιδωμένα υπό το φως των επίδικων γεγονότων όπως αυτά προκύπτουν από το Κατηγορητήριο, καθώς και της φύσης των κατηγοριών, δεν υποστηρίζουν μία τέτοια κρίση», επισημαίνεται.
Το Εφετείο στην απόφασή του σημειώνει παράλληλα ότι, πέρα από τον χρόνο μέχρι την επόμενη δικάσιμο, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο συνολικός χρόνος κράτησης ενός κατηγορουμένου. Στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο, έκρινε ότι οι ιδιαιτερότητες της υπόθεσης, η πολυπλοκότητα, ο όγκος των στοιχείων και ο τρόπος με τον οποίο αναλώνεται ο χρόνος της ακροαματικής διαδικασίας δικαιολογούν τη συνολική διάρκεια της κράτησης.
Σε ό,τι αφορά τον ισχυρισμό ότι η κατηγορούμενη έχει ήδη παραμείνει υπό κράτηση για χρονικό διάστημα που, κατά την εκτίμησή της, αντιστοιχεί σε τρία έτη εκτιτέας ποινής, το Εφετείο επισημαίνει ότι η ενδεχόμενη ποινή δεν μπορεί στο παρόν στάδιο να προβλεφθεί.
«Στο στάδιο αυτό η πρόβλεψη της ενδεχόμενης ποινής από πλευράς της εφεσείουσας δεν αποτελεί βάση για συμπέρασμα ότι ο κίνδυνος φυγοδικίας της έχει μειωθεί, ώστε το πρωτόδικο Δικαστήριο να έπρεπε να επανεξετάσει το κατά πόσον ο κίνδυνος φυγοδικίας μπορεί να αντιμετωπιστεί με εναλλακτικά μέτρα», υπογραμμίζεται.
Αναφορικά με την επίκληση των δικαιωμάτων της βάσει του Συντάγματος και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το Εφετείο έκρινε επίσης ότι δεν αποδείχθηκε πως η κράτηση έχει καταστεί καταπιεστική λόγω της διάρκειάς της.
Καταλήγοντας, το Εφετείο έκρινε αβάσιμους τους λόγους της έφεσης και την απέρριψε στο σύνολό της, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση.
Πηγή: ΚΥΠΕ
