Στοιχεία σύμφωνα με τα οποία ο αριθμός των ασυνόδευτων παιδιών που μεταφέρθηκαν και φιλοξενήθηκαν στην Ελλάδα την περίοδο 1974-1979 ενδέχεται να ξεπερνούσε τις 5.000, έναντι 2.000 που καταγράφονται επισήμως, παρουσίασε την Τρίτη ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Ασυνόδευτων Φιλοξενηθέντων Παιδιών στην Ελλάδα 1974-1979, Ανδρέας Θεοδοσίου.
Σε δηλώσεις του μετά τη συνεδρία, ο κ. Θεοδοσίου ανέφερε ότι, με βάση τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Παιδείας, ο αριθμός των παιδιών ανέρχεται σε 2.000, ωστόσο, όπως είπε, υπάρχει και άλλος αριθμός, που επίσης προκύπτει από στοιχεία του Υπουργείου και ξεπερνά τις 5.000.
Απέδωσε τη διαφορά στο γεγονός ότι πολλά παιδιά έφευγαν τότε για την Ελλάδα χωρίς να δηλώνονται επισήμως, καθώς γονείς, συγγενείς ή και άλλοι άνθρωποι τα συνόδευαν ή τα μετέφεραν προκειμένου να απομακρυνθούν από τις συνθήκες που επικρατούσαν στην Κύπρο μετά την τουρκική εισβολή.
Όπως ανέφερε, ο Σύνδεσμος εντοπίζει μέσα από τις δράσεις και τις έρευνές του ανθρώπους οι οποίοι ήταν παιδιά την περίοδο εκείνη και μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα, χωρίς να περιλαμβάνονται στις επίσημες καταγραφές.
Ο κ. Θεοδοσίου είπε ότι η πρώτη αποστολή παιδιών αναχώρησε για την Ελλάδα στις 21 Σεπτεμβρίου 1974 και, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Παιδείας, περιλάμβανε 192 παιδιά.
Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι, σύμφωνα με τη δική του εκτίμηση και βάσει στοιχείων που συγκεντρώνονται μέσα από τις έρευνες του Συνδέσμου, ο αριθμός των παιδιών της πρώτης αποστολής ενδέχεται να ξεπερνούσε τα 600.
Ανέφερε ότι παιδιά της συγκεκριμένης περιόδου είχαν μεταφερθεί, μεταξύ άλλων, στην Ηλεία, στον Καρέα, στον Βόλο και στη Θεσσαλονίκη, ενώ σημείωσε ότι συνεχίζουν να προκύπτουν μαρτυρίες από ανθρώπους που αναφέρουν ότι είχαν σταλεί τότε στην Ελλάδα χωρίς να δηλωθούν.
Ο κ. Θεοδοσίου είπε ακόμη ότι ο Σύνδεσμος ενημέρωσε την Επιτροπή και για άλλα στοιχεία που προκύπτουν από τις έρευνές του και τα οποία, όπως ανέφερε, τεκμηριώνονται σταδιακά, σημειώνοντας ωστόσο ότι δεν μπορεί στο παρόν στάδιο να τα δημοσιοποιήσει.
Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος της Επιτροπής Προσφύγων και Βουλευτής του ΑΚΕΛ, Νίκος Κέττηρος, ανέφερε ότι ο Σύνδεσμος έχει αναπτύξει σημαντική δραστηριότητα τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα, μέσα από εκδηλώσεις και επισκέψεις σε σχολεία, με στόχο να αναδειχθεί αυτή η πτυχή της κυπριακής τραγωδίας.
Ο κ. Κέττηρος είπε, επίσης, ότι ο Σύνδεσμος έχει προχωρήσει σε σχεδιασμό για δημιουργία μουσείου για το παιδί του 1974, το οποίο θα καλύπτει, όπως ανέφερε, όλες τις πτυχές και εκφάνσεις του βιώματος των παιδιών που επηρεάστηκαν από τον πόλεμο και τις συνέπειές του.
Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στα παιδιά αγνοουμένων, στα παιδιά που κακοποιήθηκαν, σε όσα έχασαν τη ζωή τους, καθώς και στα παιδιά παθόντων και αναπήρων.
Ο Πρόεδρος της Επιτροπής είπε ότι η Επιτροπή βρίσκεται δίπλα στον Σύνδεσμο, όπως και στους άλλους συνδέσμους παθόντων, αιχμαλώτων, αναπήρων και κακοποιηθέντων, και θα συνεχίσει να στηρίζει τις προσπάθειές τους.
Η Βουλεύτρια του ΑΛΜΑ, Λίτσα Δρουσιώτου, ανέφερε ότι, σύμφωνα με την ενημέρωση που είχε η Επιτροπή, δεν υπάρχει πλήρης επίσημη καταγραφή ούτε ακριβής τεκμηριωμένος αριθμός των ασυνόδευτων παιδιών που φιλοξενήθηκαν στην Ελλάδα την περίοδο 1974-1979.
Σημείωσε ότι η εμπειρία των παιδιών είχε δύο όψεις, καθώς από τη μία έτυχαν προστασίας και φιλοξενίας στην Ελλάδα και ανέπτυξαν ισχυρούς δεσμούς με τις οικογένειες που τα φιλοξένησαν, ενώ από την άλλη είχαν ήδη βιώσει την εισβολή και στη συνέχεια βρέθηκαν μακριά από τα σπίτια και τις οικογένειές τους.
Η κ. Δρουσιώτου ανέφερε ακόμη ότι η συγκεκριμένη πτυχή της ιστορίας παραμένει σχετικά άγνωστη στο ευρύ κοινό και εξέφρασε τη θέση ότι το κράτος, μέσω του Υπουργείου Παιδείας και άλλων φορέων, έχει υποχρέωση να συμβάλει ώστε να γίνει γνωστή και στις νεότερες γενιές.
Πηγή: ΚΥΠΕ
