Ο Γιώργος Κοζάκος από το Αυγόρου είναι ένας εκ των νέων γεωργών οι οποίοι αποτάθηκαν για κρατικές χορηγήσεις, προκειμένου να καταφέρουν να παραμείνουν στον πρωτογενή τομέα. Γόνος παππούδων και γονέων γεωργών, ο κ. Κοζάκος περιγράφει στον «Π» πόσο σημαντικό ήταν για τον ίδιο να συνεχίσει την παράδοση της οικογένειας στον πρωτογενή τομέα και να εκσυγχρονίσει τα εργαλεία που θα έκαναν πιο εύκολη την καλλιέργεια πατατών και οποροκηπευτικών. Είναι οικογενειάρχης, 33 ετών, πατέρας ενός κοριτσιού, και πλέον βρίσκεται στα πρόθυρα εγκατάλειψης του επαγγέλματος μπροστά στη μεγάλη απειλή της λειψυδρίας.
Όπως αφηγείται, μετά τις πανεπιστημιακές σπουδές του στάθηκε δίπλα στους παππούδες και τους γονείς του και στις γεωργικές καλλιέργειές τους, δίνοντας συνέχεια στην οικογενειακή παράδοση. Πριν από δύο χρόνια επέλεξε ένα από τα επενδυτικά σχέδια τα οποία προσφέρονταν για νέους γεωργούς, με την προϋπόθεση να ενισχύει τις καλλιέργειες κατά 5% ετησίως. Όλα όμως πλέον ανατρέπονται μπροστά στην ορατή απειλή της λειψυδρίας…
Ξεπερασμένα τα κριτήρια
«Με το σχέδιο που επέλεξα, αγόρασα καινούργια γεωργικά μηχανήματα για τον εκσυγχρονισμό και τη διευκόλυνση των εργασιών μας», περιγράφει, εξηγώντας ότι τα σχέδια που είχαν ενώπιόν τους οι νέοι γεωργοί προνοούσαν συγκεκριμένα κριτήρια προκειμένου να κριθούν βιώσιμοι. Θα έπρεπε, σημειώνει, «να συμπληρώσεις στην αίτησή σου συγκεκριμένα τα δεκάρια που διαχειρίζεσαι και τα οποία εμπίπτουν στον αγωγό, είναι δηλαδή αρδεύσιμα, ώστε να δικαιολογείται η προέλευση του νερού που διοχετεύεται για τις ανάγκες άρδευσης των καλλιεργειών τις οποίες είχαμε δηλώσει».
«Επίσης το σχέδιο προνοούσε ότι στα 5 χρόνια, εκτός από το ότι είμαι αναγκασμένος να δηλώνω αυτοεργοδοτούμενος γεωργός, επιβάλλεται να αυξάνω κατά 5% κάθε χρόνο τις καλλιέργειές μου, πράγμα ακατόρθωτο για τα σημερινά δεδομένα λόγω της έλλειψης νερού».
Οικονομικές δυσκολίες
Στην ίδια μοίρα βρίσκονται και άλλοι γεωργοί, εξηγεί, ανησυχώντας ότι ως αυτοεργοδοτούμενος δεν τυγχάνει κάποιας ειδικής μεταχείρισης ή βοήθειας. Αντιθέτως, αναφέρει, τα προβλήματα οικονομικής φύσεως που προκύπτουν είναι περισσότερα γιατί ο καθένας καλείται να διαχειριστεί τα πάντα μόνος του.
«Ως οικογενειάρχης και πατέρας ενός κοριτσιού 4 χρόνων, υπέβαλα αίτηση για επίδομα τέκνου για το οποίο και απορρίφθηκα, όπως και για το μηνιαίο επίδομα για το νηπιαγωγείο», συνεχίζει ο κ. Κοζάκος. Ο λόγος, εξηγεί, που τον απέρριψαν ήταν ότι τα εισοδήματά του φαίνονταν πέρα των 100 χιλιάδων και, λόγω του επενδυτικού σχεδίου που είχε εγκριθει, δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για να λάβει επιπρόσθετα επιδόματα.
«Με τα χρήματα που εξασφάλισα από το σχέδιο», αναφέρει, «πραγματοποίησα τις αγορές καινούργιων γεωργικών μηχανημάτων για τα οποία και έχω υποβληθεί σε έλεγχο. Για να καταφέρω να εξασφαλίσω το σχέδιο, πραγματοποίησα δάνειο το οποίο και πληρώνω, για να μπορέσω να εξασφαλίσω όλα τα λεφτά για τις αγορές μου». Προφανώς, δεν ήταν οικονομίες. Ήταν δάνεια…
Στα πρόθυρα εγκατάλειψης
«Ενώπιον της απειλής για ολική έλλειψη νερού, δεν επέρχεται μόνο η μείωση των καλλιεργειών μας αλλά καταρρέει το επάγγελμα του γεωργού», αναφέρει ο κ. Κοζάκος. «Με τον τρόπο που μας αντιμετωπίζει το κράτος ως γεωργούς, δεν θα μπορούσαμε να δούμε κάτι άλλο παρά μόνο το ότι δεν νοιάζονται για την κατάρρευση του πρωτογενούς τομέα, κάτι που όλοι γνωρίζουμε πού οδηγεί αυτό». Προφανώς στην απερήμωση και στην εισαγωγή προϊόντων, αυξάνοντας το εμπορικό έλλειμμα.
Αποζημιώσεις
Όπως επισημαίνει, οι αποζημιώσεις είναι μεγάλο βοήθημα γιατί, με τα σημερινά δεδομένα της ακρίβειας και της έλλειψης νερού, τα κόστη παραγωγής είναι τεράστια και πολλές φορές η τιμή πώλησης του προϊόντος δεν αντιστοιχεί με αυτά. «Παρ' όλα αυτά εμείς, ως νέοι γεωργοί, ενταχθήκαμε, ακολουθήσαμε και επενδύσαμε στο επάγγελμα αυτό, όχι για να φύγουμε αλλά για να μείνουμε, ώστε να υπάρχει αύριο για τη γεωργία στον τόπο μας. Βέβαια δεν αρκεί μόνο η αγάπη για το επάγγελμα αλλά να είναι και προσοδοφόρο, για να παράγουμε κυπριακά προϊόντα, αλλά ταυτόχρονα να μπορούμε να εκπληρώνουμε τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας και τις ανάγκες των οικογενειών μας».
Είναι οικογενειάρχης, 33 ετών, πατέρας ενός κοριτσιού, και πλέον βρίσκεται στα πρόθυρα εγκατάλειψης του επαγγέλματος μπροστά στη μεγάλη απειλή της λειψυδρίας
Εναλλακτική επιλογή
Με μειωμένες τις ελπίδες για συνέχιση στο επάγγελμα του γεωργού, στην περίπτωση που δεν εξευρεθούν τρόποι επίλυσης του υδατικού, ο Γιώργος Κοζάκος μόλις πρόσφατα απέκτησε άδεια οδήγησης λεωφορείου, για να έχει εναλλακτική επιλογή, στην περίπτωση που μείνει χωρίς δουλειά και εισόδημα. Με την περίπτωσή του, όπως ανέφερε, ταυτίζονται δεκάδες άλλοι νέοι της ελεύθερης επαρχίας Αμμοχώστου που ακολούθησαν τον ίδιο δρόμο, να μείνουν δηλαδή στα χωριά τους και να καλλιεργούν τα χωράφια της οικογένειάς τους, που κληρονόμησαν από γενιά σε γενιά.
