Πέραν των 20 υποψηφίων στα ψηφοδέλτια κομμάτων για τις βουλευτικές εκλογές είναι Κύπριοι/ες με μεταναστευτική βιογραφία. Ο «Π» συνομίλησε με κάποιους και παρουσιάζει τις άκρως ενδιαφέρουσες ιστορίες τους, τους λόγους που κατεβαίνουν ως υποψήφιοι και το στίγμα που θέλουν να αφήσουν στην κυπριακή κοινωνία εάν εκλεγούν.
Ο Ευγένιος Ζωσίμοβ γεννήθηκε το 1980 στη Σοβιετική Ένωση, στην πόλη Μπριάνσκ, μια περιοχή στα σύνορα Ρωσίας, Λευκορωσίας και Ουκρανίας. Η καταγωγή του είναι ένα μωσαϊκό της περιοχής: Ο πατέρας του από την Ουκρανία, η μητέρα του από τη Ρωσία και ο παππούς του με ποντιακές ρίζες. Το επίθετό του «σοβιετοποιήθηκε», όπως λέει, μια ιστορία κοινή για πολλές οικογένειες της διασποράς. Έζησε και στις δύο χώρες, ξεκινώντας το σχολείο στο Ντονέτσκ. Πρώτη φορά ήρθε στην Κύπρο το 1992, παιδί 12 χρονών, και από το 2008 είναι Κύπριος πολίτης.
Η Κύπρος είναι το σπίτι μου
«Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πρώτο συναίσθημα όταν πάτησα το πόδι μου στο νησί, τη ζέστη και την υγρασία του Αυγούστου. Από τότε μου έκανε εντύπωση η ασφάλεια του τόπου. Θυμάμαι να περπατώ μόνος μου στις Φοινικούδες 11 το βράδυ με ένα παγωτό και να νιώθω απόλυτη γαλήνη. Οι γονείς μου είχαν ένα μικρό ταξιδιωτικό γραφείο και ήταν από τους πρώτους που έφεραν τουρισμό από ρωσόφωνες χώρες στην Κύπρο. Αφού πέρασα αρκετά καλοκαίρια εδώ, το 1996, στα 16 μου, εγκατασταθήκαμε οριστικά. Από τότε, η Κύπρος είναι το σπίτι μου», εξομολογείται στον «Π».
Ομαλή ένταξη γιατί…
Τον ρωτάμε αν αντιμετώπισε ρατσισμό. Το ξεκινά αλλιώς: «Η Κύπρος είναι ο τόπος μου. Εδώ μεγάλωσα και εδώ επέλεξα να επιστρέψω μετά από οκτώ χρόνια στο Ην. Βασίλειο. Η σύνδεσή μου με το νησί είναι καθημερινή και ουσιαστική: Έχω τρία παιδιά που η πρώτη τους γλώσσα είναι τα Ελληνικά. Το ένα μου παιδί είναι στο φάσμα του αυτισμού και φοιτά σε ειδική μονάδα μέσα σε κανονικό δημόσιο σχολείο, οπότε γνωρίζω πολύ καλά τις προκλήσεις και τις ελλείψεις του συστήματός μας. Θέλοντας να προσφέρω έμπρακτα, ανέλαβα ως πρόεδρος του Συνδέσμου Γονέων στο σχολείο μας. Παλεύω καθημερινά μαζί με γονείς και δασκάλους για το καλό των παιδιών μας και αυτό με κάνει να νιώθω ακόμα πιο δεμένος με την τοπική κοινωνία».
Για να απαντήσει το ερώτημα: «Προσωπικά, η ένταξή μου ήταν ομαλή γιατί σεβάστηκα και αγάπησα την κουλτούρα μας από την πρώτη μέρα. Σήμερα, όταν μιλάω, ο κόσμος συχνά ξαφνιάζεται από την κυπριακή προφορά μου. Μου λένε "συγγνώμη ρε φίλε, νόμιζα πως ήσουν ξένος" και πάντα καταλήγει σε χαμόγελο».
Η Κύπρος που αλλάζει
«Όμως, ας είμαστε ειλικρινείς», συνεχίζει. «Το τοπίο αλλάζει. Η Κύπρος που γνώρισα το '92 ήταν μια ανοιχτή αγκαλιά. Σήμερα, η πίεση από το μεταναστευτικό και οι οικονομικές δυσκολίες έχουν κάνει την κοινωνία πιο επιφυλακτική. Αυτό είναι μια αντίδραση σε προβλήματα που το κράτος άφησε χωρίς σωστή διαχείριση και αντιμετώπιση. Ως Volt, η θέση μας είναι καθαρή: Το μεταναστευτικό πρέπει να αντιμετωπίζεται σύμφωνα με τον νόμο, χωρίς εκπτώσεις αλλά πάντα με απόλυτο σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα. Χρειαζόμαστε τάξη, ασφάλεια και κράτος δικαίου για να νιώσει ο πολίτης ξανά σιγουριά στον τόπο του».
Η μυρωδιά του φυσικού αερίου
Η απόφασή του να θέσει υποψηφιότητα πηγάζει από μια επαγγελματική πορεία 25 ετών στον ιδιωτικό τομέα, την τεχνολογία και την παραγωγή οπτικοακουστικού υλικού. «Λόγω της δουλειάς μου, βρέθηκα στην πρώτη γραμμή γεγονότων που σημάδεψαν την Κύπρο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, που ίσως λίγοι γνωρίζουν, είναι ότι ήμουν ο εικονολήπτης στο ελικόπτερο που κατέγραψε τις πρώτες εικόνες από την πλατφόρμα της Noble Energy το 2013. Εκείνο το βίντεο, που το είδε κάθε Κύπριος στην τηλεόρασή του, το τράβηξα εγώ. Ήμουν εκεί ψηλά, ένιωσα τη μυρωδιά του αερίου και την τεράστια ελπίδα που γέμισε τότε τον τόπο μας».
Ήταν μια στιγμή, αφηγείται, «που πιστέψαμε όλοι ότι το μέλλον μας αλλάζει. Δυστυχώς όμως, είδαμε στην πορεία πώς οι λανθασμένοι χειρισμοί και η έλλειψη διαφάνειας οδήγησαν στο να ναυαγήσουν οι ενδιάμεσες λύσεις που θα μπορούσαν να είχαν ελαφρύνει τον Κύπριο καταναλωτή. Αυτή η εμπειρία με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι στην Κύπρο δεν μας λείπουν οι πόροι, μας λείπει η σωστή οργάνωση».
Ο τοίχος του κατεστημένου
Στα οκτώ χρόνια που έζησε στο Ηνωμένο Βασίλειο είδε, όπως μας λέει, πώς ένα κράτος μπορεί να λειτουργεί ψηφιακά και αποτελεσματικά. «Επιστρέφοντας, είδα πολλούς στενούς μου φίλους, Κύπριους με όρεξη για προσφορά, να εγκαταλείπουν την ενασχόληση με την πολιτική γιατί δεν μπορούσαν να σπάσουν αυτόν τον τοίχο του κατεστημένου. Είναι ένα λιμνάζον σύστημα που λειτουργεί αθόρυβα, καλυμμένο πίσω από τον νόμο και η κοινωνική μας πραγματικότητα δεν το αντέχει άλλο».
Αυτή η κατάσταση, προσθέτει, είναι μια «κατάρα» για τον τόπο μας, «που έχουμε χρέος να σπάσουμε. Επέλεξα το Volt γιατί χρειαζόμαστε ανθρώπους στη Βουλή που καταλαβαίνουν την τεχνολογία και θέλουν να την κάνουν εργαλείο διαφάνειας, για να σταματήσει επιτέλους το ρουσφέτι και η ταλαιπωρία του πολίτη».
Ψηφιακός… καθαρισμός κράτους
Στην περίπτωση που εκλεγεί κύριο μέλημά του θα είναι αυτό που ονομάζει «ψηφιακός καθαρισμός» του κράτους. O Ευγένιος είναι ειδικός ψηφιακού μετασχηματισμού στα ΜΜΕ. Σήμερα, με έδρα τον Πρωταρά, δραστηριοποιείται στον τομέα του e-learning. «Για μένα, η ψηφιοποίηση δεν είναι απλώς μια τεχνολογική αναβάθμιση. Είναι το ισχυρότερο όπλο κατά της διαφθοράς, της ευνοιοκρατίας και του ρουσφετιού», τονίζει. Για να σχολιάσει ότι τεχνολογικά η Κύπρος δεν είναι τόσο πίσω όσο νομίζουμε. Έκανε τεράστια άλματα στις υποδομές αλλά, σημειώνει, το πρόβλημα «δεν είναι τα καλώδια ή οι ταχύτητες του ίντερνετ». Το πραγματικό πρόβλημα είναι το «νομοθετικό μπλόκο». Οι παρωχημένες νομοθεσίες που εμποδίζουν την εξέλιξη και μια γραφειοκρατία που αρνείται να αλλάξει.
Όπως εξηγεί «όταν οι διαδικασίες του κράτους γίνονται ψηφιακά, αυτόματα και με διαφάνεια, σταματά να υπάρχει χώρος για το "μέσον" και τους χαμένους φακέλους. Στόχος μου είναι να κλείσουμε οριστικά την εποχή της "χαρτούρας" που ταλαιπωρεί τον πολίτη και σπαταλά δημόσιο χρήμα. Αυτός ο μετασχηματισμός αγγίζει σχεδόν κάθε πτυχή της ζωής μας: Τη διαφάνεια, τη γεωργία και το περιβάλλον, την παιδεία και τη συμπερίληψη. Να ξέρει ο πολίτης πού πηγαίνει και το τελευταίο ευρώ των φόρων του, με συστήματα που δεν επιδέχονται ανθρώπινη παρέμβαση ή "μαγειρέματα". Σκεφτείτε πόσο πιο εύκολη θα ήταν η ζωή των γεωργών μας στα Κοκκινοχώρια αν οι αιτήσεις για επιδοτήσεις, οι άδειες και οι αποζημιώσεις γίνονταν γρήγορα και αξιοκρατικά μέσω ψηφιακών πλατφορμών, χωρίς να χρειάζεται να περιμένουν μήνες ή χρόνια».
Λόγω και της προσωπικής του εμπειρίας, επισημαίνει, θέλει να δει την τεχνολογία να μπαίνει στην υπηρεσία της Ειδικής Εκπαίδευσης. «Χρειαζόμαστε ψηφιακά εργαλεία που να στηρίζουν τους εκπαιδευτικούς στις ειδικές μονάδες και να δίνουν φωνή και ευκαιρίες σε όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν».
Εκλεγμένος με το Volt, η επιθυμία του είναι να πιέσει για νομοθεσίες που θα αναγκάζουν το κράτος να εκσυγχρονιστεί ουσιαστικά. Πιστεύει ότι πρέπει να τολμήσουμε να εισαγάγουμε την τεχνητή νοημοσύνη στην εξυπηρέτηση του πολίτη, στην ψηφιακή μάθηση κι εκπαίδευση και να επενδύσουμε στην ψηφιακή οργάνωση.
Αμμόχωστος, ελεύθερη και κατεχόμενη
Ο Ευγένιος Ζωσίμοβ ζει στην ελεύθερη Αμμόχωστο. «Είναι μια επαρχία με μια μοναδική αλλά και βαριά ταυτότητα. Φέρει το όνομα μιας πόλης που παραμένει υπό κατοχή και αυτό δημιουργεί ένα τεράστιο ηθικό χρέος σε όλους μας. Αντιλαμβάνομαι πλήρως ότι, ως ένας άνθρωπος που ήρθε στην Κύπρο από το εξωτερικό, η θέση μου είναι ευαίσθητη. Όμως, ζώντας εδώ και μεγαλώνοντας την οικογένειά μου σε αυτόν τον τόπο, νιώθω την ευθύνη να εκπροσωπήσω τους ανθρώπους που καθημερινά κοιτάζουν απέναντι τον κόλπο, κρατώντας ακόμα τα κλειδιά των σπιτιών τους. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι "τα παιδιά της κατοχής" φτάνουν πλέον σε ηλικία σύνταξης. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε άλλα 10 ή 20 χρόνια. Για αυτό και για εμάς στο Volt, η λύση του Κυπριακού παραμένει η απόλυτη προτεραιότητα. Είναι το κλειδί για να ξεκλειδώσει το μέλλον ολόκληρου του νησιού».
Παράλληλα, προσθέτει, «όσο παλεύουμε για τη λύση, οφείλουμε να διασφαλίσουμε ότι η ελεύθερη επαρχία μας δεν θα αφεθεί στην τύχη της». Οι προτεραιότητές του στη Βουλή θα είναι, πρώτον, η αναβάθμιση της υγείας. Όπως τονίζει, το Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου πρέπει να στελεχωθεί σωστά. «Είναι απαράδεκτο οι κάτοικοι, πολλοί από τους οποίους είναι πρόσφυγες που έχτισαν τη ζωή τους από το μηδέν, να νιώθουν πολίτες δεύτερης κατηγορίας και να ταλαιπωρούνται για βασικές ιατρικές υπηρεσίες».
Θα παλέψει επίσης για τη στήριξη των γεωργών της περιοχής που «πνίγονται» από το κόστος του ρεύματος και του νερού. «Χρειαζόμαστε άμεσες νομοθετικές ρυθμίσεις για να παραμείνει η γη μας ζωντανή», επισημαίνει. Για να προσθέσει πως και το μοντέλο του τουρισμού πρέπει να αλλάξει: «Η επαρχία δεν μπορεί να "πεθαίνει" τον χειμώνα. Θα πιέσω για κίνητρα που θα αναπτύξουν τον αθλητικό και ιατρικό τουρισμό, ώστε να υπάρχει οικονομική δραστηριότητα και μόνιμες θέσεις εργασίας για τους νέους μας όλο τον χρόνο».
