Λίγους μήνες πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου, η δημοσκόπηση της Noverna Analytics αποτυπώνει ένα πολιτικό σκηνικό με καθαρούς άξονες: ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διατηρεί ισχυρότερη εικόνα στην εξωτερική πολιτική, αλλά εμφανίζει σοβαρή φθορά στην εσωτερική διακυβέρνηση και κυρίως στη διαχείριση της διαφθοράς. Ταυτόχρονα, η Βουλή ως θεσμός αντιμετωπίζει κρίση εμπιστοσύνης, με την κοινωνία να αμφισβητεί ευθέως το κατά πόσον ανταποκρίνεται στις ανάγκες της.
Η εικόνα του Προέδρου: Δύο ταχύτητες
Η συνολική αξιολόγηση των χειρισμών του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη διαφοροποιείται έντονα ανά πεδίο πολιτικής.
Στην εσωτερική διακυβέρνηση, μόλις το 30% δηλώνει ότι εγκρίνει τους χειρισμούς του, ενώ το 63% απαντά ότι δεν τους εγκρίνει. Πρόκειται για καθαρά αρνητικό ισοζύγιο, που δείχνει ότι η καθημερινή διαχείριση των εσωτερικών ζητημάτων, όπως π.χ. το υδατικό, τα θέματα ενέργειας και η αντιμετώπιση της εγκληματικότητας δεν πείθει την πλειοψηφία της κοινωνίας.
Ακόμη πιο επιβαρυντική είναι η εικόνα στο πεδίο της πάταξης της διαφθοράς: μόνο 21% δηλώνει ότι εγκρίνει τους χειρισμούς του Προέδρου, έναντι 72% που δεν τους εγκρίνει. Η διαφθορά παραμένει το αδύναμο σημείο της κυβέρνησης. Παρά τις διακηρύξεις για διαφάνεια και μεταρρυθμίσεις, η κοινωνία δεν φαίνεται να έχει πειστεί ότι έχει επέλθει ουσιαστική αλλαγή, με την κατάσταση να έχει επιδεινωθεί λόγω και της κυκλοφορίας του γνωστού βίντεο στο οποίο πρωταγωνιστούν στενοί συνεργάτες του, με ταυτόχρονες αναφορές στο ταμείο της πρώτης κυρίας Φιλίππας Καρσερά.
Αντίθετα, η εικόνα είναι σαφώς καλύτερη στην εξωτερική πολιτική. Το 55% εγκρίνει συνολικά τους χειρισμούς του Προέδρου στο διεθνές πεδίο, ενώ στο Κυπριακό το 46% δηλώνει ότι τους εγκρίνει, με το ποσοστό αποδοκιμασίας να είναι ελαφρώς χαμηλότερο σε σχέση με τα εσωτερικά ζητήματα. Εδώ, ο Πρόεδρος εμφανίζεται να έχει κτίσει πολιτικό κεφάλαιο. Η διάκριση είναι σαφής: ο Πρόεδρος αξιολογείται θετικά ως διεθνής παίκτης και αρνητικά ως διαχειριστής της εσωτερικής πραγματικότητας.
Θα μπορούσε εδώ ως γενικότερο σχόλιο να προστεθεί ότι οι πολύ μεγάλες διακυμάνσεις που παρατηρούνται σε ό,τι αφορά τον βαθμό έγκρισης της διακυβέρνησης σε διαφορετικές πτυχές, καταδεικνύουν την ύπαρξη ενός ευαίσθητου κοινού με ουσιαστική και αυτόνομη άποψη, παρά το γεγονός ότι πολλές φορές το κοινό κατακρίνεται ότι είναι προσκολλημένο στις προτιμήσεις του με παρωπίδες.
Η διαφθορά: Στασιμότητα ή επιδείνωση;
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το εύρημα σχετικά με το αν το επίπεδο της διαφθοράς έχει αλλάξει επί προεδρίας Χριστοδουλίδη σε σύγκριση με την προηγούμενη περίοδο. Το 57% απαντά ότι «παραμένει το ίδιο», 31% ότι «έχει αυξηθεί» και μόλις 10% ότι «έχει μειωθεί».
Το μήνυμα είναι σαφές: η πλειοψηφία των πολιτών δεν διαπιστώνει βελτίωση. Ένας στους τρεις μάλιστα θεωρεί την κυβέρνηση Χριστοδουλίδη χειρότερη στη διαχείριση της διαφθοράς από την προηγούμενη κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Ακόμη και όσοι δεν υιοθετούν την άποψη ότι τα πράγματα χειροτέρεψαν, δεν θεωρούν ότι υπήρξε ουσιαστική πρόοδος. Σε μια χώρα όπου η διαφθορά υπήρξε καθοριστικός παράγοντας πολιτικής φθοράς την προηγούμενη δεκαετία, η αίσθηση στασιμότητας λειτουργεί πολιτικά επιβαρυντικά.
Η ανάλυση κατά κομματική προτίμηση δείχνει επίσης ότι η στήριξη προς τον Πρόεδρο προέρχεται κυρίως από τον χώρο του ΔΗΚΟ, όπου καταγράφονται υψηλά ποσοστά έγκρισης τόσο στην εσωτερική διακυβέρνηση όσο και στη διαχείριση της διαφθοράς. Στον ΔΗΣΥ η εικόνα είναι πιο σύνθετη, με σημαντικό τμήμα των ψηφοφόρων να εμφανίζεται επιφυλακτικό, ενώ στον χώρο της αντιπολίτευσης η αποδοκιμασία είναι συντριπτική.
Θα μπορούσε τέλος να λεχθεί ότι αυτή η υπερισχύουσα αντίληψη για επιδείνωση σε θέματα διαφθοράς είναι και αυτή η οποία ανοίγει το παράθυρο σε μια πλειάδα από διάφορα αντισυστημικά κόμματα να αναπτύξουν μια άνευ προηγουμένου εκλογική δυναμική.
Το Κυπριακό και η κοινωνική βάση
Παρά την κριτική προς τη διακυβέρνηση, στο εθνικό ζήτημα καταγράφεται πλειοψηφική στήριξη στη λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας στη βάση των όσων συζητήθηκαν στο Κραν Μοντανά το 2017. Το 54% δηλώνει υπέρ, 28% κατά και 18% δεν τοποθετείται.
Το στοιχείο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία. Δείχνει ότι, παρά την κρίση εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς και τις επιφυλάξεις για την εσωτερική πολιτική, η κοινωνία παραμένει εντός του πλαισίου της ομοσπονδιακής λύσης. Δεν διαπιστώνεται μετατόπιση προς ριζικά διαφορετικές επιλογές στο εθνικό ζήτημα.
Η Βουλή στο μικροσκόπιο
Μετά τον Πρόεδρο, το βλέμμα στρέφεται στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Και εδώ η εικόνα δεν είναι ενθαρρυντική. Το 53% δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται τη Βουλή ως θεσμό, έναντι 43% που απαντά ότι την εμπιστεύεται. Πρόκειται για οριακή αλλά καθαρή πλειοψηφία δυσπιστίας. Η Βουλή εισέρχεται στην προεκλογική περίοδο με σημαντικό έλλειμμα αξιοπιστίας. Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η απάντηση στο ερώτημα κατά πόσον οι νόμοι που ψηφίζονται ανταποκρίνονται στις ανάγκες της κοινωνίας. Μόλις 3% απαντά «πολύ», 33% «αρκετά», ενώ 46% «λίγο» και 16% «καθόλου». Δηλαδή 62% των πολιτών θεωρεί ότι το νομοθετικό έργο ανταποκρίνεται ελλιπώς ή καθόλου στις κοινωνικές ανάγκες.
Η αμφισβήτηση δεν αφορά μόνο τα πρόσωπα, αλλά τη λειτουργία του θεσμού. Η αντίληψη ότι οι νόμοι δεν αντανακλούν τις ανάγκες της κοινωνίας ενισχύει την αίσθηση αποξένωσης από το πολιτικό σύστημα.
Οι νέοι πιο επιφυλακτικοί
Η ανάλυση κατά ηλικία δείχνει ότι οι νεότερες γενιές είναι πιο αυστηρές ή έστω απόλυτες. Στην ηλικιακή ομάδα 18-34 ετών, η πλειοψηφία θεωρεί ότι οι νόμοι ανταποκρίνονται «λίγο» στις ανάγκες της κοινωνίας, ενώ τα ποσοστά «πολύ» είναι σχεδόν μηδενικά. Αντίθετα, στις μεγαλύτερες ηλικίες αυξάνεται το «αρκετά» και εμφανίζεται ελαφρώς μεγαλύτερη θετική αποτίμηση. Η διαφοροποίηση αυτή υποδηλώνει γενεακή απόσταση από το πολιτικό σύστημα. Οι νεότεροι δεν εμφανίζονται εξοργισμένοι, αλλά μάλλον αποστασιοποιημένοι.
Οικονομία: Στασιμότητα αντί αισιοδοξίας
Στο οικονομικό πεδίο, τα στοιχεία αποτυπώνουν περισσότερο στασιμότητα παρά κρίση. Για την προσωπική οικονομική κατάσταση τους τελευταίους 12 μήνες, το 60% δηλώνει ότι παρέμεινε ίδια, 24% ότι χειροτέρευσε και 15% ότι βελτιώθηκε. Για τους επόμενους 12 μήνες, η πλειοψηφία εκτιμά επίσης ότι θα παραμείνει ίδια. Δεν καταγράφεται γενικευμένη οικονομική απαισιοδοξία, αλλά ούτε και δυναμική αισιοδοξία. Η κοινωνία δεν βιώνει κατάρρευση, αλλά δεν αισθάνεται ότι βρίσκεται σε τροχιά ουσιαστικής βελτίωσης. Η αντίληψη σε ό,τι αφορά την οικονομική πορεία του τόπου καθώς και την προσωπική τους οικονομική κατάσταση περιορίζει, επί του παρόντος, τη δυνατότητα «διάσωσης» της εικόνας διακυβέρνησης Χριστοδουλίδη στην εσωτερική πολιτική γενικότερα, παρά τις πρόσφατες εξαγγελθείσες φορολογικές μεταρρυθμίσεις.
Το πολιτικό συμπέρασμα
Συνολικά, η δημοσκόπηση σκιαγραφεί ένα πολιτικό περιβάλλον με διαφορετικές αποχρώσεις. Ο Πρόεδρος διατηρεί θετικό πρόσημο στην εξωτερική πολιτική, αλλά αντιμετωπίζει σοβαρή κριτική στην εσωτερική διακυβέρνηση και στη διαφθορά. Η Βουλή λειτουργεί με μειωμένη εμπιστοσύνη, ενώ η κοινωνία αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα του νομοθετικού έργου. Το κλίμα δεν είναι εκρηκτικό. Είναι όμως διαβρωτικό. Η απουσία έντονου θυμού δεν σημαίνει απουσία δυσαρέσκειας. Σημαίνει χαμηλές προσδοκίες.
Και στις βουλευτικές εκλογές, οι χαμηλές προσδοκίες μεταφράζονται συνήθως σε ρευστότητα, αποχή και αναζήτηση εναλλακτικών επιλογών, όχι πάντα μετά από περίσκεψη και λήψη σοφών αποφάσεων αλλά από αντίδραση. Οι κάλπες του Μαΐου δεν θα είναι εκλογές ενθουσιασμού. Θα είναι εκλογές καλής ή κακής αξιολόγησης, τόσο του Προέδρου, όσο και της Βουλής.
Ταυτότητα έρευνας
ΔΙΕΞΑΓΩΓΗ: Noverna Analytics & Research, μέλος ΣΕΔΕΑΚ και ESOMAR, για λογαριασμό της εφημερίδας Πολίτης
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ: 25 Ιανουαρίου - 9 Φεβρουαρίου 2026
ΔΕΙΓΜΑ & ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: 1.051 συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού στις ελεύθερες περιοχές με δικαίωμα ψήφου στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, μέσω τυχαίας δειγματοληψίας
MEΘΟΔΟΣ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΩΝ: Δομημένο ερωτηματολόγιο με τηλεφωνικές συνεντεύξεις μέσω CATI (Computer Assisted Telephone Interviewing)
ΣΤΑΘΜΙΣΕΙΣ: Το δείγμα σταθμίστηκε με βάση το δημογραφικό προφίλ του εκλογικού σώματος
MEΓΙΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΦΑΛΜΑΤΟΣ: +/- 2,7% σε επίπεδο εμπιστοσύνης 95%
