Η πρόωρη προεδρολογία έχει μετατραπεί σε πολιτική επιδημία. Κόμματα, Βουλή και Προεδρικό συμπεριφέρονται λες και οι εκλογές είναι αύριο, αφήνοντας τα πραγματικά προβλήματα του τόπου σε δεύτερη μοίρα.
Δεκαέξι μήνες προεκλογικής φλυαρίας. Ποιος θα κυβερνήσει τον τόπο;
Δεκαέξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2028, η Κύπρος έχει ήδη εισέλθει σε προεκλογική περίοδο. Οι κομματικοί μηχανισμοί αναζητούν υποψηφίους, οι επίδοξοι Πρόεδροι μοιράζουν υποσχέσεις και οι πολιτικοί επιδίδονται σε έναν ατέρμονο διαγωνισμό εντυπώσεων. Λες και η χώρα δεν έχει σοβαρότερα ζητήματα να αντιμετωπίσει.
Το χειρότερο είναι πως σε αυτό το παιχνίδι συμμετέχει και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αντί να αξιοποιεί τον χρόνο που του απομένει για να κυβερνήσει, εμφανίζεται ολοένα και περισσότερο να κινείται με το βλέμμα στραμμένο στο 2028. Η προεδρική επανεκλογή μοιάζει να διεκδικεί χώρο στην καθημερινή άσκηση εξουσίας, με τον κίνδυνο οι κυβερνητικές αποφάσεις να υπαγορεύονται από δημοσκοπικές σκοπιμότητες και όχι από τις ανάγκες της κοινωνίας.
Η ευθύνη, ασφαλώς, δεν περιορίζεται στο Προεδρικό. Τα κόμματα έχουν ήδη επιδοθεί σε ασκήσεις εκλογικής αριθμητικής, ενώ η Βουλή κινδυνεύει να μετατραπεί σε προεκλογική εξέδρα. Αντί για νομοθετικό έργο, ουσιαστικό έλεγχο και δύσκολες αποφάσεις, περισσεύουν οι καταγγελίες, οι θεατρικές αντιπαραθέσεις και οι εύκολες εξαγγελίες.
Και επειδή οι εκλογές κερδίζονται ευκολότερα με υποσχέσεις παρά με δυσάρεστες αλήθειες, ο λαϊκισμός βρίσκει πρόσφορο έδαφος. Κανένας δεν θέλει να δυσαρεστήσει, ελάχιστοι αναλαμβάνουν πολιτικό κόστος και όλοι εμφανίζονται πρόθυμοι να προσφέρουν λύσεις που θα κληθούν να πληρώσουν κάποιοι άλλοι.
Στο μεταξύ, η καθημερινότητα των πολιτών δεν περιμένει. Η ακρίβεια, το στεγαστικό, η υγεία, η παιδεία και οι χρόνιες αδυναμίες του κράτους απαιτούν αποφάσεις, όχι προεκλογικά συνθήματα.
Η Δημοκρατία χρειάζεται εκλογές αλλά χρειάζεται και διακυβέρνηση ανάμεσα στις εκλογές. Δεν μπορεί κάθε πενταετία να ακρωτηριάζεται πολιτικά επειδή οι φιλοδοξίες των επόμενων διεκδικητών προηγούνται των υποχρεώσεων των σημερινών αξιωματούχων.
Το πραγματικό πολιτικό σκάνδαλο δεν είναι ότι κάποιοι βιάζονται να γίνουν Πρόεδροι. Είναι ότι όσοι έχουν ήδη την ευθύνη να κυβερνούν και να νομοθετούν συμπεριφέρονται σαν να έχουν τελειώσει οι υποχρεώσεις τους.
Η Κύπρος δεν χρειάζεται δεκαέξι μήνες προεκλογικής εκστρατείας. Χρειάζεται δεκαέξι μήνες δουλειάς. Και αυτό είναι το ελάχιστο που δικαιούνται να απαιτούν οι πολίτες από εκείνους που πληρώνονται για να υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον.
ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.
