Αυτό το κοινωνικό όνειδος που απασχολεί για πολλά χρόνια την κυπριακή κοινωνία επανέρχεται κάθε τόσο στην επικαιρότητα, ανακινείται μεν αλλά τελικά τίποτε δεν αλλάζει, σε βαθμό που να θεωρείται πια κανονικότητα κάποιοι να εισπράττουν αρκετές χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα, ενώ η μεγάλη μάζα του κόσμου να περιορίζεται σε λίγες εκατοντάδες για την επιβίωσή της.
Οι πολλαπλές συντάξεις εξακολουθούν να προκαλούν
Η λύση βέβαια είναι να αυξηθούν οι απολαβές των λιγότερο ευνοημένων σε τέτοιο βαθμό που να μικραίνει, κατά το δυνατόν, το άνοιγμα της ψαλίδας στα οικονομικά και στο επίπεδο ζωής των δύο ομάδων. Απαιτούνται δομικές αλλαγές για να αμβλυνθούν οι τεράστιες διαφορές.
Το θέμα των πολλαπλών συντάξεων των κρατικών αξιωματούχων ρυθμίστηκε νομοθετικά ήδη από τον Αύγουστο του 2025, σε μια προσπάθεια να διορθωθούν οι στρεβλώσεις κάποιος να παίρνει σύνταξη συνολικά άνω των 10.000 ευρώ, ενώ οι πολλοί να παίρνουν μόνο 800 ή 900 ευρώ. Ο αρχικός νόμος που ψηφίστηκε προέβλεπε ότι θα εφαρμοζόταν για τους μελλοντικούς αξιωματούχους. Παρ' όλες τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν τότε, λόγω των αναπομπών του Προέδρου και των πολλών εξαιρέσεων που προνοούνταν στους νέους νόμους, η κατάσταση εξακολουθεί σχεδόν η ίδια: Αρκετές δεκάδες πρώην κρατικοί και εκλεγμένοι αξιωματούχοι εισπράττουν μέχρι και τρεις διαφορετικές συνάξεις.
Ενώ όλοι βρίσκουν αυτή την κατάσταση άδικη και απαράδεκτη, εν τούτοις εκείνοι από τους οποίους αναμένουμε να προβούν στις δέουσες νομοθετικές ρυθμίσεις για να τεθεί ένα τέλος σε αυτή την ασυδοσία δεν το κάνουν. Αναφέρομαι στους βουλευτές, τους αρχηγούς των κομμάτων, την Εκτελεστική Εξουσία, την Εισαγγελία, δηλ. όλους τους εν δυνάμει επηρεαζόμενους αξιωματούχους. Και δεν πείθουν οι νομικισμοί που προβάλλονται για να διατηρούνται τα κεκτημένα.
Όταν οικογένειες αγωνίζονται να επιβιώσουν με ελάχιστα χρήματα, αποτελεί πρόκληση και σκάνδαλο να υπάρχουν συμπολίτες με πολλαπλάσια μηνιαία εισοδήματα και με τις ευλογίες της κυβέρνησης να βρίσκουν προφάσεις και δικαιολογίες ότι αυτά που παίρνουν είναι σύμφωνα με τους νόμους που οι ίδιοι ψήφισαν. Η κραυγαλέα ανισότητα μεταξύ των πολυσυνταξιούχων και των χαμηλά αμειβόμενων μεροκαματιάρηδων δεν αποτελεί απλά ρωγμή αλλά ρήγμα στην κοινωνική συνοχή και αισθήματα πικρίας και ματαίωσης ανάμεσα σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Η δομή των εργασιακών ζητημάτων είναι ήδη από τη γένεσή της άδικη και ετεροβαρής. Από το σύνολο των εργαζομένων ένα ποσοστό γύρω στο δεκαπέντε τοις εκατό, που εργοδοτείται στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, αμείβονται, μπορεί να πει κάποιος, στο μεγαλύτερό τους μέρος, αξιοπρεπώς. Για τους υπόλοιπους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα, που είναι η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων, οι απολαβές τους είναι εξευτελιστικά χαμηλές. Μέγα χάσμα χωρίζει τους μισθούς τους από τους μισθούς των υπολοίπων.
Η τεράστια ανισοσκέλεια στα εισοδήματα δημιουργεί στην πράξη κοινωνικές ομάδες δύο ταχυτήτων: τους ευνοημένους του συστήματος και τους παρίες που γι’ αυτούς η καθημερινότητα είναι μια διαρκής πάλη για την επιβίωση. Αυτή η ανισότητα συντηρείται, τα προνόμια θεωρούνται κεκτημένα και αδιαπραγμάτευτα και όλοι όσοι διαθέτουν εξουσία υπερασπίζουν με νύχια και με δόντια τα «κεκτημένα» τους. Δεν θα σωθεί βέβαια η οικονομία του κράτους με την κατάργηση των πολλαπλών συντάξεων αλλά τουλάχιστον θα αποκατασταθεί, έστω και μερικώς, το αίσθημα δικαιοσύνης που σήμερα είναι αμφισβητούμενο.
Η λύση βέβαια είναι να αυξηθούν οι απολαβές των λιγότερο ευνοημένων σε τέτοιο βαθμό που να μικραίνει, κατά το δυνατόν, το άνοιγμα της ψαλίδας στα οικονομικά και στο επίπεδο ζωής των δύο ομάδων. Απαιτούνται δομικές αλλαγές για να αμβλυνθούν οι τεράστιες διαφορές.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Μιχάλη Χατζηστυλιανού στον «Πολίτη» του περασμένου Σαββάτου, συμβαίνει κάτι ακόμη πιο προκλητικό: 26 εν ενεργεία αξιωματούχοι (υπουργοί, βουλευτές, επίτροποι) λαμβάνουν, πέραν του μισθού και των επιδομάτων τους, και μηνιαία σύνταξη. Σε περίπτωση που αξιωματούχος υπηρέτησε σε διαφορετικά αξιώματα που διέπονται από διαφορετικές νομοθεσίες, τότε δικαιούται ξεχωριστή σύνταξη. Είναι άξιον απορίας πώς σκέφθηκαν αυτοί που εισηγήθηκαν και ψήφισαν αυτούς τους νόμους. Μήπως απόβλεπαν σε ίδιον όφελος; Πρόκειται καθαρά για απομύζηση του Δημοσίου σε βάρος του λαού. Η συνέχιση αυτής της σκανδαλώδους πρακτικής φανερώνει ότι το βαθύ κράτος και το πολιτικό κατεστημένο είναι ανίκητα.
Ωστόσο πρέπει να πούμε ότι υπάρχουν και αξιωματούχοι, λιγότεροι από τα δάκτυλα του ενός χεριού, που έχουν αποποιηθεί τη σύνταξή τους και προς τιμήν τους έδωσαν οδηγίες να κατατίθεται σε φιλανθρωπικά ιδρύματα. Πρόκειται για τους Αβέρωφ Νεοφύτου, Στέφανο Στεφάνου και Οδυσσέα Μιχαηλίδη.
ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.
