Οι προγνώσεις της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας και η έκδοση προειδοποιήσεων δεν γίνονται για να γεμίζουν τα ειδησεογραφικά πόρταλ και τα δελτία ειδήσεων ούτε για να διαπιστώνουμε εκ των υστέρων ότι οι μετεωρολόγοι έπεσαν μέσα. Γίνονται για να υπάρχει χρόνος επαρκούς προετοιμασίας, ώστε να περιορίζονται οι συνέπειες ενός επικίνδυνου καιρικού φαινομένου. Το περασμένο Σάββατο πνιγήκαμε. Για άλλη μια φορά. Τα φαινόμενα ήταν, ναι, ακραία. Και ήταν αναμενόμενο ότι θα προκαλούσαν προβλήματα. Η κλιματική κρίση είναι εδώ και η Κύπρος βρίσκεται στο hot spot. Όταν μέσα σε μία ώρα πέφτει τόσο νερό, ακόμη και ένα σωστά συντηρημένο δίκτυο μπορεί να φτάσει στα όριά του. Όμως οι ενδείξεις υπήρχαν. Εις ώτα μη ακουόντων.
Την Τετάρτη το δελτίο καιρού μιλούσε ήδη για ενδεχόμενο έντονων και παρατεταμένων φαινομένων το Σάββατο. Την Πέμπτη αναφερόταν σε καταιγίδες που θα συνοδεύονταν από χαλάζι και σφοδρούς ανέμους. Παρασκευή πρωί γνωρίζαμε ότι έρχονταν ακραία φαινόμενα σε όλη την Κύπρο, με ισχυρές καταιγίδες και ριπές ανέμου. Το απόγευμα εκδόθηκε η πορτοκαλί προειδοποίηση για 55–70 χιλιοστά βροχής ανά ώρα, χαλάζι και ριπές ανέμων μέχρι 10 Μποφόρ. Υπήρχαν, δηλαδή, τρεις με τέσσερις ημέρες για να ελεγχθούν προβληματικά σημεία, να καθαριστούν σχάρες και φρεάτια και να τεθούν συνεργεία σε ετοιμότητα. Η Πολιτική Άμυνα, με οδηγίες από το πρωί της Παρασκευής, καλούσε τους πολίτες να βεβαιωθούν ότι τα φρεάτια έξω από σπίτια και χώρους εργασίας, καθώς και οι υδρορροές, δεν ήταν φραγμένα. Κι όμως, λίγες ώρες αργότερα, οι δρόμοι έγιναν ποτάμια και περιουσίες πλημμύρισαν. Η Πυροσβεστική κλήθηκε σε 382 περιστατικά -αντλήσεις νερών, ανοίγματα φρεατίων και οχετών ομβρίων, διασώσεις, μετακίνηση πεσμένων δέντρων, πυρκαγιές από κεραυνούς. Η ΑΗΚ δέχθηκε 18.000 κλήσεις μέσα σε λίγες ώρες. Οι βλάβες ήταν τόσες ώστε συνεργεία της Λευκωσίας ενισχύθηκαν από άλλες επαρχίες.
Το ζητούμενο μιας σύγχρονης Πολιτείας, όμως, δεν είναι μόνο το πόσο γρήγορα θα κινητοποιηθεί αφού πλημμυρίσει ένας δρόμος, ένα σπίτι. Αλλά πώς προετοιμάστηκε πριν το κακό συμβεί. Το εύλογο ερώτημα είναι ποια μέτρα έλαβε κάθε τοπική Αρχή από τη στιγμή που γνώριζε τι ερχόταν. Και ασφαλώς η πολιτική προστασία δεν είναι υπόθεση μόνο των Αρχών. Όταν πετάμε σκουπίδια στους δρόμους, αφήνουμε υλικά να συσσωρεύονται μπροστά στις σχάρες ή αγνοούμε τις οδηγίες, γινόμαστε κι εμείς μέρος του προβλήματος. Τι έκανε, λοιπόν, ο κάθε ένας από εμάς πριν καθήσουμε στον καναπέ και αρχίσουμε να επικρίνουμε ότι το cy-alert έφτασε με μια ώρα καθυστέρηση;
Η Κύπρος θα αντιμετωπίζει ολοένα συχνότερα ακραία καιρικά φαινόμενα. Γι’ αυτό αναμένουμε ότι οι τοπικές Αρχές, όπως και ο κάθε πολίτης, θα πάψουν να αιφνιδιάζονται από τα αναμενόμενα. Οι προειδοποιήσεις πρέπει να μεταφράζονται σε πράξεις πριν από το κακό και όχι σε απολογισμούς για το μετά. Και η ενεργοποίηση πρέπει να γίνεται στη βάση ενός συγκεκριμένου πρωτολόλλου ετοιμότητας που να ενεργοποιείται αυτόματα.
