Συμπληρώνονται σήμερα τρία ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που με πολλές φιλοδοξίες και υποσχέσεις ανέλαβε και επίσημα τη διακυβέρνηση του τόπου ο Νίκος Χριστοδουλίδης.
Παρά τις ενστάσεις και αμφιβολίες πολλών, η εκλογή ενός σχετικά άφθαρτου, με έντονα επικοινωνιακά χαρίσματα, και νέου σε ηλικία Προέδρου -του νεαρότερου στην ιστορία του τόπου– γέννησε κάποιες ελπίδες, για μία ουσιαστική αλλαγή και μία νέου τύπου διακυβέρνηση, μακριά από τις παθογένειες και «ασθένειες» του παρελθόντος, μία διακυβέρνηση με αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα, που να λύνει προβλήματα, να αποκαθιστά το κράτος δικαίου και την αξιοκρατία και να προσφέρει στους πολίτες της προοπτική και όραμα για το μέλλον.
Δυστυχώς ο τριετής απολογισμός της διακυβέρνησης αυτής όχι μόνο δεν δικαιώνει τις οποιεσδήποτε προσδοκίες αλλά, αντίθετα, επιβεβαιώνει όσους δεν ανέμεναν ούτε βήματα μπροστά ούτε αλλαγή ούτε «θαύματα».
Παρά το γεγονός ότι στα τρία αυτά χρόνια ο Πρόεδρος άλλαξε τρεις κυβερνήσεις -ρεκόρ για διάστημα τριών χρόνων– η διακυβέρνησή του ούτε παράγει έργο ούτε «ρολάρει».
Τα προβλήματα των πολιτών όχι μόνο δεν λύνονται αλλά αυξάνονται και τους πνίγουν καθημερινά. Η οποιαδήποτε υποτυπώδης αύξηση εισοδημάτων που αρέσκεται να διαφημίζει η κυβέρνηση συνθλίβεται στην καθημερινότητα από την αχαλίνωτη αύξηση του κόστους ζωής, την ακρίβεια σε βασικά αγαθά και την αισχροκέρδεια. Η αγορά στέγης κατάντησε μύθος και για ενοίκιο δεν αρκεί πλέον ούτε ένας μισθός, την ίδια ώρα που τράπεζες και funds συνεχίζουν να συσσωρεύουν υπερκέρδη πετώντας στους δρόμους πολίτες.
Η πάταξη της αναξιοκρατίας και ευνοιοκρατίας αποδείχθηκαν συνθήματα κενού περιεχομένου, η διαπλοκή κατοικοεδρεύει σε όλα τα κέντρα λήψης αποφάσεων, όπως είδαμε και στο πρόσφατο βίντεο μέσα από το Προεδρικό Μέγαρο, και οι θεσμοί παραπαίουν.
Και με όλα αυτά η διακυβέρνηση παίρνει απροβίβαστο και στην αντιμετώπιση της οποιασδήποτε κρίσης της «σκάσει», είτε αυτή είναι πυρκαγιές είτε υδατικό είτε αφθώδης πυρετός. Σε όποια τέτοια κρίση βρέθηκε αντιμέτωπη αυτά τα τρία χρόνια η κυβέρνηση, η εικόνα που παρουσιάζει είναι ίδια: Καμία πρόληψη, κανένας σχεδιασμός, πλήρης ασυνεννοησία, πανικός.
Επιστέγασμα το Κπριακό στο οποίο αυτά τα τρία χρόνια δεν κάναμε ούτε μισό βήμα μπροστά. Αντίθετα, κάθε μέρα που περνά, περιχαρακωνόμαστε πίσω από αιτιάσεις και αφορμές για να μένουν όλα στάσιμα και σε τέλμα.
Στις επόμενες εβδομάδες ο Πρόεδρος θα στήσει προφανώς άλλη μία φιέστα για να μας παρουσιάσει, με όμορφα και μεγάλα λόγια, τα επιτεύγματα της διακυβέρνησής του αυτά τα τρία χρόνια.
Δεν αντιλήφθηκε όμως ακόμα ότι τον πραγματικό απολογισμό δεν τον κάνουν οι στημένες φιέστες και τα αμερικάνικου τύπου επικοινωνιακά σόου αλλά τον κάνουν καθημερινά οι ίδιοι οι πολίτες. Και στον δικό τους απολογισμό δεν υπάρχουν επιφωνήματα θαυμασμού και χειροκροτήματα, παρά μόνο βογγητά απόγνωσης και κραυγές βαθιάς απογοήτευσης.
