Ο κ. Μάριος Χαρτσιώτης, αν και υποβαθμίστηκε από υπουργός Δικαιοσύνης σε επίτροπο Προεδρίας από τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, φέρεται να διατήρησε το δικαίωμα της χρήσης κρατικής λιμουζίνας για αποκλειστική χρήση. Η χρήση αυτή εγείρει ζητήματα νομιμότητας, καθώς υπάρχει σαφής νομοθεσία που καθορίζει ποιοι αξιωματούχοι δικαιούνται κρατική λιμουζίνα σε 24ωρη βάση και ο επίτροπος Προεδρίας δεν περιλαμβάνεται σε αυτούς. Παρά ταύτα, εδώ και τέσσερις μήνες από την ανάληψη των νέων του καθηκόντων, ο κ. Χαρτσιώτης φέρεται να χρησιμοποιεί την κρατική λιμουζίνα σε 24ωρη βάση προκειμένου να μεταβαίνει από και προς τη Λεμεσό, όπου διαμένει, συνοδευόμενος από αστυνομικό που εκτελεί χρέη οδηγού. Επί τούτου υπάρχουν αρκετές μαρτυρίες και καταγγελίες, οι οποίες διερευνώνται ήδη από την Ελεγκτική Υπηρεσία, και αφορούν ενδεχόμενη διασπάθιση δημόσιου χρήματος. Προς αυτή την κατεύθυνση, η Ελεγκτική Υπηρεσία απέστειλε επιστολή στο Προεδρικό, θέτοντας σχετικά ερωτήματα. Μέχρι στιγμής, δεν έχει δοθεί απάντηση.
Οι δικαιούχοι
Ο νόμος που περιόρισε σημαντικά τους δικαιούχους χρήσης κρατικής λιμουζίνας σε 24ωρη βάση τέθηκε σε εφαρμογή την 1η Ιανουαρίου 2016, με στόχο τη μείωση του υπέρογκου κόστους που επωμιζόταν ετησίως το κράτος εξαιτίας της αλόγιστης χρήσης των λιμουζίνων από μεγάλο αριθμό αξιωματούχων. Οι αξιωματούχοι αυτοί είχαν τις λιμουζίνες στη διάθεσή τους επί 24ώρου βάσεως, με δωρεάν καύσιμα, καλυμμένα έξοδα συντήρησης, ακόμη και έξοδα καθαριότητας (πλύσιμο).
Με την εφαρμογή της νομοθεσίας, το δικαίωμα χρήσης κρατικής λιμουζίνας σε 24ωρη βάση περιορίστηκε στους ακόλουθους αξιωματούχους: Πρόεδρο της Δημοκρατίας, πρόεδρο της Βουλής, πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Γενικό και Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα, Γενικό Ελεγκτή, πρώην Προέδρους της Δημοκρατίας και της Βουλής, υπουργούς, υφυπουργούς, κυβερνητικό εκπρόσωπο, αρχηγό Αστυνομίας, αρχηγό της ΕΦ, τον προϊστάμενο της ΚΥΠ, καθώς και την πρώτη κυρία.
Όλοι οι υπόλοιποι αξιωματούχοι του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, όπως και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (δήμαρχοι και δημοτικοί γραμματείς), δικαιούνται χρήση κρατικής λιμουζίνας μόνο για υπηρεσιακούς σκοπούς, περιλαμβανομένων κοινωνικών και υπηρεσιακών υποχρεώσεων που απορρέουν από τη φύση των καθηκόντων τους, εντός και εκτός του κανονικού ωραρίου. Στον νόμο καθορίζεται ρητά ότι η μετάβαση από τον τόπο διαμονής προς τον τόπο εργασίας δεν θεωρείται υπηρεσιακή μετακίνηση και, ως εκ τούτου, δεν εμπίπτει στους υπηρεσιακούς σκοπούς για τους οποίους δύναται να γίνεται χρήση της κρατικής λιμουζίνας.
Eπίτροπος με φρουρά
Πρώην υπουργοί Δικαιοσύνης, όπως η Άννα Προκοπίου και η Στέφη Δράκου, όταν αποχώρησαν από το υπουργείο δεν τους παραχωρήθηκε φρουρά. Αντίθετα, για τον κ. Μάριο Χαρτσιώτη κρίθηκε επιβεβλημένη η παραχώρηση αστυνομικής φρούρησης. Και για το συγκεκριμένο ζήτημα έχει υποβληθεί καταγγελία. Ωστόσο, η Ελεγκτική Υπηρεσία δεν είναι σε θέση να διερευνήσει κατά πόσο η παροχή φρουράς στον κ. Χαρτσιώτη συνιστά ουσιαστικά εξυπηρέτηση, καθώς κάτι τέτοιο μπορεί να δικαιολογηθεί με μια γενική αναφορά περί απειλών κατά της ασφάλειας.
Μην μετατρέπεστε σε οικιακούς βοηθούς…
Η Ελεγκτική Υπηρεσία έχει άποψη για τις φρουρές των αξιωματούχων και των πολιτικών και τη διατύπωσε με σαφήνεια στην έκθεσή της που δημοσιοποίησε για την Αστυνομία στις 30/11/2023.
Συγκεκριμένα, ζήτησε από τον τότε αρχηγό της Αστυνομίας, Στέλιο Παπαθεοδώρου, την έκδοση αυστηρών οδηγιών προς τους αστυνομικούς που υπηρετούν σε φρουρές αξιωματούχων και πολιτικών για να αποφεύγονται φαινόμενα κατάχρησης, όπως η μεταφορά παιδιών σε σχολεία ή σε ιδιαίτερα μαθήματα, καθώς και η διεκπεραίωση προσωπικών εργασιών (π.χ. ψώνια από υπεραγορές), οι οποίες δεν εμπίπτουν στα υπηρεσιακά τους καθήκοντα.
Η Ελεγκτική Υπηρεσία επεσήμανε ότι η ενασχόληση αστυνομικών της προστασίας προσωπικοτήτων με μη υπηρεσιακά καθήκοντα «συνιστά κατάχρηση εξουσίας και ότι τυχόν οδηγίες προς αυτούς από τους αξιωματούχους για τέτοιες εργασίες είναι παράνομες, οι ίδιοι δεν θα πρέπει να υπακούν σε τέτοιες οδηγίες, και εάν υπακούσουν θα έχουν και οι ίδιοι ευθύνη». Υποδεικνύοντας, παράλληλα, ότι το πλαίσιο της φρούρησης αξιωματούχων θα πρέπει να ρυθμίζεται με σαφή νομοθεσία, αντί να βασίζεται σε υποκειμενικές και μη διαφανείς αξιολογήσεις κινδύνου χωρίς επαρκές πραγματικό υπόβαθρο.
