Νέο ερευνητικό έργο του Πανεπιστημίου Κύπρου διερευνά πώς η κίνηση και η μη λεκτική επικοινωνία διαμορφώνουν την ανθρώπινη σύνδεση.
Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση του ΠΚ, το έργο, το οποίο υλοποιείται στο πλαίσιο μεταδιδακτορικής υποτροφίας Marie Skłodowska-Curie με επιστημονική υπεύθυνη τη Δρα Janka Kormos και φορέα υποδοχής το Τμήμα Αγγλικών Σπουδών, διερευνά συγκεκρικένα τη σωματική βάση της γλώσσας και τον τρόπο που οι πρώιμες, μη λεκτικές αλληλεπιδράσεις διαμορφώνουν την ανάπτυξη της αίσθησης του εαυτού μας και τις σχέσεις μας με τους άλλους.
Εξετάζει τι μπορούμε να μάθουμε από αυτές τις πρώιμες, αμυδρές μορφές έκφρασης, και πώς αυτή η γνώση θα μπορούσε να συμβάλει στη δημιουργία πιο συμπεριληπτικών μορφών φροντίδας και υποστήριξης για πολιτισμικά ή γλωσσικά περιθωριοποιημένες κοινότητες.
Στο επίκεντρο του έργου βρίσκεται ο διάλογος ανάμεσα σε δύο σημαντικές μορφές του γυναικείου στοχασμού, τη Julia Kristeva, γνωστή για το έργο της γύρω από τη γλώσσα, το σώμα, τη λογοτεχνία και την ψυχαναλυτική θεωρία, και τη Judith S. Kestenberg, ψυχαναλύτρια και ερευνήτρια της κίνησης, η οποία μελέτησε τον τρόπο που τα πρώιμα κινητικά μοτίβα εκφράζουν τη συναισθηματική ζωή και τις σχέσεις.
Το έργο των δύο αυτών θεωρητικών και ψυχαναλυτριών θέτει ένα σημαντικό ερώτημα γύρω από το πώς η πρώιμη σωματική επικοινωνία διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο αισθανόμαστε, σχετιζόμαστε και αντιλαμβανόμαστε αργότερα στη ζωή μας. Το ερώτημα αυτό καθίσταται ιδιαίτερα επίκαιρο σε μια εποχή όπου πολλοί άνθρωποι ζουν ανάμεσα σε διαφορετικές γλώσσες, πολιτισμούς και σύνορα.
Το έργο υποστηρίζει ότι αν προσέξουμε καλύτερα τις ρυθμικές σωματικές εκφράσεις, την αφή, τη στάση του σώματος και την παρουσία θα μπορέσουμε να προσεγγίσουμε μορφές εμπειρίας που υπερβαίνουν τις λέξεις.
Εφαρμογή της έρευνας στην πράξη
Παρόλο που πρόκειται για επιστημονική έρευνα, το έργο στοχεύει και πέρα από τον πανεπιστημιακό χώρο. Επιδιώκει να στηρίξει επαγγελματίες και κοινότητες που εργάζονται με ανθρώπους που μπορεί να δυσκολεύονται να εκφράσουν τις εμπειρίες τους με λόγια, μεταξύ άλλων γυναίκες και παιδιά πρόσφυγες, καθώς και άλλες ομάδες που αντιμετωπίζουν γλωσσικά ή πολιτισμικά εμπόδια.
Αντί να αντιμετωπίζει τη μη λεκτική επικοινωνία ως κάτι δευτερεύον, το έργο την τοποθετεί στο επίκεντρο της φροντίδας, της σύνδεσης και της κατανόησης. Σημαντικό στοιχείο θα αποτελέσει η συνεργασία με τον Σύνδεσμο Χοροθεραπείας Κύπρου, καθώς η έρευνα θα μπορέσει να διαδοθεί σε επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται σε κλινικά και ψυχοκοινωνικά πλαίσια υποστήριξης.
Το έργο θα αναπτύξει επίσης πρακτικά εργαλεία και πόρους, μεταξύ άλλων μια διαδικτυακή Διεπιστημονική Ομάδα Μελέτης, ένα εγχειρίδιο πρακτικής εφαρμογής και ένα έγγραφο πολιτικής, με στόχο να καταστήσει την έρευνα χρήσιμη για όσους εργάζονται στους τομείς της φροντίδας, της θεραπείας, της εκπαίδευσης, της υποστήριξης μεταναστών και της παροχής υπηρεσιών εντός της κοινότητας, ενώ το σχεδιαζόμενο ψηφιακό υλικό για το ευρύ κοινό θα συμβάλει στο να καταστήσει το έργο προσβάσιμο εκτός του πανεπιστημιακού χώρου.
Η Δρ Μαρία Μαργαρώνη, επιβλέπουσα του έργου και Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Θεωρίας της Λογοτεχνίας και Φεμινιστικής Σκέψης αναφέρει ότι το έργο ενισχύει την εξειδίκευση στον τομέα της Ψυχαναλυτικής Θεωρίας και στο έργο της Julia Kristeva που έχει αναπτυχθεί στο πλαίσιο του Τμήματος Αγγλικών Σπουδών, και αναδεικνύει το διαρκώς αυξανόμενο ενδιαφέρον του Τμήματος για το πεδίο των Ανθρωπιστικών Επιστημών στην Ιατρική.
Ο Σύνδεσμος Χοροθεραπείας χαρακτήρισε το έργο ιδιαίτερα σημαντικό και εξέφρασε χαρά γιατί μπορεί να συμβάλλει σε μια συνεργασία που γεφυρώνει την ακαδημαϊκή έρευνα με τη θεραπευτική πρακτική, προωθώντας παράλληλα πιο συμπεριληπτικούς τρόπους κατανόησης και υποστήριξης ανθρώπων των οποίων οι εμπειρίες δεν μπορούν πάντοτε να εκφραστούν εύκολα με λόγια.
Πηγή: ΚΥΠΕ
