Ο στόχος των 10.000 βημάτων δεν είναι ο μόνος τρόπος να αποκομίσει κανείς οφέλη από το καθημερινό περπάτημα. Νέα έρευνα δείχνει ότι σημασία μπορεί να έχει ο συνδυασμός δύο παραγόντων, του συνολικού αριθμού των βημάτων και της έντασης με την οποία περπατάμε.
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο British Journal of Sports Medicine, βασίστηκε σε δεδομένα της UK Biobank. Συνολικά 64.743 άνθρωποι, με μέση ηλικία περίπου 61 ετών, συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση για τη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες και 70.075 στην ανάλυση για θανάτους από καρδιαγγειακές παθήσεις. Οι συμμετέχοντες είχαν φορέσει συσκευή καταγραφής δραστηριότητας για επτά ημέρες και στη συνέχεια παρακολουθήθηκαν για περίπου οκτώ χρόνια.
Οι ερευνητές χώρισαν τους συμμετέχοντες ανάλογα με το αν έκαναν λιγότερα από 5.000 βήματα την ημέρα, 5.000 έως 7.500, 7.500 έως 10.000 ή περισσότερα από 10.000.
Για την ένταση χρησιμοποίησαν το λεγόμενο peak 30-minute cadence, δηλαδή τον μέσο αριθμό βημάτων ανά λεπτό κατά τα 30 πιο δραστήρια λεπτά της ημέρας. Τα λεπτά αυτά δεν χρειαζόταν να είναι συνεχόμενα.
Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης καταγράφηκαν 1.697 θάνατοι από όλες τις αιτίες και 502 από καρδιαγγειακές παθήσεις. Το χαμηλότερο συνολικό ρίσκο πρόωρου θανάτου παρατηρήθηκε στους ανθρώπους που έκαναν 7.500 έως 10.000 βήματα ημερησίως, με το χαμηλότερο σημείο της καμπύλης να βρίσκεται περίπου στα 100 βήματα το λεπτό.
Το ενδιαφέρον εύρημα αφορά όσους περπατούσαν λιγότερο. Σε ανθρώπους με κάτω από 5.000 βήματα ημερησίως, ρυθμός περίπου 80 βημάτων το λεπτό συσχετίστηκε με 28% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από όλες τις αιτίες σε σχέση με την ομάδα αναφοράς. Ο κίνδυνος ήταν παρόμοιος με εκείνον ανθρώπων που έκαναν 5.000 έως 7.500 βήματα αλλά κινούνταν με χαμηλότερη ένταση, περίπου 60 βήματα το λεπτό.
Με απλά λόγια, τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι για κάποιον που δεν μπορεί να αυξήσει εύκολα τον αριθμό των καθημερινών του βημάτων, το να περπατά γρηγορότερα για μέρος της ημέρας μπορεί να συνδέεται με σημαντικό όφελος. Αντίστοιχο μοτίβο παρατηρήθηκε και για τους θανάτους από καρδιαγγειακές παθήσεις.
Οι ερευνητές τονίζουν, ωστόσο, ότι πρόκειται για παρατηρητική μελέτη. Επομένως, τα αποτελέσματα δείχνουν συσχετίσεις και δεν αποδεικνύουν ότι η αύξηση του ρυθμού περπατήματος είναι από μόνη της η αιτία της μείωσης του κινδύνου θανάτου.
