Αν πριν από 500 χρόνια σας ρωτούσαν ποιο αυτοκίνητο θα έφερνε την επανάσταση, (α) το Ford Model A ή (β) το Bugatti Chiron, δεν έχω καμία αμφιβολία, ότι όλοι θα «ψήφιζαν» το (β), ακόμη και αν τα δύο πωλούνταν στην ίδια τιμή.
Επίσης, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι μετά από 2-3 εβδομάδες χρήσης, όλοι θα χρησιμοποιούσαν το (α) το 99% του χρόνου και το (β) μόνο για κάποια βόλτα. Και αυτό δεν έχει να κάνει τόσο με το κόστος, αλλά με πιο πρακτικούς παράγοντες: το πόσο εύχρηστο είναι και το πόσο επικίνδυνο μπορεί να αποδειχθεί.
Μετά από αρκετούς μήνες χρήσης εργαλείων AI (όχι, δεν οδήγησα Bugatti Chiron), έχω καταλήξει στα πιο πάνω συμπεράσματα. Στην αρχή τα εγκατέλειπα σχεδόν από το πρώτο λεπτό. Ένα λάθος ήταν αρκετό, για να τα θεωρήσω «ηλίθια» και, σε μεγάλο βαθμό, επικίνδυνα.
Με την πάροδο του χρόνου, όμως, όχι μόνο οι εταιρείες βελτίωσαν τα εργαλεία, αλλά και εγώ απέκτησα περισσότερες δεξιότητες. Μαθαίνω σιγά-σιγά πότε και πως να «στρίβω το τιμόνι», πότε να επιταχύνω και πότε να φρενάρω. Το AI έχει πλέον καταστεί ένα πολύ καλό εργαλείο, αλλά εξακολουθεί να χρειάζεται οδηγό. Και πιθανότατα πάντα θα χρειάζεται.
Πολλές φορές με εκπλήσσει θετικά με τις δυνατότητες και την αποτελεσματικότητά του. Άλλες φορές, όμως, εκτροχιάζεται και, χωρίς τον κατάλληλο έλεγχο, μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένα ή ακόμη και επικίνδυνα αποτελέσματα.
Γι’ αυτό και τη μία μέρα διαβάζουμε ειδήσεις και τίτλους φανατικά υπέρ ή φανατικά κατά αυτής της τεχνολογίας: από τη μία, ότι θα αυξήσει την παραγωγικότητα και τις δυνατότητές μας, δημιουργώντας πιο δημιουργικές θέσεις εργασίας, και από την άλλη, ότι θα διαλύσει την αγορά εργασίας - μέχρι και ότι θα προκαλέσει παγκόσμια καταστροφή.
Αν, όμως, δούμε το AI ως εργαλείο, τότε θα αντιληφθούμε, ότι όπως το Bugatti Chiron αποτελεί ένα απίστευτο όχημα στα χέρια του κατάλληλου οδηγού, αλλά μπορεί να γίνει θανατηφόρο στα χέρια ενός άπειρου και επιπόλαιου, έτσι ακριβώς λειτουργεί και το AI.
Αυτό που έχει σημασία είναι να κατανοήσουμε τις δυνατότητές του, τις ευκαιρίες και τους κινδύνους, και να βελτιώσουμε τις ικανότητές μας στη χρήση του.
Μια παρένθεση για τους νεότερους: όσον αφορά την απώλεια θέσεων εργασίας, δεν ανησυχώ καθόλου. Όταν ξεκίνησα στο ναυτιλιακό επάγγελμα πριν περίπου 40 χρόνια, χρειαζόταν στο κέντρο διαχείρισης ένας λογιστής για κάθε πλοίο. Είχα προλάβει τη μετάβαση από τα χειρόγραφα λογιστικά βιβλία στα ηλεκτρονικά συστήματα.
Σήμερα, λόγω των αυτοματοποιήσεων και των λογισμικών προγραμμάτων, το 80% των θέσεων εργασίας «χάθηκε», ενώ η εργασία γίνεται πιο γρήγορα και αποτελεσματικά. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει έλλειψη λογιστών. Οι ανάγκες, μάλιστα, αυξήθηκαν, καθώς η παραγωγικότητα βελτιώθηκε και οι επαγγελματίες μπορούν να επικεντρωθούν σε πιο ουσιαστικά και υψηλής αξίας θέματα.
Αν οι εταιρείες AI βελτιώσουν περαιτέρω τη χρηστικότητα και τα χαρακτηριστικά ασφάλειας και οι χρήστες αποκτήσουν τις απαραίτητες δεξιότητες, το μέλλον είναι ευοίωνο.
Εκεί πρέπει να επικεντρωθεί η προσπάθεια όλων και δεν έχω καμία αμφιβολία, ότι αυτό θα συμβεί.
