Ας μιλήσουμε για προβλήματα

Θα κάμω σήμερα σύντομες παρατηρήσεις για 4 – 5 θέματα που τα θεωρώ πολύ σοβαρά και παρά ταύτα οι προοπτικές να έρθουν σύντομα καλύτερες μέρες σε σχέση με αυτά μού φαίνονται μικρές έως ανύπαρκτες.  

Δίκαιη λύση Κυπριακού

Θα αρχίσω με το Κυπριακό το οποίο είναι κρίσιμης σημασίας για το μέλλον του τόπου. Πολλές οι πτυχές του προβλήματος. Θεωρώ την πιο σημαντική το γεγονός ότι μια σημαντική μερίδα του λαού, ίσως και η πλειοψηφία, έχει παραιτηθεί από την αναζήτηση λύσης. Και τούτο γιατί θεωρεί ότι η εξεύρεση δίκαιης λύσης είναι αδύνατη λόγω της αδιάλλακτης στάσης της Τουρκίας. Το τι είναι δίκαιη λύση σε ένα οποιοδήποτε πρόβλημα είναι αδύνατο να προσδιοριστεί. Αφού η εκτίμηση αυτών που δίνουμε και παίρνουμε δεν μπορεί να γίνει με πραγματική και αντικειμενική ζυγαριά αλλά στηρίζεται στην αντίληψη του καθενός και είναι υποκειμενική. Από τα πρώτα μετά την εισβολή χρόνια άρχισε να καλλιεργείται η τάση να υπερεκτιμούμε αυτά που δίνουμε και να υποτιμούμε αυτά που παίρνουμε. Σταδιακά αυτή η τάση εμπεδώθηκε και συνεχίζει να αποκτά καθημερινά και νέους υποστηρικτές. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης συνεχίζει την αδιέξοδη πολιτική του προκατόχου του να μιλά συνεχώς για λύση και με τις πράξεις του να καλλιεργεί το αίσθημα της αδικίας από την όποια συμβιβαστική πρόταση η άλλη πλευρά θα μπορούσε να κάνει αποδεκτή. Με τέτοιες προσεγγίσεις το αδιέξοδο θα παραμένει και σύντομα θα σφραγισθεί και με βούλα. 

Παιδεία: ο μεγάλος ασθενής

Το επόμενο θέμα που το τοποθετώ στη δική μου ιεράρχηση λίγο πιο κάτω από το Κυπριακό είναι αυτό της παιδείας. Την έχω χαρακτηρίσει από τη στήλη αυτή παλαιότερα ως τον μεγάλο ασθενή. Κάποιοι φίλοι θεώρησαν τον χαρακτηρισμό υπερβολικό. Για να μην τους δυσαρεστήσω, δέχθηκα να προβάλλω τη θέση ότι το επίπεδο της παιδείας μας είναι πολύ κατώτερο από εκείνο των ανεπτυγμένων χωρών ή δεν βρίσκεται στο επίπεδο που μας αξίζει. Έχουμε ένα σύστημα Εκπαίδευσης το οποίο εστιάζει μονομερώς στη μετάδοση γνώσης, χωρίς ταυτόχρονα να αναπτύσσει αξίες και γενικές διανοητικές και ανθρώπινες ικανότητες –την υπαρξιακή, την κοινωνική, τη συναισθηματική και τη λογική νοημοσύνη των παιδιών– που είναι εξίσου ή και περισσότερο απαραίτητες από τις γνώσεις για να κάνουν σωστές επιλογές στη ζωή τους. Σε καμία από τις βαθμίδες Εκπαίδευσης τα παιδιά δεν αποκτούν τα αναγκαία εφόδια για να ασκήσουν τους κρίσιμους για την προσωπική αλλά και για την κοινωνική ευημερία ρόλους τους, όπως αυτοί του γονέα, του εργαζόμενου, του πολίτη, του επιχειρηματία, του συντρόφου. Αλλά και στον τομέα των γνώσεων τα παιδιά μας είναι πολύ κατώτερα από εκείνα των περισσότερων προηγμένων χωρών του πλανήτη μας. Για τους συνολικούς πόρους που δαπανούνται από το κράτος, ενώ είναι ιδιαίτερα σημαντικοί, τα αποτελέσματα είναι πολύ πενιχρά. Και προοπτική για αλλαγή προς το καλύτερο δεν πρόκειται να υπάρξει ενόσω οι διδάσκοντες θα αντιμετωπίζονται από τον εκάστοτε Πρόεδρο της Δημοκρατίας σαν «πελάτες».

Η δικαιοσύνη

Πάμε τώρα στον άλλο μεγάλο ασθενή, τη δικαιοσύνη. Οι καθυστερήσεις στην εκδίκαση τόσο πρωτόδικα όσο και κατ’ έφεση αλλά και στην εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων παραμένουν και σε κάποιους τομείς χειροτερεύουν. Με πολλή έπαρση εξαγγείλαμε τριτοβάθμια δικαιοσύνη και τρίτου βαθμού δικαιοσύνη υπάρχει μόνο στα χαρτιά. Όσον αφορά την ποιότητα των αποφάσεων καλύτερα να μην επεκταθώ μήπως και η απαγοήτευση με οδηγήσει στο να παραφερθώ. Στη Σιγκαπούρη, όταν πριν μερικά χρόνια προέκυψε θέμα σοβαρών καθυστερήσεων, η εκδίκαση των υποθέσεων γινόταν με βάρδιες από τις 06:00 έως τις 12 τα μεσάνυχτα. Και το πρόβλημα λύθηκε. Τέτοιες λύσεις στη χώρα μας είναι αδιανόητες.

Κυκλοφοριακό

Θέλετε σχόλια για το κυκλοφοριακό; Συμπληρώνονται όπου να 'ναι 4 χρόνια διακυβέρνησης Νίκου Χριστοδουλίδη. Κανένα μέτρο, όπως έξυπνα φώτα ή άλλης παρόμοιας μορφής λύσεις, δεν έχει υιοθετήσει για να βελτιώσει το κυκλοφοριακό που οδηγεί σε ψυχολόγους και ψυχιάτρους εκατοντάδες συμπολίτες μας κάθε μήνα! Μήνα με τον μήνα η κατάσταση γίνεται χειρότερη και η κυβέρνηση βρίσκεται στο στάδιο της εκπόνησης μελετών. Και των διαβεβαιώσεων. Στις διαβεβαιώσεις και δεσμεύσεις ο τωρινός Πρόεδρος εξελίσσεται σε ανώτερο του προκατόχου του.

Η ακρίβεια

Άφησα τελευταίο το θέμα της ακρίβειας. Λήφθηκαν κάποια μέτρα. Όμως για τις ασθενέστερες τάξεις το πρόβλημα παραμένει οξύτατο. Χιλιάδες συμπατριώτες μας τα φέρνουν βόλτα με μεγάλη δυσκολία. Στερούνται από τα απαραίτητα. Σίγουρα πρόκειται για μια έκτακτη κατάσταση που δημιουργήθηκε εκτός Κύπρου. Όμως υπάρχουν πολλά που μπορούσαν να γίνουν προς την κατεύθυνση να λιγοστέψει η δυσπραγία εκείνων που η κρίση χτυπά περισσότερο. Σε τούτη τη δύσβατη διαδρομή της χώρας μας, χρειάζεται να ξεφύγουμε από τους δογματισμούς. Απαιτείται περισσότερο σύνθετη πολιτική σκέψη, χρειαζόμαστε στόχους και εστίαση σε αυτούς. Προ πάντων χρειαζόμαστε πρωτότυπη και δημιουργική σκέψη που να μην είναι «φυλακισμένη» στις επόμενες εκλογές.